Βασίλης Τσιάμης

10:19 26/3/2026 - Πηγή: Diastixo

Μετά την περιπλάνησή μου στο ιστορικό μυθιστόρημα και το 54 ημέρες – η πολιορκία και η άλωση της Κωνσταντινούπολης, ένιωσα την ανάγκη να βουτήξω στην ωμή πραγματικότητα της σύγχρονης Αθήνας, την περίοδο 1990-2002. Ο Τζογαδόρος δεν είναι, σε καμία περίπτωση, ένα εγχειρίδιο για το πώς παίζεται το όποιο παιχνίδι. Είναι η ιστορία του Νότη, ενός ανθρώπου που, πίσω από την αυστηρή επαγγελματική του ιδιότητα ως διορθωτή βιβλίων, κρύβει ένα χαοτικό εσωτερικό σύμπαν.

Από τη μία, ο παρηκμασμένος Ιππόδρομος, ένας ζωντανός

οργανισμός όπου στον στίβο και στα γκισέ του συνωστίζονται περίεργες προσωπικότητες, από έρημες ψυχές έως μεγιστάνες του πλούτου. Από την άλλη, η απατηλή λάμψη και το γκλάμουρ που προσφέρουν τα καζίνα. Και, τέλος, η νέα τότε φρενίτιδα: το ποδοσφαιρικό στοίχημα. Παράνομο στην αρχή, είχε μια δυναμική που ξεπερνούσε κατά πολύ των άλλων δύο. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν σπουδαία ποδοσφαιρικά γεγονότα της εποχής –για παράδειγμα, ο περίφημος τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ του 1999 ανάμεσα στην Μπάγερν Μονάχου και τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ– και η έξαψη που συνόδευε τη δυνατότητα να ποντάρει κανείς στο αποτέλεσμα του αγώνα και να κερδίσει. Ο κάθε παίκτης ένιωθε πρωτόγνωρα συναισθήματα, όπως τη μεθυστική ψευδαίσθηση ότι κρατάει την τύχη των αγαπημένων του ομάδων στα χέρια του. Και ιδίως να καθορίσει τη δική του τύχη.

{jb_quote}Στο ψυχολογικό πεδίο, το φαινόμενο του τζόγου εισχωρεί αθόρυβα στις ρωγμές της μοναξιάς.{/jb_quote}

Όμως, τι κυνηγάει πραγματικά ο Νότης και ο κάθε τζογαδόρος; Δεν είναι μόνο το κέρδος. Είναι η αυταπάτη της παντοδυναμίας. Η ανορθόδοξη πίστη ότι η ευφυΐα του μπορεί να «διαβάσει» το απρόβλεπτο, να δαμάσει την τύχη και να νικήσει το Σύστημα, το οποίο δεν του αφήνει και πολλές επιλογές από τη στιγμή που αποφάσισε να μην προδώσει τις αρχές του. Γιατί κατά βάθος ο Νότης είναι ένας τίμιος άνθρωπος. Μέσα από μια στρέβλωση, έναν κακοδιοχετευμένο ιδεαλισμό, κονιορτοποιείται. Μέσα από τη δική του καταβύθιση, ήθελα να ψηλαφίσω τον τζόγο ως ένα εξαιρετικά ύπουλο κοινωνικό φαινόμενο. Δεν πρόκειται για μια απλή κακιά συνήθεια, αλλά για ένα πάθος που αλλοιώνει την ανθρώπινη φύση και τρέφεται από τις αξίες μιας καταναλωτικής, ατομικιστικής κοινωνίας. Η οποία κοινωνία, σε εντεινόμενη παρακμή, επιλέγει να πριμοδοτεί τον τζόγο. Άλλωστε, εκείνη η εποχή σημαδεύτηκε από την απόλυτη παράδοση μιας ολόκληρης χώρας στον φρενήρη χορό του χρηματιστηρίου.

Στο ψυχολογικό πεδίο, το φαινόμενο του τζόγου εισχωρεί αθόρυβα στις ρωγμές της μοναξιάς. Αποξενώνει τον άνθρωπο, μετατρέπει τις σχέσεις του σε συναλλαγές. Ο Νότης απομακρύνεται σταδιακά από τον πρώτο του έρωτα, την Αριάδνη, και την κοινωνική «ανέλιξη» που εκείνη πρεσβεύει (άλλη μια κοινωνική ανορθογραφία), για να βρει μια παράδοξη ειλικρίνεια και αποδοχή μόνο στα μάτια της Γκαλίνας, μιας Μολδαβής εκδιδόμενης που ζει, όπως κι αυτός, στο περιθώριο. Και αυτή του η σχέση όμως γρήγορα διαβρώνεται εκ των έσω από το Παιχνίδι.

Γράφοντας τον Τζογαδόρο, προσπάθησα να κάνω μια ανατομία της ανθρώπινης ψυχής που ακροβατεί ανάμεσα στη λογική και το παράλογο, πάντα όμως σε αντίστιξη με το κοινωνικό πλαίσιο. Το κόστος είναι δυσβάσταχτο. Δεν είναι μόνο τα χαμένα χρήματα και οι ατελείωτες χασούρες, αλλά οι διαλυμένες ανθρώπινες σχέσεις, ο χαμένος χρόνος και συναισθήματα που δεν έχουν δεύτερη ευκαιρία.

Ο τζογαδόρος
Βασίλης Τσιάμης
Κέδρος
408 σελ.
ISBN 978-960-04-5550-2
Τιμή €16,60

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords