Φρέντης Μπελέρης

Κάθεται δύο χρόνια στα ευρωέδρανα, αλλά την πρώτη φορά που έγινε είδηση εδώ, μετά την εκλογή του, τα εγχώρια μίντια δεν ασχολήθηκαν μαζί του γιατί εκφώνησε έναν εμπνευσμένο λόγο στο Στρασβούργο· ούτε επειδή εργάστηκε σκληρά στις Βρυξέλλες, για να προωθήσει Κανονισμούς που θα βοηθήσουν τη ΝΔ να πείσει ψηφοφόρους ότι δουλεύει γι’ αυτούς στην Ευρώπη. Ο Φρέντης Μπελέρης κέρδισε τα δικά

του 15 λεπτά δημοσιότητας εξαιτίας μιας – κατά τη δήλωση ανασκευής – άστοχης αποστροφής του. Ξέρει, είπε χωρίς περίσκεψη, ότι ο Κασιδιάρης «είναι από τους λίγους Ελληνες που έκανε μέχρι τελευταία ημέρα τη φυλακή του». Παρ’ όλα αυτά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος του αναγνώρισε το «θάρρος» με το οποίο διέψευσε από τα σόσιαλ μίντια τον τηλεοπτικό του εαυτό – εκείνον που εμφανίστηκε να παινεύει έναν ακροδεξιό. Τι κι αν δεν θέλει περισσότερο κουράγιο, για να αυτοκτονήσεις πολιτικά, απ’ όσο χρειάζεται για να περιορίσεις τις διαρροές της ΝΔ προς τα εθνικιστικά κομματίδια;

Ο ομογενής από τη Χειμάρρα βρέθηκε στο γαλάζιο ευρωψηφοδέλτιο του 2024, προκειμένου να συνδράμει στην επιχείρηση συσπείρωσης της «πατριωτικής» βάσης του κόμματος. Τότε, ως διωκόμενος στην Αλβανία, ήταν συμπαθής σε σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης. Η υποψηφιότητά του είχε ένθερμους υποστηρικτές μέσα στην κυβέρνηση. Το επιχείρημά τους ήταν πως έτσι θα επιζήσουν του ανταγωνισμού της Ελληνικής Λύσης και της Νίκης, από τα Τέμπη και πάνω. Επιστρατεύοντας τον, θεωρούσαν ότι η διπλωματική ένταση που είχε προκληθεί μεταξύ Αθήνας – Τιράνων θα μπορούσε να φιλοτεχνήσει στην κυβερνώσα παράταξη το προφίλ της υπερασπίστριας του έθνους.

Δεν έπεσαν τελείως έξω. Βγήκε τέταρτος, συγκεντρώνοντας 245.874 ψήφους, παρότι δεν έκανε προεκλογικό αγώνα, αφού ήταν κρατούμενος. Φρόντισαν βέβαια, αρκετά μεγαλοστελέχη της ΝΔ να κυνηγήσουν τον σταυρό για χάρη του.

Το κόμμα είχε ποντάρει πολλά πάνω του. Στηριζόταν στη σημειολογία της επιλογής του. Ακόμη και τα σκηνοθετικά τρικ της εκδήλωσης όπου παρουσιάστηκαν οι υποψήφιοί του για την Ευρωβουλή, το μαρτυρούσαν. Μια άδεια καρέκλα στη σκηνή «σήκωσε» το κοινό όρθιο να χειροκροτήσει, ενώ πολλοί φώναζαν ρυθμικά «Φρέντη, Φρέντη». Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα είχε σχεδόν δικαιώσει τους εσωκομματικούς του φαν: δεν παρεξέκλινε ποτέ ρητορικά από τη γραμμή, ψήφιζε πάντα όπως αυτή απαιτούσε.

…Και από την ανάποδη

Δεν συμμερίζονταν όλοι οι κυβερνητικοί την εκτίμηση πως αξίζει να τονώσουν το εθνικό φρόνημα των δεξιών ψηφοφόρων με μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Η κύρια ένσταση που είχε ακουστεί, ήθελε την «μπελεροποίηση» των σχέσεων με τη γειτονική χώρα να αποδυναμώνει τις διεκδικήσεις της ελληνικής μειονότητας εκεί. Μερικοί ανησυχούσαν μήπως έτσι η Αθήνα έστελνε το μήνυμα στους Ευρωπαίους πως το θέμα που παρουσίαζε, ως ευρωπαϊκό (η κράτησή του, για την οποία δήλωνε έτοιμη να θέσει βέτο στην ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ), ήταν στην πραγματικότητα διμερές.

Αντιπολιτευόμενοι κατηγορούσαν ανοιχτά την κυβέρνηση πως προσπαθεί να εκμεταλλευτεί ένα λεπτό διπλωματικό ζήτημα για ίδιον, μικροκομματικό, όφελος. Ο Νίκος Φίλης είχε πάει κι ένα βήμα παραπέρα, λέγοντας ον κάμερα «βαρύνεται με επικίνδυνη για τα εθνικά μας συμφέροντα, παρακρατική και προβοκατόρικη δράση», προτού θυμίσει τη σύλληψή του από τις ελληνικές Αρχές το 1995, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Οι παραπάνω φόβοι δεν επαληθεύθηκαν. Ωστόσο, ως ευρωβουλευτής, διέψευσε τις προσδοκίες όποιων τον ανακήρυξαν μάρτυρα των αγώνων υπέρ του κράτους δικαίου, διαλαλώντας πως θα ενισχύσει την ευρωπαϊκή δημοκρατία. Η βαθμολογία του στον Δείκτη Επιρροής της EU Matrix – που μετράει τις πρωτοβουλίες ευρωβουλευτών, τη συμμετοχή τους σε Ολομέλεια και Επιτροπές, και τις ερωτήσεις που καταθέτουν – είναι χαμηλή. Το σκορ της επιδραστικότητάς του στα ζητήματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης είναι μόλις 9,62%· εκείνο που αποτυπώνει τη συμβολή του στην απλοποίηση της νομοθεσίας 14,04%.

Αν ο Μπελέρης αποδεικνυόταν άλλος ένας Ελληνας που περιφέρεται στο Εσπάς Λεοπόλντ, ευελπιστώντας να συνεχίσει την πολιτική του καριέρα εδώ, η ζημιά που προκάλεσαν στη ΝΔ οι σκάουτέρ του δεν θα φαινόταν καν. Τώρα όμως, η απόπειρά του να χαϊδέψει τ’ αφτιά αφοσιωμένων στον χρυσαυγίτη δεν φέρνει ψήφους στο κόμμα (άλλωστε, το συγκεκριμένο target-group είναι χαμένη υπόθεση για την Κεντροδεξιά, εξηγούν δημοσκόποι). Βάζει μόνο την κυβέρνηση σε θέση απολογούμενης, γιατί ένα μέλος της νεοδημοκρατικής ευρωομάδας αναμάσησε δοξασίες δεξιών εξτρεμιστών. Θα έπρεπε να το περιμένουν στο Μαξίμου, πάντως. Οι τακτικισμοί των συμβολισμών εκδικούνται. Η πολιτική είναι διαχείριση των συμβόλων μεν· τα ομιλούντα σύμβολα ενδέχεται να ενσαρκώσουν και ιδέες που καθόλου δεν συμφέρουν τους στρατολόγους τους δε.