Υπάρχει ακόμα ελληνικό φιλότιμο!

Όσοι δεν διαβάσατε την έκθεση του ΟΟΣΑ για το δείκτη ευημερίας των χωρών σας πληροφορούμε τα εξής. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή το μέσο καθαρό εισόδημα ενός νοικοκυριού στην Ελλάδα είναι 20.440 δολάρια ετησίως (15.890 ευρώ), ποσοστό ελαφρώς χαμηλότερο από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ (23.047 δολάρια το χρόνο).

Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι οι Έλληνες

είναι λιγότερο ικανοποιημένοι από τη ζωή τους συγκριτικά με το μέσο όρο των μελών του ,ωστόσο εκτιμά ότι μπορούν να στηριχθούν σε μια αίσθηση αλληλεγγύης καθώς το 81% των ανθρώπων πιστεύει ότι γνωρίζει κάποιον στον οποίο θα μπορούσε να βασιστεί σε ώρα ανάγκης.

Το 71% των ατόμων να δηλώνει ότι έχει περισσότερες θετικές εμπειρίες (αίσθηση ικανοποίησης για μια επιτυχία, ευχαρίστηση κλπ) από αρνητικές (πόνος, ανησυχία , θλίψη, ανία, κλπ). Ωστόσο, το ποσοστό αυτό είναι χαμηλότερο από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ (80%).

Στον τομέα της απασχόλησης το 56% των ατόμων ηλικίας από 15 έως 64 ετών στην Ελλάδα έχει σχέση αμειβόμενης εργασίας, ποσοστό κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ που βρίσκεται στο 66%. Το 66% των ανδρών είναι σε σχέση αμειβόμενης εργασίας, έναντι 45% των γυναικών.

Παρά ταύτα οι Έλληνες πολίτες εργάζονται 2.032 ώρες ετησίως, σημαντικά περισσότερο από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ που φθάνει τις 1.776 ώρες.

Η έκθεση σημειώνει επίσης ότι το 65% των ενηλίκων ηλικίας 25-64 διαθέτει απολυτήριο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κάτω από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ που φθάνει το 74%.

Το προσδόκιμο ζωής στην Ελλάδα είναι σχεδόν 81 χρόνια (ανεξαρτήτως φύλου), ένα έτος παραπάνω από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ (80 χρόνια). Το προσδόκιμο ζωής για τις γυναίκες είναι 83 σχεδόν χρόνια, έναντι 78 ετών για τους άνδρες.

Το 69% των Ελλήνων να δηλώνουν ικανοποιημένοι με την ποιότητα της ύδρευσης, ποσοστό κάτω από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ (84%.)

Δύο είναι κατά τη γνώμη μας τα πιο σημαντικά ευρήματα της έκθεσης και είναι άξια σχολιασμού. Το πρώτο είναι ότι οι Έλληνες σε ποσοστό άνω του 80% λέει ότι έχει ένα αποκούμπι σε μια δύσκολη στιγμή.

Σε μια ώρα ανάγκης οι Έλληνες έχουν έναν άνθρωπο που μπορούν να στηριχθούν, κι αυτό είναι πάνω απ’ όλα. Μειώνει σημαντικά το χάσμα που υπάρχει στο μισθολογικό και την ανεργία σε σχέση με άλλες χώρες και ταυτόχρονα δημιουργεί μια αίσθηση συναδελφικότητας και αλληλεγγύης που στο εξωτερικό δεν υπάρχει.

Εδώ ακόμη και σήμερα το καλάθι από το χωριό με τα «καλούδια» έρχεται ακόμη. Εδώ ο παππούς και η γιαγιά παίζουν ενεργό ρόλο στο μεγάλωμα των παιδιών ενώ στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι Έλληνες δεν εγκαταλείπουν τους ηλικιωμένους γονείς τους, αντίθετα τους στηρίζουν μέχρι το τέλος.

Με τα χίλια δυο μειονεκτήματα της ελληνικής φυλής, υπάρχει αυτό που λέμε «ελληνικό φιλότιμο» το οποίο στις δύσκολες στιγμές βγαίνει στην επιφάνεια και στηρίζει τον χειμαζόμενο συμπολίτη. Διότι δεν είναι μόνο μεταξύ συγγενών η αλληλεγγύη. Ακόμη και τώρα που η χώρα βρίσκεται σε βαθιά φτώχεια, σκεφτείτε πόσα κοινωνικά κινήματα, οργανώσεις και φορείς έχουν δημιουργηθεί για να βοηθήσουν κάθε άπορο. Ακόμη και σήμερα στα φανάρια δίνουν λεφτά και στα σούπερ μάρκετ συγκεντρώνουν χρήματα και ρούχα. Κι αυτό είναι πράγματι πολύ σημαντικό. Ακόμη κι αν στις άλλες χώρες υπάρχουν πιο οργανωμένα κράτη που καλύπτουν ορισμένες ανάγκες, η βοήθεια στον συνάνθρωπο, τον συγγενή, το γείτονα ή τον άγνωστο είναι πράγματα που σώζουν την Ελλάδα από την καταστροφή.

Το δεύτερο σημαντικό είναι το εύρημα του ΟΟΣΑ για το πόσο δουλεύουν οι «τεμπέληδες» Έλληνες. 2.032 ώρες ετησίως στην Ελλάδα, περίπου 300 ώρες λιγότερες ο μέσος όρος των υπολοίπων χωρών.

Εμείς οι «τεμπέληδες» Έλληνες λοιπόν δουλεύουμε σαν τα σκυλιά με πολύ μικρότερες αμοιβές. Τουλάχιστον ας έχουμε το σεβασμό όλων αυτών των απίθανων τύπων που κατά καιρούς μας μέμφονται γιατί «αράζουμε» και πίνουμε φραπέ στον ήλιο. Υπάρχει κι άλλη Ελλάδα και είναι μύθος οι σκληρά εργαζόμενοι Βορειοευρωπαίοι σε σχέση με τους «χαλαρούς» νοτιοευρωπαίους.

Είπαμε, χίλια δύο μειονεκτήματα μπορούμε να καταγράψουμε, αλλά υπάρχει και ένα μεγαλείο στην Ελλάδα που δεν το καταγράφει καμιά έκθεση του ΟΟΣΑ.