Η πρωτιά της δεύτερης θέσης

14:21 20/6/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Οχι καλοί μου, αυτό δεν είναι οι εκτιμήσεις των κομμάτων για τη θέση που θα τερματίσουν στις επόμενες εκλογές. Είναι ένα θέατρο του παραλόγου, είναι τέσσερα – πέντε παράλληλα σύμπαντα που κινούνται ανεξάρτητα, μέχρι που να συγκρουσθούν και να προκαλέσουν ένα νέο μπινγκ μπανγκ καλύτερο από το προηγούμενο, είναι νέα μαθηματικά, αλούτερα. Ή μήπως είναι εκείνο το τραγούδι του Λουκιανού

Κηλαηδόνη, το «Κάπου την έχουμε πατήσει» που λέει: «Δέκα μείον πέντε, μείον πέντε, έξι διά δύο συν οκτώ, είκοσι φορές το δεκαπέντε, έντεκα κι εφτά δεκαοχτώ, σύνολο δεκάξι, πρέπει να ‘ναι εντάξει, λες να ‘χω λάθος, ας τα ξαναδώ».

Λοιπόν σύμφωνα με τις δηλώσεις των αρχηγών και των στελεχών των κομμάτων, τέσσερα από αυτά θα έρθουν οπωσδήποτε πρώτα και τουλάχιστον τρία θα έχουν αυτοδυναμία. Το ένα είναι η Νέα Δημοκρατία. Το άλλο είναι το ΠΑΣΟΚ που, μήνες τώρα, κλείνει επικοινωνιακά το μάτι με την προσδοκία της πρωτιάς, έστω και με μία ψήφο διαφορά (λέω να δώσω και τη δική μου να είναι δύο οι ψήφοι της διαφοράς, για να είναι πιο χαλαρή η πρωτιά, μη μας στενεύει και στους γοφούς).

Τώρα και ο Τσίπρας μας λέει πως έγινε σε λίγες μέρες αντιπολίτευση. Γιατί να μη γίνει και σε λίγους μήνες κυβέρνηση, aka πρωτιά και αυτοδυναμία; Που σημαίνει πως αν γίνονταν οι εκλογές σε δυο – τρία χρόνια, η δυναμική της ΕΛΑΣ μπορεί να της έδινε και το εντυπωσιακό, αλλά εφικτό ποσοστό του 120%. Γιατί όχι; Οι άλλοι καλύτεροι είναι;

Και μετά, να και η Μαρία Καρυστιανού. Σου λέει γιατί να μη γίνει κι αυτή πρωθυπουργός (εδώ ο Κασσελάκης θα θυμάστε ότι είχε κλείσει δύο πρωθυπουργίες, αλλά μωρέ όταν πήγε ο κούριερ να τις παραδώσει δεν ήταν εκεί και η παράδοση δεν επαναπρογραμματίστηκε). Και για να λέμε την αλήθεια, τόσος κόσμος πήγε στις συναυλίες της, λίγο περισσότερος από τις συναυλίες του Αργυρού, λίγο λιγότερος από της Βίσση. Και κοτζάμ Φοίβος Δεληβοριάς έγραψε και τραγούδι για τις συναυλίες της. Πες μου ποιος, θέλω να ξέρω ποιος, το έχει κάνει αυτό και για ποιον;

Τραγέλαφος. Κλαυσίγελος. Ιλαροτραγωδία. Δεν ξέρω τι ακριβώς, αλλά σίγουρα πάντως κάτι σε διπλό, κάτι δύο σε ένα. Εμ γέλιο, εμ θλίψη. Να σου πω όμως; Oταν υπάρχουν και τα δύο, άντε να ξεκαρδιστείς στην αρχή, στη συνέχεια στη θλίψη θα κατακάτσεις. Θλιβερό σε μια εκλογική αναμέτρηση το ζητούμενο να είναι ποιο κόμμα θα κόψει δεύτερο το νήμα, ώστε να εκβιάσει αυτό που θα το κόψει πρώτο. Ακόμη θλιβερότερα τα εν αναμονή στελέχη που περιμένουν ένα νεύμα, για να χωθούν κάτω από μια στέγη. Και εντελώς θλιβερότατο το ότι η κριτική στα κόμματα γίνεται πλέον με όρους της ψυχολογίας. Το ένα έχει εσωστρέφεια, το άλλο κάνει ομφαλοσκόπηση και το παράλλο έχει τα νεύρα του από οχτώ ετών.

Να ακούσουμε το τραγούδι του Λουκιανού μέχρι τον τελευταίο στίχο; Oπου, αφού κάνει τις προσθαφαιρέσεις του, λέει: «Κι όμως κατά βάθος, κάπου υπάρχει λάθος, κάπου την έχουμε πατήσει κι οι δυο». Κι οι τρεις κι οι τέσσερις θα έλεγα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords