Το τελευταίο αντίο στη Μαργαρίτα

Το τελευταίο αντίο στη Μαργαρίτα…

Η πολιτική κηδεία της Μαργαρίτας Παπανδρέου χθες το πρωί στο Α’ Νεκροταφείο ήταν η τελευταία πράξη στην πολυτάραχη ζωή μιας γυναίκας που γεννήθηκε στην Αμερική, αλλά σφράγισε καταλυτικά την Ελλάδα. Οχι γιατί πορεύτηκε για σχεδόν 40 χρόνια στο πλευρό του Ανδρέα, αλλά γιατί είχε σημαντική επιρροή

στις μεγάλες αλλαγές που επέφερε το ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία. Η δική της αταλάντευτη στάση, η δημιουργική συνεισφορά, η διεκδίκηση, η επίμονη απαίτηση, η αποτελεσματική παρεμβατικότητα, η διαρκής αναζήτηση του καλύτ

ερου για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, έδωσαν στις Ελληνίδες τόσες ελευθερίες και τόσα δικαιώματα που δεν είχαν ποτέ στα 150 χρόνια του ελληνικού κράτους. Γιατί αυτά που σήμερα στην Ελλάδα θεωρούνται από τις γυναίκες ακατάλυτα δικαιώματα, πριν από 45 χρόνια, ήταν απλά ακατάλυτα δεσμά οπισθοδρόμησης. Η Ελλάδα απέκτησε με πρωτοβουλίες της Μαργαρίτας Παπανδρέου ένα σύγχρονο οικογενειακό δίκαιο, ανατρέποντας παράλληλα σειρά αναχρονιστικών θεσμών, που έως τότε, έως το 1981, θεωρούνταν «θεμέλιο» της ελληνικής οικογένειας. Και όσοι ζήσαμε εκείνη την περίοδο των βαθιών αλλαγών, θυμόμαστε τη λυσσαλέα αντίδραση του κράτους της Δεξιάς, που την πολέμησε εντός και εκτός Βουλής, με αγριότητα, επειδή δήθεν επεδίωκε την αλλοίωση των παραδόσεων του έθνους!!!

…και το τεράστιο έργο της

Μια πρόχειρη αναδρομή στο έργο της Μαργαρίτας Παπανδρέου, που ευτύχησε να έχει πεθερό πρωθυπουργό (τον Γεώργιο Παπανδρέου), σύζυγο πρωθυπουργό (τον Ανδρέα) και γιο πρωθυπουργό (τον Γιώργο Παπανδρέου), δεν αφήνει πολλές αμφιβολίες ότι η Μαργαρίτα κατέχει επάξια κορυφαία θέση στο ελληνικό φεμινιστικό κίνημα. Με δική της αποκλειστικά πρωτοβουλία, ως προέδρου της Ενωσης Γυναικών Ελλάδας, καταργήθηκε ο «θεσμός» της προίκας, θεσπίστηκε η ισότητα στον γάμο, εξασφαλίστηκαν τα δικαιώματα της γυναίκας κατά τη διάρκεια του διαζυγίου, καταργήθηκε η υποχρέωση να φέρει το επώνυμο του ανδρός της.

Η Παπανδρέου διεκδίκησε την ένταξη των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, την ίση αμοιβή στην εργασία και τη συνολική συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή. Πίεσε και επέτυχε τη μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική, και με δική της πρωτοβουλία, και σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων εξισώθηκαν τα δικαιώματα των παιδιών που γεννήθηκαν εκτός γάμου με εκείνα που γεννήθηκαν εντός γάμου, ενώ η γονική μέριμνα θεσμοθετήθηκε να ασκείται ισότιμα και από τους δύο γονείς. Σημαντική επίσης ήταν η συμβολή της στην κατάργηση της μοιχείας, ως ποινικού αδικήματος, αλλά και στην καθιέρωση του πολιτικού γάμου στην Ελλάδα.

