Η Ντόρα τρώει «ξύλο»

Αισθάνομαι την ανάγκη να υπερασπιστώ τη φίλη μου την Ντόρα (μία είναι η Ντόρα), που τρώει τελευταία ανελέητο «ξύλο» από κόσμο και κοσμάκη, εντός της ΝουΔου, γιατί είπε μια μεγάλη αλήθεια. Ποια είναι η αλήθεια της Ντόρας, για την οποία της επιτίθενται όλοι αυτοί οι ανεπρόκοποι; Μα αυτή που διαπιστώνει ο πολύς ο κόσμος, και τη βιώνουν ιδιαίτερα οι συνάδελφοί της βουλευτές του κόμματος. Οτι η αίσθηση της μονιμότητας που υπάρχει στα (περισσότερα) μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, τα οποία γνωρίζουν

Και το χειρότερο; Η αλαζονεία αυτή διαχέεται στην κοινωνία. Συμπεριφορές είδε η γυναίκα, δεν της άρεσαν, και μίλησε όπως μίλησε – και θα συνεχίσει να το κάνει, παρά το «ξύλο», ενημερώνω – για καλάμια και καβαλημένους υπουργούς. Διότι η Ντόρα, έχει εμπειρία και κοφτερό μάτι (πενήντα χρόνια στο «κουρμπέτι», που λέει ο λόγος), να διακρίνει αυτά τα φαινόμενα, και αν τα στηλιτεύει τώρα και με τόση ένταση, εγώ ξέρω καλά, ότι το κάνει από αγωνία για τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή η στάση την ώρα της κάλπης.

Κατά τα λοιπά, εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί θύμωσε ο Κυριάκος ο Α’ ευρισκόμενος στην Αμερική. «Δεν τα ξέρει;» με ρώτησε κάποιος υψηλόβαθμος νεοδημοκράτης – στέλεχος (και όχι δεν είναι η Ντόρα, είναι κάποιος που συμφωνεί μαζί της). Για να προσθέσει αμέσως μετά: «Αν τα ξέρει και δεν κάνει τίποτε (ανασχηματισμό, ας πούμε;) είναι υπεύθυνος που διαιωνίζεται η κατάσταση. Αν πάλι δεν τα γνωρίζει και εξ αυτού του λόγου δεν επιχειρεί να μαζέψει το πράγμα, αυτό είναι ένα κακό σύμπτωμα γι’ αυτόν, και πολύ άσχημο νέο για όλους εμάς τους υπολοίπους».

Να προσθέσω επίσης στο «θέμα Ντόρα», ότι η φιλενάδα μου δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝουΔου στις προσεχείς εκλογές, όπως διαρρέει από ένα συστηματάκι που έχει σχέση με το Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να τη «λασπώσει», και κάπως έτσι να ακυρώσει όσα υποστηρίζει. «Ούτε το ζήτησε, ούτε το επιδιώκει», μπορώ να αναφέρω μετά βεβαιότητος. Οπως επίσης πρέπει να προσθέσω ότι η γυναίκα είναι βουλευτής Χανίων, ανταποκρίνεται επαρκώς στα καθήκοντά της, και επισκέπτεται κανονικά την εκλογική της περιφέρεια, όπως κάνουν όλοι οι βουλευτές της επαρχίας.

Αυτά προς αποκατάσταση μιας πραγματικότητας, την οποία για προφανείς λόγους κάποιοι παραγνωρίζουν και σκοπίμως παραποιούν.

(Για τα περί συμπερίληψης της Ντόρας στο Επικρατείας, και πόσο άκυρα είναι, θυμήθηκα παλαιότερη δήλωση του Κυριάκου του Α’ για την αδελφή του. Νομίζω ήταν το 2017 όταν πριν γίνει ακόμη Πρωθυπουργός, δήλωσε ότι δεν επρόκειτο να τη χρησιμοποιήσει σε μελλοντική κυβέρνησή του. Οπως και δεν το έκανε τελικά, γιατί είχε δηλώσει πως είναι κατά του «νεποτισμού». Βέβαια, μετά χρησιμοποίησε ως γραμματέα του τον ανιψιό Γρηγόρη, με τα γνωστά αποτελέσματα, όπως γνωρίζουμε όλοι, προφανώς διότι του είχε… διαφύγει τι είχε δηλώσει πριν αναλάβει Πρωθυπουργός…)

