Slow jogging: Έχει νόημα να τρέχεις αργά; Τι λένε δύο ειδικοί

Το slow jogging υπόσχεται τρέξιμο χωρίς κόπο, με ρυθμό 6 ή 7 χιλιομέτρων την ώρα. Αξίζει όμως πραγματικά, ή είναι χαμένος χρόνος; Δύο ειδικοί απαντούν.

Στη μεγάλη οικογένεια των δρομέων συναντά κανείς πολλά προφίλ. Υπάρχουν οι «σπρίντερ» που σε προσπερνούν στο πεζοδρόμιο λαχανιάζοντας δυνατά, οι λάτρεις της διαλειμματικής προπόνησης που αλλάζουν διαρκώς ρυθμό και όσοι προχωρούν αργά αλλά σταθερά.

Και τέλος, υπάρχουν οι slow

Ο Ιάπωνας συνόψισε τη φιλοσοφία του ως εξής: «Τρέξε με ρυθμό που σου επιτρέπει να χαμογελάς διαρκώς. Αν δεν τα καταφέρνεις, επιβράδυνε».

Στην πράξη, αυτό σημαίνει τρέξιμο στα 6 ή 7 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή σε ταχύτητα κάτω από ό,τι θεωρείται «μέτρια» ένταση, κάτι που κάνει την προσπάθεια πολύ πιο άνετη. Ακούγεται δελεαστικό, σωστά; Μπορεί όμως κανείς να τρέχει χωρίς να υποφέρει και να αποκομίζει παρ' όλα αυτά τα οφέλη της άσκησης; Προσφέρει το slow jogging πραγματικά οφέλη στην υγεία ή πρόκειται απλώς για χάσιμο χρόνου;

Σύμφωνα με το γαλλικό Εθνικό Παρατηρητήριο Φυσικής Δραστηριότητας και Καθιστικής Συμπεριφοράς (ONAPS), οι ενήλικες περνούν κατά μέσο όρο 12 ώρες την ημέρα καθισμένοι τις εργάσιμες και 9 ώρες τις μη εργάσιμες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κάθε μορφή σωματικής δραστηριότητας θα είναι πάντα ωφέλιμη για την υγεία μας.

Το slow jogging έχει και ένα επιπλέον πλεονέκτημα: μας βγάζει έξω, «στη φύση» αν τρέχουμε σε δάσος, και γνωρίζουμε τη θετική επίδραση που έχει αυτό στη διάθεσή μας. Μας φέρνει επίσης σε επαφή με το ηλιακό φως, το οποίο, όταν είναι επαρκές, μας επιτρέπει να συνθέτουμε βιταμίνη D.

Ωφελεί όμως και τον μεταβολισμό. «Όταν τρέχουμε, οι μύες συσπώνται και καταναλώνουν γλυκόζη, η οποία έτσι δεν αποθηκεύεται ως λίπος», τονίζει η Μαρτίν Ντικλό, επικεφαλής του τμήματος αθλητιατρικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Κλερμόν Φεράν και πρόεδρος του Εθνικού Παρατηρητηρίου Φυσικής Δραστηριότητας (Onaps). «Επιπλέον, δουλεύει την καρδιά αυξάνοντας την καρδιακή παροχή και τους παλμούς, διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα και μειώνει το άγχος».

Με αυτό το ρυθμό μειώνεται φυσικά και ο κίνδυνος τραυματισμού. «Ασκώντας ελεγχόμενη μηχανική καταπόνηση, το slow jogging ενισχύει τους τένοντες και τους συνδέσμους, κάνοντάς μας πιο ανθεκτικούς», προσθέτει η Πολίν Μπουζόμ, προπονήτρια τρεξίματος και ιδρύτρια της Les Belles Foulées, μιας κοινότητας τρεξίματος αποκλειστικά για γυναίκες. «Μας επιτρέπει να τρέχουμε περισσότερη ώρα και τελικά να βελτιώνουμε το τρέξιμό μας».

Παρότι ο αργός ρυθμός δουλεύει την καρδιά, δεν αρκεί για να προλάβει τους καρδιαγγειακούς κινδύνους, όπως το έμφραγμα και το εγκεφαλικό. Για αυτό χρειάζεται ένταση. Και εδώ ισχύει ένας κανόνας που αξίζει να θυμόμαστε: όσο πιο έντονος ο ρυθμός, τόσο πιο αποτελεσματική η άσκηση.

Το ίδιο ισχύει και για το αδυνάτισμα, όπου δεν έχει νόημα να περιμένουμε άμεσα αποτελέσματα. Πολλοί συνδέουν το τρέξιμο με το κάψιμο του λίπους και την απώλεια βάρους. Ωστόσο, το slow jogging, όπως και κάθε σωματική δραστηριότητα, δεν κάνει κανέναν να χάσει βάρος, υπενθυμίζει η Μαρτίν Ντικλό. «Η πιο πρόσφατη μετα-ανάλυση 116 τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων κλινικών μελετών δείχνει ότι με 300 λεπτά σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα, δηλαδή μία ώρα άσκησης την ημέρα, χάνουμε μακροπρόθεσμα το πολύ 4 κιλά», εξηγεί η ειδικός.

Το ίδιο ισχύει για τους μύες. «Η αντοχή από μόνη της δεν χτίζει μυϊκή μάζα, για να το πετύχεις χρειάζεται παράλληλα ενδυνάμωση», επισημαίνει η Μαρτίν Ντικλό.

Και αν ο στόχος είναι η αύξηση της μυϊκής μάζας, δεν υπάρχει άλλη λύση από την προπόνηση με αντιστάσεις. «Η προπόνηση αντοχής δεν χτίζει μυς», σημειώνει η Μαρτίν Ντικλό. «Διατηρεί τη μυϊκή μάζα και μειώνει το ενδομυϊκό και το ενδοκοιλιακό λίπος, αλλά αν θέλεις να αποκτήσεις μυς, χρειάζεται παράλληλα ενδυνάμωση, για παράδειγμα δύο προπονήσεις των 20 λεπτών την εβδομάδα».

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr