Υπουργός ταξικής ιεράρχησης

14:15 21/9/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Στη συνέντευξη Τύπου που έγινε την Παρασκευή στο υπουργείο Υγείας τέθηκε ένα απλό ερώτημα. Πώς ελέγχει κανείς διάφορα ιατρεία και κλινικές, όταν τα έχει διαφημίσει; Πόσο αξιόπιστος μπορεί να είναι ο ελεγκτής όταν διαφημίζει τον ελεγχόμενο; Το ερώτημα απευθυνόταν στον Γιώργο Πατούλη. Ομως τον λόγο πήρε, με έντονο ύφος, ο Αδωνις Γεωργιάδης, μαλώνοντας τη δημοσιογράφο για το ότι η αναγεννητική ιατρική δεν απαγορεύεται. Κανείς δεν είπε ότι απαγορεύεται. Ο υπουργός συνέχισε όμως, γιατί η ερώτηση που δεν έγινε ήταν

πιο βολική από αυτή που έγινε.

Το επιχείρημά του ήταν ότι τέτοιες κλινικές λειτουργούν σε άλλες χώρες και πάνε πολλοί πλούσιοι και ξοδεύουν «έναν σκασμό λεφτά», ότι ο Πατούλης είναι ιδιώτης κι όποιος ρωτά κάνει ανθρωποφαγία. Μόνο που ο Πατούλης προεδρεύει δημόσιας και εποπτεύουσας Αρχής και η δημοφιλία σε ευκατάστατους δεν συνιστά απόδειξη ασφάλειας κι επιστημοσύνης.

Το ερώτημα που ταλανίζει τους πολίτες τις τελευταίες μέρες είναι το αν γίνονται σοβαροί έλεγχοι στην Ελλάδα, όχι το πού θα κάνουν σπα οι πλούσιοι. Κι αν ανησυχεί ειδικά γι’ αυτούς θα έπρεπε να θεωρεί στοιχειώδες πως όσο ακριβότερο είναι το προϊόν τόσο ισχυρότερο είναι και το κίνητρο για υπερβολικές υποσχέσεις, άρα τόσο πιο αναγκαίος ο έλεγχος. Το πιο διαφωτιστικό, βέβαια, δεν είναι το «επιχείρημα», αλλά ο τόνος. Οταν εργαζόμενοι του ΕΣΥ διαμαρτύρονται, ο υπουργός τούς χλευάζει. Οταν οι πλούσιοι θέλουν IV βιταμινών, τους παρακαλάμε να τις κάνουν εδώ. Οι ιεραρχίες δεν χρειάζεται να δηλωθούν, φαίνονται από το ποιον σέβεται κανείς.

Γι’ αυτό και η στρατηγική της πρόκλησης οργής (rage baiting) που αριστοτεχνικά μεταχειρίζεται ο υπουργός δουλεύει βασικά όταν ο άλλος δεν μπορεί να απαντήσει ισότιμα. Ο μέσος πολίτης δεν έχει το βήμα και την ασυλία του υπουργού, ούτε κομματικό στρατό τσιρλίντερ, ούτε κινείται με ασφάλεια που πληρώνει ο έλληνας φορολογούμενος· άρα οι ειρωνείες στον «μίζερο» πολίτη εκτοξεύονται εκ του ασφαλούς. Οι «ενοχλητικές αλήθειες» λέγονται μόνο όπου δεν μπορούν να τον βλάψουν πολιτικά. Δεν τον έχουμε δει να χλευάζει αντίστοιχα κάποιον μεγαλοεπιχειρηματία της αγοράς.

Κι αυτό ο κόσμος το καταλαβαίνει. Οταν ο ελεγκτής έχει διαλέξει ποιον σέβεται και ποιον χλευάζει, το ερώτημα δεν είναι πια ποιος ελέγχει τα ιατρεία, αλλά ποιος ελέγχει τον ελεγκτή.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords