Ρένα Δούρου

Ο Πολάκης διεγράφη από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Παππάς καθαιρέθηκε από κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Η Ρένα Δούρου, πάλι, δεν υπέστη καμία κύρωση από τον Φάμελλο. Παρότι κι αυτή του ζητάει έναν «οδικό χάρτη για το πώς προχωράμε, με ποιους πάμε, ποιοι θέλουν να συμπορευθούμε» – και μάλιστα «άμεσα». Παρότι κι αυτή τον κάλεσε να αποδείξει πως δεν απεργάζεται την αυτοδιάλυση του κόμματος.

Βγαίνει ξανά και ξανά στα μίντια για να αφορίσει το «κατασκευασμένο ψευδοδίλημμα «υπέρ ή κατά του Αλέξη»», με βάση το

Εμφανίζεται σαν θεματοφύλακας της συριζαϊκής αξιοπρέπειας και υπερασπίστρια του ιερότερου= όλων των αριστερών τοτέμ, της συλλογικότητας. Πείθει ότι τα κίνητρα της σταυροφορίας που ξεκίνησε για τη διάσωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο αγνά απ΄των δύο προβεβλημένων συναγωνιστών της, όμως; Η σύγκριση με εκείνους ευνοεί το προφίλ το οποίο φιλοτεχνεί για τον εαυτό της στην πιο δύσκολη από τις υπερβολικά πολλές δύσκολες εσωκομματικές στιγμές την τελευταία τριετία. Εξού και για πρώτη φορά στην καριέρα της θεωρείται «πόλος» στο κόμμα της, όπως σημειώνουν γνώστες των εσωτερικών του ισορροπιών.

Η ίδια, για χρόνια, έφερε ως παράσημο την παραίτησή της από το βουλευτικό αξίωμα προκειμένου να διεκδικήσει τον θώκο του περιφερειάρχη Αττικής. Αν και η κίνηση δεν είχε ιδιαίτερο ρίσκο, αφού από την άνοιξη του 2014 ήταν εμφανές πως ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται, στους συντροφικούς κόλπους είχε αξιολογηθεί θετικά. Η θυσία του κοινοβουλευτικού της εδράνου είχε εκληφθεί σαν επιβεβαίωση του κομματικού της πατριωτισμού.

Για τους πολιτικούς της φίλους δύο λέξεις περιγράφουν τη δημόσια παρουσία της: «μετριοπαθής» και «ψύχραιμη». Τη συμπαθούν οι «δυνάμεις» με τις οποίες προσδοκούν να συμμαχήσουν συριζαίοι και λοιπά κομματίδια της Αριστεράς, ενώ με καλό μάτι τη βλέπουν και πράσινοι θιασώτες του έργου της επιτροπής Συμπαράταξης και Διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ.

Φανατικοί καταναλωτές της πολιτικής ειδησεογραφίας έχουν προσέξει πως αυτές τις μέρες μιλάει πολύ συχνά δημόσια – συχνότερα από ποτέ στη γαλάζια επταετία, για την ακρίβεια.

Η λαλίστατη περί των συριζαϊκών προβλημάτων εκδοχή της δεν έχει περάσει απαρατήρητη ούτε στα στρατόπεδα του χώρου της. Λογικό, γιατί επί κυβερνώσας Αριστεράς, στην εποχή της δεύτερης φοράς στην αξιωματική αντιπολίτευση, μετά την ήττα με νταμπλ σκορ και στη διάρκεια της κασσελακικής περιόδου, αρκετοί συριζαίοι της χρέωναν αφωνία. «Εμεινε σιωπηλή», σύμφωνα με τη λάιτ μομφή που της αποδιδόταν. Μια διαδεδομένη αιχμή εναντίον της ήταν πως «με την ουδετερότητά της στήριξε Κασσελάκη». Ο αφιλτράριστος ψόγος συνοψιζόταν στη φράση «κρυβόταν μεταξύ 2019 και 2023».

Κάτι ανάλογο ακουγόταν επίσης όταν εκτελούσε χρέη μικρής πρωθυπουργού του Λεκανοπεδίου και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε αρχίσει να μην είναι

και τόσο λαοφιλής. Επικριτές της είχαν να λένε ότι απέφευγε την έκθεση στο γυαλί επειδή η αυτοπροστασία από τη φθορά που προκαλούσε στο κόμμα της η εξουσία βάραινε περισσότερο από την προάσπιση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το νούμερο ένα λάθος που της καταλογίζουν είναι η επικοινωνιακή διαχείριση των πυρκαγιών στη βάρδια της, όχι η «στραβή» αντίδρασή της στο πεδίο. Παρά την αθώωσή της στο δικαστήριο για το Μάτι, τα πλάνα από το 2017, όταν φωτιές έκαιγαν Καπανδρίτι, Κάλαμο και Βαρνάβα αλλά εκείνη εμφανίστηκε στην Πεντέλη να διατυμπανίσει πως λειτουργεί «με όρους πρόληψης κι όχι καταστολής», έχουν μείνει αλησμόνητα.

Κουβαλούσε καιρό τον τίτλο της δελφίνου, αν και άρχισε να διαψεύδει πως έχει την παραμικρή τέτοια φιλοδοξία πριν 12 χρόνια. Το 2022, στην ψηφοφορία

για την ανάδειξη ΚΕ, ανταγωνίστηκε σκληρά την τότε σταρ του κόμματος Αχτσιόγλου. Ετσι, έδειξε ότι διατηρούσε ερείσματα στον μηχανισμό (έχασε την πρωτιά για 29 μόλις ψήφους).

Σήμερα, θα μπορούσε να αποδειχθεί χρήσιμη σε έναν αυθυπόστατο, ανεξάρτητο απ’ τον Τσίπρα, ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, η οποία διατυπώνεται σε πηγαδάκια, θα του έδινε ένα πρόσωπο που δεν έχουν την ευχέρεια να του προσφέρουν ο τοξικός Σφακιανός κι ο άνθρωπος όλων των συριζαίων προέδρων.

Η Δούρου – την οποία, κατά το αριστερό κουτσομπολιό, δεν ενδιαφέρονται να υποδεχτούν στην Αμαλίας – φαινόταν να περιμένει πάντα, υπομονετικά, το σωστό τάιμινγκ. Στην αναμονή, βέβαια, ίσως ξέχασε πως δεν υπάρχει κατάλληλη ώρα για να θαυμάσει ταυτόχρονα το χιόνι, το φεγγάρι και τα λουλούδια.