Σεβασμός στο ΠΑΣΟΚ

Γιατί έκανα όλη αυτή την, ίσως κουραστική για ορισμένους, αναφορά στο έργο της Μαργαρίτας; Εκτός δηλαδή από το προφανές να αναφερθώ σε μια πραγματική Κυρία, που έζησε, και έφυγε από τη ζωή, με αξιοπρέπεια και το κεφάλι ψηλά, κερδίζοντας τον σεβασμό της ελληνικής κοινωνίας; Για έναν ακόμη λόγο: για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι, ότι τίποτε από αυτά που σήμερα θεωρούνται δεδομένα δεν υπήρχαν πριν από το ΠΑΣΟΚ. Αυτό το ΠΑΣΟΚ που στις μέρες μας λοιδορείται συστηματικά, απαξιώνεται, κατασυκοφαντείται, και αντιμετωπίζεται ως παρίας της πολιτικής ζωής, κι ας άλλαξε (πραγματικά!) την Ελλάδα!

Την παρέλαβε πριν από 45 χρόνια ως μια τριτοκοσμική χώρα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει αν ανήκει στην Ανατολή ή τη Δύση, διχασμένη, και τη μισή από αυτή, την ηττημένη στον Εμφύλιο, στο περιθώριο, και τη μεταμόρφωσε μέσα σε λίγα χρόνια σε μια σύγχρονη, ευρωπαϊκή, αναπτυσσομένη χώρα, με σημαντική διεθνή παρουσία. Επιφέροντας κοσμογονικές αλλαγές στο κοινωνικό κράτος, τους θεσμούς, την οικονομία, τις υποδομές. Η Ελλάδα του 1981 ήταν μια χώρα στο μεταίχμιο της μετάβασης από την εποχή του αραμπά στη βιομηχανική εποχή, και το 2004, ούτε 20 χρόνια αργότερα από τότε που ανέλαβε τη διακυβέρνησή της, διοργάνωνε τους πιο σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Να σέβεστε!

«Πόσα ψέματα σε μία φράση»

Το ΠΑΣΟΚ του έργου και της προσφοράς στη χώρα, και ο πρόεδρος Τσίπρας που μας ενημέρωσε μέσω… Γαλλίας, και εφημερίδας «Le Soir» (ας είναι καλά το «συμβόλαιο» για το rebranding και ο επικοινωνιακός κολοσσός Publicis) ότι θέλει να ξαναγίνει… πρωθυπουργός! Ερωτάται λοιπόν, εντελώς… αντικειμενικά από τον γάλλο συνάδελφο ως εξής: «Είστε έτοιμος να ξαναγίνετε πρωθυπουργός;», και απαντάει, με τη σειρά του… αυθόρμητα, εννοείται:

«Ναι, είμαι έτοιμος (αυτό δίνει και τον τίτλο στη “Le Soir”). Γνωρίζω τη δουλειά: την έχω κάνει ήδη. Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να την ασκήσω χωρίς τους περιορισμούς των μνημονίων που υπέγραψαν άλλοι πριν από μένα»!

Oh, combien de mensonges dans une seule phrase, mon cher Alexis, όπως θα έλεγαν και οι Γάλλοι το «ω πόσα ψέματα σε μια φράση, αγαπητέ Αλέξη»!

Δεύτερη φορά κοροϊδία;

Δεν έχω τίποτε με τον άνθρωπο εννοείται, αλλά αυτή την ακαταμάχητη διαρκή ροπή προς το ψέμα ρε παιδάκι μου, δεν μπορώ να τη χωνέψω με τίποτε. Λες και δεν ξέρουμε όλοι τι έγινε με την περίφημη διαπραγμάτευση που τάχα μου θα άλλαζε την Ελλάδα για να αλλάξει την Ευρώπη. Ή δεν έχουμε κάτι ακούσει, όλοι, για τα 100 δισ. που μας στοίχισαν οι αυταπάτες του, και δεν γνωρίζουμε, επίσης όλοι, ότι υπέγραψε ένα τρίτο και χειρότερο από τα δύο προηγούμενα, μνημόνιο, με το οποίο υποθήκευσε τα «ασημικά του σπιτιού», ως το τέλος του αιώνα…

