«Συλλογισμοί» του Γεράσιμου Δενδρινού

1. Κανείς δεν δίνει σημασία στα σκουπίδια όσο εγώ. Αφανείς ήρωες εργάζονται για να τα παραχώσουν έχοντας για συνοδούς τα αδέσποτα σκυλιά και τους λαίμαργους γλάρους, τ’ αφανή μου είδωλα. Τη ζωή μου δίνω μόνο για τα περιφρονημένα και τα ασήμαντα, γιατί με αυτά κατάφερα να δημιουργήσω έναν ολόκληρο κόσμο.

2. Όταν εκτιμάς και αγαπάς κάποιον, ίσως να έχει αξία ακόμη και η αδιαφορία του, γιατί μπορεί να σε εμπνέει αν έχεις την τέχνη για παρηγοριά. Είναι πάντα σοφή η απόσταση, γιατί το μυαλό σου δημιουργεί αρετές και ικανότητες που ο άλλος δεν έχει. Και αν τον έχεις ως πρότυπο ήρωα για

βιβλίο, να ξέρεις πως ίσως ενδέχεται να φιλοτεχνηθεί ένας πολύ δυνατός χαρακτήρας. Μόνο ένας γνήσιος καλλιτέχνης που επινοεί, μπορεί να βλέπει τον άλλον όπως είναι, ακόμα και μέσα σε διερχόμενο ταξί.

3. Μόνο σε άστατο καιρό επιζητώ συναντήσεις. Με τη λόγχη της βροχής αναδύεται από μέσα μου όλης της γης η καταισχύνη και η γνώση. Αν ο κόσμος ήταν μονάχα ένας πίνακας, θα μπορούσα με το μαχαίρι μου να τον διαπεράσω και να τραυματίσω τα φαύλα πρόσωπα πίσω απ’ τον καμβά. Ό,τι αγαπάω, χάνεται προσωρινά, για να έρθει σε ανύποπτη στιγμή να μου προσφέρει χώμα.

4. Στο σπίτι μου καθημερινά τελείται το νέο ολοκαύτωμα των ασθενειών και του γήρατος. Εκτοπισμένος στο μέσα δωμάτιο, θρηνώ για τη σπάνιά μου τύχη. Ναι, το αναγνωρίζω: Όταν απολέσεις τα πάντα, εκπέμπεις παντού εκείνη την ιδιαίτερη οσμή της ιερότητας.

{jb_quote}Πίσω απ’ τον ορίζοντα που δεν βλέπεις, πέφτουν καθημερινά για σένα πλήθος κεραυνοί.{/jb_quote}

5. Οι ερωτικές σου εμμονές γίνονται κάποτε σελίδες με κείμενα και, όποτε συγκλίνουν, τότε μετασχηματίζεται ο παλαιός πόνος σε βιβλίο που πλέει στο χορταριασμένο νερό μιας δεξαμενής, όπου κατασταλάζει ο βούρκος. Τα χρόνια που ξόδεψες στη μνήμη των άλλων σχημάτισαν γύρω σου έναν ναό προστατευμένο από χίμαιρες και συσσωρευμένες πέτρες.

6. Μεγαλώνοντας, οφείλεις ν’ απαρνείσαι σιγά σιγά την οποιαδήποτε φιλοδοξία, γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο να σε στοχεύει ως φιλοδοξία ο θάνατος δίνοντάς σου ασθένεια που θα σου στερήσει τη ζωή.

7. Ο άνθρωπος της καριέρας που σέρνεται από καρέκλα σε καρέκλα πάντα έχει μέσα στη μεγάλη τσάντα έναν μικρό καθρέφτη και μια τσατσάρα για τη μοναδική τρίχα στην κορυφή του κεφαλιού του από την εποχή που είχε πλούσια μαλλιά.

8. Γύρισε προφίλ για να δω το περίγραμμα της σκιάς του προσώπου σου στον τοίχο, και να δω αν αξίζει να πεθάνω για σένα.

9. Πάντα στη ζωή επεδίωκα να έρχομαι τελευταίος, για να βλέπω ποιους επιστρατεύουν οι πρώτοι για τις επιτυχίες τους.

10. Όσο πιο πολλά προσφέρεις, τόσο πιο πολλή περιφρόνηση δέχεσαι. Πίσω απ’ τον ορίζοντα που δεν βλέπεις, πέφτουν καθημερινά για σένα πλήθος κεραυνοί.

11. Συνήθως αγαπάμε αυτόν που μας απαξιώνει τη ζωή. Σαν να πληρώνουμε βαριά το τίμημα πως αυτός ο κάποιος που βρέθηκε να λατρέψει αυτό το είδωλο της απόλυτης αναισθησίας και χαμέρπειας, είμαστε αναμφίβολα εμείς.

12. Κάθε φορά που πεθαίνεις, σε πλησιάζει η σκιά του θανάτου, για να σου πει πως έπασχες από την ανίατη ασθένεια που λέγεται ζωή.

13. Ο Θεός, όταν προσεύχεται, απευθύνεται στους ανθρώπους απόλυτα βέβαιος πως με την ανταπόκριση θα διατηρηθεί ανεξάλειπτη και αιώνια η εικόνα του.

14. Θα πεθάνω ευτυχής για τα βιβλία που διάβασα, τους τόπους που επισκέφτηκα, τη μουσική που άκουσα, για τους υπέροχους ανθρώπους που συνάντησα και διδάχτηκα από αυτούς, αλλά απέτυχα επειδή έχω γνωστούς και όχι φίλους. Δεν παραπονιέμαι. Νιώθω συχνά πως το πνεύμα μου πλαισιώθηκε από φράσεις αγάπης που με οδήγησαν σε σπουδαίες πράξεις. Πολύ συχνά, το θέαμα των αδέσποτων ανθρώπων και ζώων, των ανήμπορων ασθενών, των εγκαταλειμμένων σε ιδρύματα και γηροκομεία, μου προκαλεί άπλετη συγκίνηση, ειδικά όταν ακούω αφηγήσεις της ερημιάς και της εγκατάλειψης. Χρειάστηκε να μεγαλώσω αρκετά για να καταλάβω τι είναι ο Κόσμος και όχι εκείνες οι χαζοπαρέες της νεότητάς μου, που υπήρχαν χωρίς να συνειδητοποιώ καθημερινά την απόλυτη σπατάλη του χρόνου για το Τίποτε. Αυτό το Τίποτε προσπαθώ ακόμα να εκτινάξω απ’ την παγίδα του ορίζοντά μου.

Ο Γεράσιμος Δενδρινός (γενν. 1955) σπούδασε ελληνική φιλολογία. Από το 2004 είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Έργα: 1] Ένα πακέτο Άρωμα, διηγήματα, Κέδρος 1995, 2] Απέραντες συνοικίες, μυθιστόρημα, Κέδρος 2001, 3] Χαιρετίσματα από το νότο, μυθιστόρημα, Κέδρος 2003 4] Άλκης, μυθιστόρημα, Μεταίχμιο 2003, 5] Ματίας ντελ Ρίος – Ημερολόγια, Κέδρος 2006, 6] Φραγή εισερχομένων κλήσεων, μυθιστόρημα, Μεταίχμιο 2006, 7] Άβατοι Τόποι, ποιήματα, (.poema..) 2015, 8] Βήματα σε λιθόστρωτο, διηγήματα, Διάπλαση 2018 και 9] Απέραντες συνοικίες, Α’ τόμος, Υψικάμινος 2024.

Keywords
Τυχαία Θέματα