"Είμαι άρρωστος με το μπάσκετ..."

Ο Γ.Α.Σ Αετός μετράει μόλις δύο δεκαετίες ιστορίας, (ιδρύθηκε το 1992), όμως σε αυτό το μικρό διάστημα έχει καταφέρει πολύ μεγάλα πράγματα. Ειδικά την τελευταία πενταετία, με τις διαδοχικές ανόδους από την Α΄ ΕΣΚΑ στην Α2 Εθνική κατηγορία, κατάφερε να κάνει γνωστό το όνομα του σε όλη την Ελλάδα και να διαφημίσει μια ιστορική αλλά και... πολύπαθη περιοχή της Αθήνας τον Άγιο Παντελεήμονα. Όλα αυτά

Επιτυχημένος επιχειρηματίας, δεν αρκέστηκε στο να παρακολουθεί σαν φίλαθλος τον αγαπημένο του σύλλογο, αλλά αποφάσισε να χαλάσει χρόνο και χρήματα και να αφοσιωθεί στην δημιουργία μιας ομάδας που θα γράψει την δική της ιστορία στον χώρο. Σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, όπου η ενασχόληση των παραγόντων με το μπάσκετ ισούται με... ηρωισμό, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που στηρίζουν ενεργά το άθλημα και ουσιαστικά αποτελούν την ραχοκοκαλιά του. Ο πρόεδρος του Αετού, μίλησε στο basketblog για το μεγάλο του μεράκι, τη τρέλα του για το μπάσκετ και τον Αετό και την πρωτόγνωρη εμπειρία της συμμετοχής στην Α2 Εθνική κατηγορία. Αναλυτικά τα όσα είπε ο κ. Παπαχριστόπουλος:

Για το πως κόλλησε το... μικρόβιο του μπάσκετ: "Πάντα μου άρεσε το άθλημα. Ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ στον Σπόρτιγκ Πατρών. Ήμουν ψηλός για την εποχή μου και τα πήγαινα καλά, στη θέση Ελ (σ.σ. φόργουορντ). Μετά αγωνίστηκα στην ομάδα της Αεροπορίας, όπου γνώρισα σπουδαίους παίκτες που έπαιρναν τότε μέρος στα πρωταθλήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Από το 1983 μέχρι το 2000 ήμουν Γυμνασίαρχος σε όλες τις Εθνικές κατηγορίες. Μάλιστα μου ανέθεταν από την Ομοσπονδία τα παιχνίδια υψηλού κινδύνου, όπως τα ΠΑΟΚ - Άρη στη Θεσσαλονίκη κλπ. Τον Αετό άρχισα να τον παρακολουθώ σαν φίλαθλος, καθώς τα παιδιά μου ήταν στις ακαδημίες του συλλόγου και τότε μου μπήκε το μικρόβιο του παραγοντισμού. Είμαι άρρωστος με το μπάσκετ και παθιασμένος με την ομάδα μου, όμως πάνω από όλα αγαπάω τον αθλητισμό καθώς τον θεωρώ ένα από τα σπουδαιότερα κοινωνικά αγαθά".

Για την μέχρι τώρα πορεία του Αετού και την συμμετοχή του στην Α2: "Φυσικά και είμαστε ικανοποιημένοι από την μέχρι τώρα εικόνα της ομάδας. Μην ξεχνάμε ότι φτιάξαμε ένα καινούργιο σύνολο σε μια πρωτόγνωρη για εμάς κατάσταση, γιατί δεν είχαμε εμπειρίες από την Α2. Ζούμε ανεπανάληπτες στιγμές στον Άγιο Παντελεήμονα, αφού σε τέσσερα χρόνια από τα ανοιχτά γήπεδα, βρεθήκαμε στη δεύτερη κατηγορία. Απολαμβάνουμε το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά αι χαιρόμαστε με τη συμμετοχή μας στην Α2. Έχουμε παίξει πέντε ματς, με δυνατές ομάδες, έχουμε κερδίσει τον Αρκαδικό που είναι φαβορί για την άνοδο, είχαμε την τρομερή εμφάνιση από το Παγκράτι και χάσαμε στον πόντο ένα ματς με ακόμη ένα διεκδικητή για την άνοδο την Καβάλα. Παρά το θετικό μας ξεκίνημα πάντως και τις εξαιρετικές εμφανίσεις σε όλα τα ματς, παραμένουμε προσγειωμένοι και κάθε ημέρα προσπαθούμε για το καλύτερο".

Για το πως αντέδρασε η ομάδα στην ξαφνική αλλαγή προπονητή λίγες ημέρες πριν το ξεκίνημα της σεζόν: "Είχαμε καταστρώσει τα πλάνα μας με βάση τη παρουσία του κόουτς Παπαμάρκου στον πάγκο μας. Μια εβδομάδα πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος μας άφησε για προσωπικούς λόγους προκειμένου να συνεχίσει σε άλλη ομάδα. Ενεργήσαμε όμως αστραπιαία και πήραμε έναν προπονητή (σ.σ. τον Σάββα Κατσούνη), ο οποίος μας έχει δικαιώσει απόλυτα, με βάση την εικόνα που βγάζει η ομάδα. Πιστεύω όμως ότι δούλεψε και ο εγωισμός των παικτών, οι οποίοι μετά την αποχώρηση του προπονητή μας λειτούργησαν πραγματικά σαν ομάδα και με άκρα επαγγελματικότητα, με αποτέλεσμα να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό στο παρκέ. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει μια πολύ καλή ομάδα, πειθαρχημένη, που αποτελείται εκτός από πολύ καλούς παίκτες και από εξαιρετικούς χαρακτήρες. Φαίνεται το βάθος του Αετού σε όλα τα επίπεδα, καθώς όλοι οι συνεργάτες της ομάδας, από τον μάνατζερ Μάκη Σοφρωνιάδη μέχρι και τον γιατρό μας, λειτουργούν υποδειγματικά.

Για το ματς που ακολουθεί με το ισχυρό Ψυχικό: "Θα πάμε χωρίς πίεση για το αποτέλεσμα να αντιμετωπίσουμε μια πολύ καλή και ποιοτική ομάδα και ότι βγει... Το άγχος είναι πάντα κακός σύμβουλος, ειδικά σε μια καινούργια ομάδα όπως είναι ο Αετός. Αυτή τη στιγμή είμαστε σε πολύ καλή κατάσταση, ειδικά μετά τη νίκη επί του Παγκρατίου και την εμφάνιση που κάναμε η οποία αποτέλεσε τονωτική ένεση στη ψυχολογία μας. Ήταν μια σπουδαία επιτυχία και μεγάλη μας ανταμοιβή το γεγονός ότι μας χειροκρότησαν και οι αντίπαλοι φίλαθλοι. Φέτος ο μεγάλος μας στόχος είναι να επιβιώσουμε σαν σύλλογος και να εδραιωθούμε στην Α2 κατηγορία. Κάτι που θα αποτελέσει τεράστια επιτυχία..."

Για τον βαθμό δυσκολίας του πρωταθλήματος: "Κάθε κατηγορία έχει τα δικά της συν και πλην. Μέχρι στιγμής η παρουσία μας στην Α2 είναι κάτι πρωτόγνωρο για εμάς, αντιμετωπίζοντας ομάδες που έχουν παίκτες επιπέδου Α1. Έχουμε και εμείς όμως αθλητές με μεγάλη εμπειρία στη κατηγορία όπως οι Ροδοστόγλου, Τζουγκαράκης, Κόκαλλης αλλά και ο Πέτρουλας, ο οποίος είναι και προπονητής μέσα στο παρκέ. Ασφαλώς και σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια το επίπεδο ανταγωνιστικότητας είναι πολύ υψηλό και ο βαθμός δυσκολίας έχει ανέβει δραματικά...".

Για τα αγαπημένα του Καλάβρυτα, τον Άγιο Παντελεήμονα και το αν σκέφτηκε να μεταφέρει την ομάδα στην επαρχία: "Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Καλάβρυτα. Εκεί έπαιξα για πρώτη φορά μπάσκετ, σε ξύλινο ταμπλό και χωμάτινα γήπεδα. Τώρα υπάρχουν πλέον στη περιοχή πλήρης εγκαταστάσεις, αλλά δεν υπάρχουν ομάδες και παίκτες. Παρ' όλο που αγαπάω το μπάσκετ και τον τόπο καταγωγής μου δεν είναι στα πλάνα μου να μεταφέρω την ομάδα εκεί. Αγαπάω υπερβολικά τον Άγιο Παντελεήμονα, μια "δύσκολη" και ταλαιπωρημένη περιοχή της Αθήνας, η οποία έχει τραβήξει τα.. πάνδεινα τα τελευταία χρόνια. Στο παρελθόν με έχουν προσεγγίσει ιστορικές Αθηναϊκές περιοχές προκειμένου να μεταφέρω εκεί τον Αετό (δεδομένου και ότι δεν έχουμε δικό μας γήπεδο), όμως δεν μπορώ να... πουλήσω τον Άγιο Παντελεήμονα. Θα μείνω εδώ και θα παλέψω και ας μην υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Αγαπάω την περιοχή αυτή της Αθήνας, έχω εδώ την επιχείρηση μου, τους φίλους μου και εδώ μεγάλωσαν τα παιδιά μου και έπαιξαν και αυτά μπάσκετ. Υπάρχει μεγάλη προϊστορία και δεν είναι εύκολο να την διαγράψω...".

Για τους φιλάθλους: "Παίρνουμε ενθαρρυντικά μηνύματα από όλη την Ελλάδα. Το γεγονός ότι ο κόσμος αρχίζει και μαθαίνει τον Αετό και ασχολείται μαζί του είναι από μόνο του ένα μεγάλο επίτευγμα για μια ομάδα με μικρή ιστορία. Η αλήθεια είναι ότι ο Αετός δεν έχει μια γερή βάση φιλάθλων και αυτό είναι το μεγάλο του μειονέκτημα. Έχω κάνει προσπάθειες να πάρουμε γήπεδα σε περιοχές πιο προσιτές στον κόσμο, όπως του Πανελληνίου, ή του Σπόρτιγκ, όμως δυστυχώς όλοι κοιτάνε το οικονομικό και το πως θα σε... γδάρουνε. Κακά τα ψέματα το κλειστό του Στρέφη είναι δύσκολο για τους φίλους του Αγίου Παντελεήμονα. Είμαστε λίγοι προς το παρών, όμως ενωμένοι σαν μια γροθιά και όσοι πιστοί μας ακολουθούν μας δίνουν μεγάλη δύναμη.... Σίγουρα πάντως το να πλατύνουμε την βάση των φιλάθλων μας αποτελεί μια πρόκληση για εμάς και ένα μεγάλο όνειρο".