Δεν είναι κακό να φιλοδοξεί να ξαναγίνει πρωθυπουργός, δικαίωμά του. Αλλά πώς να γίνει αυτό, όταν έχει πάρει διαζύγιο με την αλήθεια; Κορόιδεψε μια φορά τον κόσμο, δεύτερη, δεν γίνεται…

Επιασε «ταβάνι»

Το δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις, οι «πραγματικές» δημοσκοπήσεις. Οχι οι άλλες, που βολεύουν το σύστημα Μαξίμου να τον εμφανίζει ως τον… «μπαμπούλα» του προέδρου Κυριάκου του Α’, ο οποίος όπου να ‘ναι επανακάμπτει στην εξουσία και απειλεί να διαλύσει ξανά τη χώρα, την οποία «έχτισε» με τόσο κόπο, ο λαοπρόβλητος πρωθυπουργός μας. Η GPO, που διενήργησε έρευνα για λογαριασμό των «Παραπολιτικών», κατέγραψε στο 2,7% τη διαφορά από το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι ότι το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρα έπιασε πια το «ταβάνι» του 15%, και μας κοιτάζει από εκεί. Και καθώς «τσιμπάει» συνεχώς το ΠΑΣΟΚ, η μόνη κίνηση του νεοϊδρυθέντος κόμματος είναι προς τα κάτω, όχι προς τα πάνω. Κατά συνέπεια, δηλώσεις του τύπου «είμαι έτοιμος για πρωθυπουργός», ανήκουν στην κατηγορία τού «να ‘χαμε να λέγαμε»…

Η αξιολόγηση της… τσέπης

Η κυβερνησάρα μας πάλι, πανηγυρίζει διότι δύο οίκοι αξιολόγησης (τους θυμάστε, με τον φόβο τους κοιμόμασταν και με τον φόβο τους ξημερώναμε πριν από μία 15ετία) και μεταξύ τους η φοβερή και τρομερή Moody’s αναβάθμισαν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, κι εκεί που τα ελληνικά ομόλογα θεωρούνταν διεθνώς κάτι σαν… χαρτί τουαλέτας, τώρα θεωρούνται σημαντικά. Προφανώς θα ακολουθήσουν κι άλλοι οίκοι (όχι, ανοχής – έτσι συμπεριφέρονταν τότε…), όμως το ζητούμενο είναι τι από όλα αυτά θα περάσει στην τσέπη αυτού που δεν βγάζει τον μήνα. Πόσο δηλαδή θα βελτιώσουν την αγοραστική του δύναμη, και εκείνη με τη σειρά της, το επίπεδο διαβίωσής του. Ναι, γνωρίζω ότι αυτό θα συμβεί δευτερογενώς με την προσέλκυση επενδύσεων, οι οποίες με τη σειρά τους θα «ανοίξουν» καινούργιες δουλειές, και οι καινούργιες δουλειές θα φέρουν καλύτερους μισθούς – υποτίθεται ότι για επενδύσεις βρίσκεται από σήμερα στο Σαν Φρανσίσκο (πραγματοποιώντας επαφές με εταιρείες υψηλής τεχνολογίας και Ελληνες που δραστηριοποιούνται στη Silicon Valley), ο πρόεδρος Κυριάκος, ο Α’.

Ναι, αλλά αν του το πω εγώ αυτό του Μήτσου από την Καλαμαριά που παίρνει τον βασικό, και στις 15 με 18 του μηνός ψάχνει για δανεικά, στην καλύτερη θα μου γυρίσει την πλάτη. Στη χειρότερη; Εντάξει, δεν χρειάζεται να το καταγράψω/περιγράψω, κιόλας…