Κλαίρη Χατζηγιάννη

Το Ακόμη εδώ; Χώρο στο χρόνο δημιουργήθηκε ως ανάγκη. Ανάγκη να μπουν σε σειρά σκέψεις, εμπειρίες και παρατηρήσεις μιας ζωής που κινείται μέσα στον χρόνο, αλλά συχνά στην πορεία της σκοντάφτει πάνω του.

Το βιβλίο πραγματεύεται τον ηλικιακό ρατσισμό, όπως τον συναντάμε στην καθημερινότητα της ζωής μας και κυρίως, πιο έντονα, στους επαγγελματικούς και κοινωνικούς μας χώρους. Ως πρακτική πραγματικότητα, ως σχόλια, αποφάσεις, συμβουλές, αποκλεισμούς και σιωπηλές ακυρώσεις ή τοποθετήσεις στο «περιθώριο», που τυχόν βασίζονται στην όποια ηλικία. Και όλα αυτά συχνά περνούν απαρατήρητα απ’

Η πρόθεσή μου ασφαλώς δεν ήταν να αναπτύξω ένα βιβλίο καταγγελίας ή επανάστασης. Η πρόθεσή μου ήταν να περιγράψω το βίωμα ενός κακοκουρδισμένου μηχανισμού. Να τονίσω πώς η ηλικία μετατρέπεται σε φίλτρο αξιολόγησης ανεξάρτητα από ικανότητες, διάθεση, εμπειρία ή ενεργή παρουσία. Πώς ο χρόνος, αντί να προσθέτει αξία, χρησιμοποιείται ως λόγος αποκλεισμού.

{jb_quote}Είναι ένα φαινόμενο που μας διαμορφώνει όλους, είτε είμαστε αποδέκτες είτε αναπαραγωγοί του ηλικιακού ρατσισμού.{/jb_quote}

Στη δομή του βιβλίου περιγράφονται σημεία ηλικιακού ρατσισμού ανά δεκαετία ζωής, ξεκινώντας από τα 10 μας χρόνια. Στόχος είναι να καταγράψει πώς αλλάζει το βλέμμα της κοινωνίας καθώς κυλούν τα χρόνια. Τι επιτρέπεται, τι αμφισβητείται, τι θεωρείται εκτός πλαισίου. Και κυρίως, τι χάνεται χωρίς να ειπωθεί ποτέ ανοιχτά και με ειλικρίνεια.

Το Ακόμη εδώ; Χώρο στο χρόνο δεν απευθύνεται μόνο σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Απευθύνεται ασφαλώς σε όλες τις ηλικίες, γιατί ο ηλικιακός ρατσισμός αφορά το πώς σκέφτεται κάποιος τον χρόνο. Είναι ένα φαινόμενο που μας διαμορφώνει όλους, είτε είμαστε αποδέκτες είτε αναπαραγωγοί του ηλικιακού ρατσισμού.

Επιπρόσθετα, ένας από τους βασικούς μου προβληματισμούς ήταν η κανονικοποίηση του αποκλεισμού από την κοινωνία κάθε εποχής. Το πώς, δηλαδή, κοινωνικά έχουμε εκπαιδευτεί να αποδεχόμαστε ότι κάποιος «έκλεισε τον κύκλο του» χωρίς καν να τον ρωτήσουμε. Το πώς θεωρούμε φυσιολογικό να αποσύρεται ένας άνθρωπος όχι επειδή δεν μπορεί, αλλά επειδή ήρθε η ώρα που η ίδια η κοινωνία ορίζει. Και το πώς αυτή η λογική μεταφέρεται από τις δομές και τους θεσμούς στις ανθρώπινες σχέσεις.

Το Ακόμη εδώ; Χώρο στο χρόνο το μοιράζομαι με αγάπη και γενναιοδωρία προς όλους μας, γιατί πιστεύω ότι η συζήτηση για την ηλικία έχει ανάγκη από περισσότερη ακρίβεια και λιγότερα στερεότυπα. Χρειάζεται να αναγνωριστεί ότι η ανθρώπινη ζωή, η ανθρώπινη εμπειρία δεν είναι βάρος και ότι η συνέχεια ζωής δεν είναι προνόμιο, αλλά δικαίωμα. Από την άλλη πλευρά, χρειάζεται να αναγνωριστεί πως ούτε η έλλειψη εμπειρίας λόγω νεότητας είναι βάρος. Είναι ευκαιρία για μάθηση, δοκιμή και τόλμη, εξέλιξη και συνδιαμόρφωση, φρέσκες ιδέες και ανανέωση του συλλογικού βλέμματος, αλλά και διάλογος μεταξύ των γενεών.

Η μοιρασιά του Ακόμη εδώ; Χώρο στο χρόνο με τον αναγνώστη του βρίσκεται ακριβώς εκεί: στο άνοιγμα της συζήτησης. Μιας συζήτησης, πρώτα απ’ όλα, με τον εαυτό του. Με τον εαυτό μας. Και κατόπιν, στο να δοθεί χώρος ώστε ο χρόνος να μη λειτουργεί σαν μια άχαρη ετικέτα. Στο να θυμηθούμε ότι οι άνθρωποι δεν χωρίζονται σε ηλικιακές κατηγορίες, αλλά σε παρόντες και απόντες. Και πολλοί από εμάς, που είμαστε ενεργοί, σκεπτόμενοι, χρήσιμοι και διαθέσιμοι... είμαστε «ακόμη εδώ» και δικαιούμαστε να έχουμε τον δικό μας «χώρο στο χρόνο».

Ακόμη εδώ;
Χώρο στο χρόνο
Κλαίρη Χατζηγιάννη
Φίλντισι
100 σελ.
ISBN 978-618-5738-59-4
Τιμή €13,78