Βαρίδια ή παίκτες-σημαίες;

14:27 5/10/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Τελικά δεν είναι μόνο ο Κριστιάνο Ρονάλντο που σήκωσε ντόρο με τα όσα έγιναν αναφορικά με το επικείμενο τέλος του από την εθνική Πορτογαλίας. Κάτι αντίστοιχο μπορούμε να παρατηρήσουμε πως συμβαίνει και με τον Λούκα Μόντριτς, ασχέτως αν ο κροάτης χαφ δεν έχει το σταριλίκι του Πορτογάλου και απέχει έτη φωτός από το εκτόπισμα του CR7.

Κι όμως, αμφότεροι έκαναν ηχηρό πέρασμα από τη Ρεάλ Μαδρίτης, κατέκτησαν τίτλους και τώρα πασχίζουν να μείνουν στον αφρό της επικαιρότητας. Με τα καλά (τους) χρόνια, ωστόσο, να είναι πίσω, καθ’ όσον αμφότεροι γεννήθηκαν το ’85. Πώς να αντέξουν, αλήθεια; Ή ακόμη καλύτερα, πώς να τους αντέξουν στις πατρίδες τους;

Μήπως, όμως, δεν είναι ακριβώς αυτή η κατάσταση; Γιατί υπάρχουν συνήθως δύο αναγνώσεις στα λεγόμενα «καυτά» θέματα. Ο Ρονάλντο δεν «σήκωσε» τον πάγκο και ήθελε να συνεχίσει να αγωνίζεται βασικός, ασχέτως αν η κουβέντα για το αν παραμένει ή όχι χρήσιμος ήταν συχνότερη από τα γκολ που σημείωνε.

Ο δε Μόντριτς, ναι μεν συνδύασε το όνομά του ακόμη και με συμμετοχή ως φιναλίστ με την Κροατία σε τελικό Μουντιάλ (2018), στον αντίποδα όμως υπήρξε για 57΄ βασικός στη βαριά ήττα (0-7) από την Αγγλία το περασμένο Σάββατο. Αρα, στην πυρά οι ποδοσφαιριστές που υπήρξαν σημαίες και τώρα δεν μπορούν να δικαιώσουν τις προσδοκίες ή να σταθούν σε τοπ επίπεδο; Ή μήπως να τους τιμούμε για την προσφορά τους και να θυμόμαστε πάντα τα μεγαλεία που ενίοτε είναι (πολύ) περασμένα;

Μάλλον η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Υπό την έννοια πως τόσο ο Ρονάλντο όσο και ο Μόντριτς, αλλά και βέβαια πολλοί ακόμη διάσημοι αθλητές, αρνούνται να συμβιβαστούν με το ενδεχόμενο να αποχωρήσουν. Να κάνουν κίνηση εκούσια και να φύγουν από το προσκήνιο. Συνεχώς αναβάλλουν το «αντίο» τους και παραμένουν προκειμένου να ξεπεράσουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Οι αρμόδιοι εγκλωβισμένοι σε μια κατάσταση που δεν την επέλεξαν δεν μπορούν να τους ανοίξουν την πόρτα. Σταδιακά γίνονται βαρίδια. Κι όμως, ασφαλώς θα έπρεπε να τους τιμούν, να τους αποθεώνουν για όσα έδωσαν και τις χαρές που μοίρασαν στο αθλητικό τους ταξίδι.

Γιατί αυτό είναι το μάθημα ζωής που παρέδωσαν. Αντίθετα, στα στερνά τους δείχνουν το πώς δεν πρέπει ένας υπέροχος παίκτης να διαχειρίζεται το φινάλε της διαδρομής του. Γιατί μένει μια θολή τελευταία εντύπωση.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords