Το δίκαιο ως κουρελού

Είχε απορρίψει με ιδιαίτερη επιμονή η κυβέρνηση το αίτημα κομμάτων και οργανώσεων να νομοθετηθεί διαφορετική ποινική μεταχείριση για τις γυναικοκτονίες. «Δεν μπορούμε να ρευστοποιήσουμε την έννοια του ανθρώπου, λέγοντας ότι ο καθένας είναι διαφορετικός», είχε πει ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης (Open 9.12.2024).

Ο Πρωθυπουργός, με άρθρο του σε τούτη εδώ την εφημερίδα, επεσήμανε ότι «χρησιμοποιώ τη λέξη “γυναικοκτονίες” για να προσδιορίσω ακριβέστερα το είδος αυτών των εγκλημάτων και όχι, προφανώς, για

Λογικό. Αλλά πάλι η ίδια κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας. Ο ίδιος υπουργός που έλεγε ότι «δεν μπορούμε να ρευστοποιήσουμε την έννοια του ανθρώπου, λέγοντας ότι ο καθένας είναι διαφορετικός», είπε τις προάλλες για όσους διενεργούν τηλεφωνικές απάτες εις βάρος ηλικιωμένων ότι «θα πάμε σε πολύ σκληρά πράγματα», τα οποία είναι, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, κάθειρξη 8 ετών.

Προς τι λοιπόν η διαφορετική ευαισθησία για όσα τραβούν διαφορετικές κοινωνικές ομάδες; Η πρώτη, εύκολη, απάντηση είναι πως ο κ. Φλωρίδης είναι ηλικιωμένος και ουχί γυναίκα. Η δεύτερη πιο σοβαρή έχει να κάνει με την ευαλωτότητα των ηλικιωμένων έναντι των κατά κανόνα πιο νέων και καπάτσων απατεώνων. Αλλά, πάλι, και οι γυναίκες είναι σωματικώς πιο αδύναμες, έναντι των ανδρών. Μια τρίτη εξήγηση είναι οι «πολιτισμικοί πόλεμοι» (cultural wars), που εξαπολύει κατά καιρούς η κυβέρνηση για να αποδείξει τη φιλελεύθερη – τρομάρα μας! – κοψιά της. Το αίτημα της διαφορετικής ποινικής μεταχείρισης των φόνων με θύματα γυναίκες προερχόταν από τα αριστερά και κατατέθηκε στη Βουλή από τον – τότε κραταιό – ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει και μια τέταρτη εξήγηση με βάση την ιστορία των πολλαπλών αλλαγών στον ποινικό κώδικα τα τελευταία χρόνια. Η πληρέστερη απάντηση είναι: αυτό παίζουν τώρα τα κανάλια.

Είναι καλοκαίρι και έχει φωτιές; Ιδού το άρθρο 264 του ν. 5090/2024 που προβλέπει «κάθειρξη έως δέκα (10) έτη και χρηματική ποινή (έως) ισόβια» για εμπρησμό ακόμη και εξ αμελείας. Να σημειώσουμε ότι δι’ αυτής της τροποποίησης του ποινικού κώδικα προφυλακίστηκαν άνθρωποι που πήγαν να βοηθήσουν στην κατάσβεση πυρκαγιών, όπως ένας εθελοντής δασοπυροσβέστης που το 2021 έμεινε 11 μήνες φυλακή για να αθωωθεί στο δικαστήριο πανηγυρικώς.

Χαρακτηριστική είναι και η σχεδόν κατ’ έτος τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα (άρθρο 290Α) για την επικίνδυνη οδήγηση. Το 2021 η στραβοτιμονιά έγινε κακούργημα, εφόσον είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο ή τη βαριά σωματική βλάβη (νόμος 4855/2021). Δύο χρόνια μετά μπήκε στο ίδιο άρθρο 290Α Π.Κ. η υπερβολική ταχύτητα (ν. 5039/2023). Με τον νόμο 5090 του 2024 προστέθηκε η παραβίαση ερυθρού σηματοδότη και το 2025 μπήκε – πάλι στο ίδιο άρθρο – η χρήση κινητού κατά την ώρα του δυστυχήματος (ν. 5209).

