Τα αγόρια

Υπάρχει κάτι ενδιαφέρον στην απήχηση που διατηρεί ο Ηλίας Κασιδιάρης μεταξύ νέων ανδρών. Δεν εξηγείται μόνο με την άγνοια περί φασισμού, ούτε αποκλειστικά με την οργή προς το πολιτικό σύστημα. Γιατί ο τύπος δεν πουλάει μόνο άποψη περί πολιτικής. Κυρίως προωθεί μία εκδοχή ανδρισμού. Δείτε την εικόνα. Γυμνασμένο σώμα, στρατιωτική αισθητική, πειθαρχία, επιθετικότητα, περιφρόνηση προς τους αντιπάλους. Και πάνω απ’ όλα επίδειξη ισχύος.

Και κάπου εδώ ακούγονται οι βρυχηθμοί της τραπ. Είναι ακροδεξιό άκουσμα η τραπ; Οχι. Ομως σε ένα κομμάτι της κυριαρχεί ο ίδιος κώδικας ισχύος. Λεφτά, αυτοκίνητα, γυμνασμένα σώματα, γυναίκες, παραβατικότητα, περιφρόνηση των κανόνων. Ο άνδρας αξίζει όσο επιβάλλεται. Δεν ζητάει σεβασμό. Τον απαιτεί. Και αν δεν τον πάρει, θα τον κερδίσει. Το ίδιο μήνυμα, με διαφορετική συσκευασία, κυκλοφορεί και στην «ανδρόσφαιρα», στα βίντεο αυτοβελτίωσης, στους influencers που υπόσχονται να μετατρέψουν το ανασφαλές αγόρι σε «alpha male». Μην είσαι ευάλωτος. Μη δείχνεις αδυναμία. Φτιάξε σώμα, βγάλε λεφτά, κατάκτησε γυναίκες, επέβαλε τον εαυτό σου. Εντάξει.

Αλλά γιατί αυτή η κουλτούρα βρίσκει ακροατήριο; Ισως επειδή ένα κομμάτι αυτής της γενιάς αγοριών αισθάνεται ότι χάνει έδαφος. Ακούει ότι η παραδοσιακή αρρενωπότητα είναι τοξική. Συναντά στις γειτονιές και στο σχολείο παιδιά μεταναστευτικής καταγωγής που διεκδικούν ακριβώς τον ίδιο χώρο. Και το αγόρι, μέσα από την οθόνη του, μαθαίνει ότι για όλα αυτά υπάρχει μία βολική εξήγηση: κάποιος σου παίρνει κάτι που σου ανήκει.

Ενας νεαρός, ένα παιδί, δεκαέξι ετών μπορεί να μη γνωρίζει σχεδόν τίποτα για την Ακροδεξιά. Δεν αντιλαμβάνεται εύκολα τι σημαίνει αυταρχισμός, επειδή θεωρεί αυτονόητες τις ελευθερίες του. Γνωρίζει όμως αυτόν τον σκληρό κώδικα. Τον ακούει στη μουσική του, τον βλέπει στο TikTok, τον συναντά στο γυμναστήριο και στη ροή της κοινωνικής δικτύωσης. Και όταν εμφανίζεται ένας πολιτικός που του λέει περίπου τα ίδια, απλώς βάζοντας δίπλα και μία ελληνική σημαία, δεν του φαίνεται καθόλου ξένος. Του φαίνεται ήδη γνωστός.

Γράφεις κυβερνητικό πρόγραμμα για τον ΣΥΡΙΖΑ; Ζεις μέσα σε ένα μεγάλο δράμα ή σε μία σπαρταριστή φάρσα. Θα πάρω τη δεύτερη εκδοχή. Διότι μπορείς να γράψεις ό,τι σου κατέβει στο κεφάλι και μετά να το υπερασπιστείς με πάθος. Δεν θα έρθει ποτέ η πραγματικότητα να κάνει έλεγχο. Διάβασα τις προτάσεις για το στεγαστικό πρόβλημα. Ονειρο. Κατά κυριολεξία. Ο ΕΦΚΑ θα αγοράζει κόκκινα δάνεια, θα τα ρυθμίζει γενναιόδωρα, θα αποκτήσει 300.000 κοινωνικές κατοικίες, θα τις νοικιάζει φθηνά και, παρότι θα εισπράττει λιγότερα, θα βγάζει τόσα ώστε να αγοράζει ΔΕΗ, ΕΛΠΕ, Εθνική και ΔΕΔΔΗΕ και να εξασφαλίζει καλύτερες συντάξεις. Είναι ένα θαύμα. Το κράτος θα χαρίζει, θα επενδύει και θα κερδίζει ταυτόχρονα. Και όλοι είμαστε κερδισμένοι. Δεν ξέρουμε ποιος πληρώνει, αλλά, εντάξει, στη μυθοπλασία ανέχεσαι τις αφαιρέσεις.

Το γνωστό λαϊκό γνωμικό μας διδάσκει ότι αν αδειάσουμε την ουροδόχο κύστη στη θάλασσα, θα βρούμε το περιεχόμενό της στο μαγειρικό αλάτι. Ταιριάζει στην περίπτωση του Φρέντι Μπελέρη. Ο ευρωβουλευτής από τη Βόρειο Ηπειρο, που αξιοποιήθηκε περίπου ως πατριωτικό σύμβολο από τη ΝΔ, είπε μερικά όμορφα λόγια για τον Ηλία Κασιδιάρη.

Σηκώθηκε κουρνιαχτός και έσπευσε να ανασκευάσει. Ομως το περίεργο θα ήταν να μην έκανε αυτές τις δηλώσεις, καθώς ήταν γνωστές οι σχέσεις του με τον συγκεκριμένο χώρο. Και επί τούτου είχαν προειδοποιηθεί στη ΝΔ, όταν αποφάσισαν να τον εντάξουν στο ευρωψηφοδέλτιο. Αλλωστε, αν ήθελαν να απευθυνθούν στους ψηφοφόρους από τη Βόρειο Ηπειρο, στο ίδιο ψηφοδέλτιο υπήρχε και το όνομα του Πύρρου Δήμα. Ωστόσο, προέκριναν τον Μπελέρη που, τότε, ήταν στη φυλακή και η επιλογή του διέγειρε πατριωτικά αντανακλαστικά. «Εχω μια αδερφή, κουκλίτσα αληθινή, τη λένε Βόρειο Ηπειρο την αγαπώ πολύ». Ας πρόσεχαν.