Τα μηνύματα των κομμάτων μετά τη ΔΕΘ

Τι μένει από τη φετινή ΔΕΘ στο πολιτικό σκέλος; Κατ’ αρχάς, ήταν προεκλογική και άρα πιο έντονα είδαμε ένα μπρα ντε φερ των κομμάτων στο πεδίο των προγραμμάτων τους. Τις εμπράγματες εξαγγελίες του Μητσοτάκη, που είναι άμεσα νομοθετήσιμες, αλλά και τις προθέσεις των άλλων.

Εχει ενδιαφέρον να σταθούμε στις αποτιμήσεις τουλάχιστον των βασικών παιχτών του πολιτικού σκηνικού. Κατ’ αρχάς, το Μέγαρο Μαξίμου κατάφερε να οριοθετήσει τη συζήτηση στο ρεαλιστικό – μη ρεαλιστικό για τα προγράμματα αλλά και να τα περιορίσει

ως σοβαρά στο αν είναι εφαρμόσιμα ή όχι και άρα κοστολογημένα. Κοινώς, αν εξαιρέσουμε το ΚΚΕ, όλοι οι χώροι, της Κεντροαριστεράς τουλάχιστον, συνέδεσαν τα δικά τους μέτρα και τις προτάσεις τους με τα όρια του δημοσιονομικού χώρου.

Σωστά ο Τσίπρας είπε πως το ζητούμενο είναι να λαμβάνεις υπ’ όψιν τα όρια αυτά αλλά και να τα εξαντλείς, αν και η κυβερνητική εκφώνηση – και διάφορα φάλτσα από στελέχη της ΕΛΑΣ – μετατόπισε απλώς τη συζήτηση στο αν φορολογείται ή όχι ο μεγάλος πλούτος. Από την άλλη, παρότι οι παροχές της κυβέρνησης διαμοιράζονται εύστοχα σε μάκρος χρόνου και παρά το πετυχημένο της ανάλυσης των ειδικών εκλογικών κοινών, τα μέτρα θα εξαντληθούν γρήγορα.

Ηδη μέρος του κοινού τα είδε ως ημίμετρα, είτε και αδιάφορα ως προς τη μεταβολή της καθημερινότητάς του. Ακόμη και θετικές όψεις του πακέτου, όπως οι αποσβέσεις για επενδύσεις σε μηχανολογικό εξοπλισμό, δεν φαίνεται να πείθουν μέσα στις υψηλές προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί, αλλά και λόγω της τροχιάς φθοράς της κυβέρνησης. Η ΕΛΑΣ του Τσίπρα προσήλθε με ρεαλιστικό σχέδιο παρά τις οιμωγές του Κέντρου και διαφόρων φιλοκυβερνητικών.

Το θέμα της περισσότερο έχει να κάνει με το τι είδους ιεραρχήσεις και αποσαφηνίσεις πρέπει να κάνει πάνω σε πλευρές του δικού της σχεδίου. Και βέβαια να μετακινήσει τη συζήτηση στο εισόδημα και όχι σε μια αέναη και αδιέξοδη κουβέντα γύρω από τον πλούτο, που εξάλλου ως πλούτος είναι ευέλικτος ως προς την καταγραφή του. Το ΠΑΣΟΚ δεν έπεσε στην παγίδα των αντιμέτρων.

Με επτά τομές εντός πλαισίου απέστειλε σαφές πολιτικό μήνυμα διά του προέδρου του Νίκου Ανδρουλάκη και είχε αιχμή το σύνθημα «μια χώρα να μας χωρά» που είναι συμπεριληπτικό και έχει μια προωθητική χροιά. Περισσότερο σπαζοκεφαλιά για τη Χαριλάου Τρικούπη είναι να διατηρήσει το θετικό momentum και να ξανασυναντήσει τους πολίτες των μεγάλων αστικών κέντρων. Το ΚΚΕ δεν ακολούθησε την κλασική τελετουργία των άλλων. Συνέδεσε κινηματικά τη ΔΕΘ με την παρουσία του και με μεγάλες συγκεντρώσεις, ενώ η ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα είχε από τη μεριά του μια συνολική αποδόμηση των κλασικών πόλων του πολιτικού σκηνικού, με ματιά σε νεότερα κοινά. Ο Οκτώβρης θα δείξει πολλά.

Αυτός, Αυτή, Αυτό: Πίστη

Παιδί του ΚΚΕ και με προσήλωση στα ιδανικά του. Και με εκείνα τα ιδιαίτερα ηθικά και σπάνια χαρακτηριστικά που είχαν οι άνθρωποι που μπήκαν στην πολιτική και την Αριστερά με όρους αυτοθυσίας και αυτοδιάθεσης. Ο Σπύρος Χαλβατζής, που έφυγε και τον αποχαιρετά το Κόμμα του σήμερα το απόγευμα στο προαύλιο του ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974), ένωνε το νήμα από τη γενιά των Λαμπράκηδων μέχρι τα σκληρά χρόνια της εξορίας και των φυλακίσεων επί χούντας αλλά και του αναγεννητικού μεταπολιτευτικού κινήματος. Με ευαισθησία και πίστη ανθρώπινη.

#Hashtag: Ευεξία

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυταπάτη και πιο μελαγχολική από εκείνη της προσπάθειας ανακοπής της φθοράς ή του φόβου της. Οι δυτικές κοινωνίες σήμερα μοιάζουν σταδιακά να περνούν σε ένα στάδιο όπου υμνούν τη νιότη και επιχειρούν να την παρατείνουν ακόμη και μετά τα πενήντα. Μια σειρά αναγεννητικών θεραπειών αλλά και μέτρων ευεξίας εντάσσονται σε αυτή τη νέα φρενίτιδα. Δεν μιλάμε για φροντίδες υγείας αλλά για μια μάταιη και σισύφεια προσπάθεια να μείνουμε νέοι. Αυτό το πολιτισμικό περιβάλλον επωάζει ένα οικοσύστημα εναλλακτικών τρόπων φροντίδας και ιατρικής, όπου όμως εμφιλοχωρούν και μπόλικοι κομπογιαννίτες. Οι παλιοί μηχανικοί της μεταφυσικής – μάγοι, αστρολόγοι, χειρομάντες – έχουν δώσει τη θέση τους σε μια θρησκεία της παραϊατρικής.