Βιάστηκαν να παραιτηθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά οι βουλευτές και οι… αρχηγοί των κομμάτων αυτών (ο ορισμός της ξεφτίλας στην πολιτική), προκειμένου να συνωστισθούν στην εξώπορτα του προέδρου «ή εμείς ή κανένας» Τσίπρα και ιδού τώρα τα αποτελέσματα. Πληροφορούμαι εγκύρως, ότι έχει πέσει γκρίνια, πολλή γκρίνια μεταξύ τους, διότι πλην της Ολγας Γεροβασίλη, η οποία θεωρείται σίγουρη (είναι με το ενάμισι πόδι ήδη μέσα), και τριών-τεσσάρων άλλων τύπου κουμπάρου Μπάρκα, Σαρακιώτη, Ζαμπάρα κ.λπ. οι υπόλοιποι είναι στον αέρα. Απόπειρες να επικοινωνήσουν μαζί του, έστω και τηλεφωνικά ή έστω μέσω τρίτων (Καλογήρου, Βασιλειάδη) προκειμένου να βολιδοσκοπήσουν την κατάσταση, έχουν πέσει στο κενό. Κι αυτό φυσικά αυξάνει την αγωνία τους για το πολιτικό τους μέλλον, το οποίο πλέον είναι τόσο αμφίβολο που ορισμένοι (ονόματα δεν θα πω – επί του παρόντος) αρχίζουν πια να ψάχνουν πολιτική στέγη, προκειμένου να διασωθούν. Και ναι, όπως πολύ σωστά σκέφτεσαι ευφυή αναγνώστη μου, η πολιτική στέγη που αναζητούν έχει στη μαρκίζα το όνομα ΠΑΣΟΚ. Σου λένε, δεν μας θέλεις αρχηγέ, πολύ ωραία, θα πάμε στο απέναντι μαγαζί, να δεις τι θα πάθεις. Κάτσε εσύ με τη Ρόζα Βρεττού να κάνεις καριέρα…

Κοινό μυστικό είναι ότι και το ΠΑΣΟΚ, που έχει «ζεματιστεί» από κάτι περιπτώσεις τύπου Αλ. Αυλωνίτη, δεν είναι έτοιμο να ανοίξει την πόρτα, και να ανακοινώσει «περάστε κόσμε». Θα βάλει μια «κρησάρα» για να κοσκινίσει τους εισερχόμενους. Υπάρχουν ήδη στην αναμονή για ένταξη τρεις τουλάχιστον ανεξάρτητοι βουλευτές προερχόμενοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, δύο ανεξάρτητοι προερχόμενοι από το κόμμα Κασσελάκη, τρεις-τέσσερις άλλοι, ανεξάρτητοι κι αυτοί προερχόμενοι από τον ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι θα ήθελαν να προσχωρήσουν, αλλά ακόμη η περίπτωσή τους είναι στη φάση του κοσκινίσματος (που δεν έχει να κάνει μόνο με τη στάση τους απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και τι καραμπόλες θα δημιουργούσε η ένταξή τους στα ψηφοδέλτια σε τοπικό επίπεδο), ένας πρώην ευρωβουλευτής της ΝουΔου, ενώ απορρίφθηκε η περίπτωση ενός ανεξάρτητου βουλευτή προερχόμενου από τη ΝουΔου, ο οποίος οδεύει προς το κόμμα Σαμαρά. Γενικά υπάρχει μια κινητικότητα την οποία η Χαριλάου Τρικούπη τη θεωρεί θετικό οιωνό, και εδώ που τα λέμε, είναι.

Στέλνει ένα μήνυμα στην κοινωνία.

Στον αντίποδα, ο πρόεδρος «ή εμείς ή κανείς» Τσίπρας, βρίσκεται και αυτός σε ένα δίλημμα. Τα πρώτα τεστ της «ηγετικής ομάδας» που παρουσίασε με την εμφάνιση του κόμματος ήταν από απογοητευτικά έως εντελώς αρνητικά. Και ήδη προβληματίζεται σοβαρά, για τη συνέχεια. Η σταδιακή απόσυρση όλων αυτών που είδαμε να εκτίθενται (μερικοί ανεπανόρθωτα) στα κανάλια με τις ανοησίες που διακινούσαν και οι οποίες υπονόμευσαν σε σημαντικό βαθμό τις καινούργιες θέσεις του προέδρου, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν το φάρμακο. Το πλήγμα στο Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης της Θεσσαλονίκης ήταν κάτι παραπάνω από εμφανές. Η εκτίμηση, συνάρτηση και των δημοσκοπήσεων που έδειξαν ελαφρά κάμψη των ποσοστών του κόμματος, και τάση για μείωση, οδηγεί τον πρόεδρο του ΕΛΑΣ στην ανάληψη άμεσων πρωτοβουλιών. Ενας δικός του, μου ανέφερε ότι θα επιχειρήσει ως το τέλος του χρόνου πέντε-έξι περιοδείες σε μεγάλες περιφέρειες της χώρας (Κρήτη, Θεσσαλία, Δυτική Μακεδονία κ.ά.) προκειμένου να ανανεώσει, λέει, «τη σχέση του με τον κόσμο». Ενδιάμεσα, θα δώσει μια-δυο «μεγάλες» συνεντεύξεις σε κανάλια, κι άλλες τόσες σε ραδιόφωνα. Με τον ίδιο στόχο. «Ανανέωση της σχέσης» με τους πολίτες.

Εγώ αυτό το λέω one man show, και το ταυτίζω με την πραγματικότητα ότι το κόμμα με το 14%-15% χτύπησε ταβάνι, και δεν έχει άλλα περιθώρια, εκτός κι αν το… τρυπήσει το ταβάνι, που δεν το βλέπω, συγγνώμη…