Το άρθρο-κουρελού για την επικίνδυνη οδήγηση διαμορφώνεται αενάως αναλόγως του δυστυχήματος που βρίσκεται στην επικαιρότητα. Πριν από τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη οι απάτες εις βάρος ηλικιωμένων ήταν σε πρώτο τηλεοπτικό πλάνο…

Οσοι ακούν τον Απόστολο Παύλο να λέει στην Προς Εβραίους Επιστολή (13:2) «της φιλοξενίας μη επιλανθάνεσθε· διά ταύτης γαρ έλαθον τίνες ξενίσαντες αγγέλους» ας το ξεχάσουν. Πάει, ποινικοποιήθηκε κι αυτό. Ο νόμος 5276/2026, διαμορφώθηκε την εποχή που τα κανάλια έπαιζαν διαρκώς τη «μεταναστευτική εισβολή στην Κρήτη». Αυστηροποίησε τις ποινές για τη «διευκόλυνση παραμονής» και προσέθεσε ότι «αν η πράξη τελείται από μέλος Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) […] επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα (10) έτη και χρηματική ποινή τουλάχιστον 20.000 ευρώ». Ξέρουμε ότι όλοι οι ακροδεξιοί κρατάνε γινάτια με οτιδήποτε είναι μη-κυβερνητικό, δηλαδή μη-κρατικό. Κρατάνε όμως μεγαλύτερα γινάτια σε οτιδήποτε αριστερό, και είναι περίεργο που ο κ. Πλεύρης δεν προσέθεσε «αν η πράξη τελείται από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη πιο αριστερού κόμματος […] επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι είκοσι (20) έτη και χρηματική ποινή τουλάχιστον 200.000 ευρώ».

Στο κάτω κάτω της γραφής (κι αν δούμε τις δημοσκοπήσεις) και τα αριστερά κόμματα μη κυβερνητικές οργανώσεις είναι. Στα σοβαρά τώρα: τέτοιες εκλάμψεις «ευφυούς πολιτικής», εκτός από αναποτελεσματικές, εκθέτουν διαρκώς τη χώρα, που θέλει να λογαριάζεται ως ευρωπαϊκή. Πέρασε στα ψιλά η «Επείγουσα γνωμοδότηση [που] εξέδωσε η Επιτροπή της Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την ελληνική νομοθεσία (του Θάνου Πλεύρη) για τις ΜΚΟ, κρίνοντας ότι αρκετές διατάξεις του Μητρώου ΜΚΟ του υπουργείου Μετανάστευσης υπερβαίνουν το “αναγκαίο μέτρο σε μια δημοκρατική κοινωνία”. Η Επιτροπή (…) και την επιβαρυμένη ποινική ευθύνη που επιβάλλεται σε μέλη ΜΚΟ απλώς λόγω της ιδιότητάς τους, κάτι που, όπως τονίζει, παραβιάζει την αρχή της ατομικής ποινικής ευθύνης. Να πω απλώς ότι τα ίδια, σχεδόν κατά λέξη, είχε κρίνει και η Ολομέλεια του ΣτΕ σε απόφασή της επί του ίδιου νόμου πριν από περίπου δέκα ημέρες» (Μικροπολιτικός 29.9.2026).

Τζον Στιούαρτ: «Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι η τεχνητή νοημοσύνη ήδη έχει περισσότερη ελευθερία από εμάς…».

Ο διάσημος αμερικανός τηλεπαρουσιαστής αναφερόμενος στην άρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να ρυθμίσει την τεχνητή νοημοσύνη και στις διαρκείς προσπάθειές του να λογοκρίνει τα ΜΜΕ.