Συναγερμός

Υπάρχει η ελληνική εικόνα και, αντίθετα από την προσέγγιση που ακολουθούσαν χθες το μεσημέρι τα σάιτ, από αυτήν πρέπει να ξεκινήσουμε. Η εικόνα αυτή δεν είναι καλή: η τελευταία έκθεση της PISA δείχνει ότι οι μαθητές και μαθήτριες στη χώρα μας σημείωσαν την τελευταία τριετία πτώση 6 μονάδων στα μαθηματικά, 7 μονάδων στις φυσικές επιστήμες και 16 μονάδων στην κατανόηση κειμένου. Αν την προηγούμενη τριετία είχε σημειωθεί άνοδος, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, τέλος πάντων, υπήρξε κάποια εξισορρόπηση. Αλλά και τότε και τώρα, ουραγοί είμαστε.

Το

ότι η Ελλάδα «παρουσιάζει μικρότερη πτώση από αρκετά ισχυρότερα εκπαιδευτικά συστήματα» και «καταγράφει σημάδια σύγκλισης στα μαθηματικά και σταθεροποίησης της απόκλισης στα άλλα δύο γνωστικά αντικείμενα», όπως είπε η υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, είναι παρηγοριά στον άρρωστο. Και ασφαλώς δεν αποδεικνύει ότι «οι παρεμβάσεις που έχουν ήδη γίνει έχουν αρχίσει να αποδίδουν».

Zοφερή είναι και η εικόνα που προκύπτει σε κλίμακα δεκαετίας: η Ελλάδα σημειώνει πτώση 21 μονάδων στις φυσικές επιστήμες, 33 μονάδων στα μαθηματικά και 45 μονάδων στην κατανόηση κειμένου – αριθμοί πολύ μεγαλύτεροι εδώ από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Αλλά και σε άλλους δείκτες, όπως οι συνθήκες στην τάξη, η συχνότητα των απουσιών ή ο ρόλος του σχολείου στην προετοιμασία για την υπόλοιπη ζωή, είμαστε πολύ πίσω από τους άλλους.

Τα προβλήματα της ελληνικής παιδείας είναι έτσι πολύ μεγαλύτερα και πολύ βαθύτερα από το αν πρέπει να επιτρέπεται ή όχι η πρόσβαση των ανηλίκων στα social media. Οπως δείχνει, άλλωστε, η έρευνα, η απόσπαση της προσοχής των μαθητών στην Ελλάδα, όπου τα ποσοστά απαγόρευσης των κινητών στα σχολεία είναι από τα υψηλότερα, δεν είναι μικρότερη σε σχέση με αλλού.

Είναι αλήθεια, όμως, ότι συναγερμός πρέπει να ηχήσει σε όλο τον κόσμο, με εξαίρεση ίσως ένα μέρος της Ασίας. Οι γνωστικές ικανότητες των νέων μειώνονται παντού. Η εξήγηση που είχε δοθεί το 2023 ήταν οι επιπτώσεις της πανδημίας. Στις επιπτώσεις αυτές, που δεν έχουν ακόμη εξαλειφθεί, πρέπει να προστεθούν τώρα και τα αποτελέσματα της ψηφιακής επανάστασης. Η τεχνητή νοημοσύνη, στην οποία προσφεύγει πάνω από το 70-80% των μαθητών, επηρεάζει σοβαρά τόσο την απόκτηση της γνώσης όσο και τη διαχείρισή της. Οι νέοι δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να διαβάσουν μεγάλα κείμενα, δεν μπορούν να συγκεντρωθούν, βιάζονται.

Υπάρχει ένας ακόμη επιβαρυντικός παράγων, που παρατηρείται σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ και προκαλεί εντύπωση: η αποστασιοποίηση των γονέων. Μόλις ένας στους δύο μαθητές δηλώνει ότι ο πατέρας του ή η μητέρα του ενδιαφέρεται γι’ αυτά που μαθαίνει στο σχολείο, ούτε ένας στους τρεις δεν συζητά με τους γονείς του τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Η εύκολη απάντηση σε όλα αυτά είναι ότι χρειάζεται μεγαλύτερη αυστηρότητα και πειθαρχία. Να γίνουμε Κίνα ή Σιγκαπούρη; Οχι, ευχαριστώ.

Keywords
Τυχαία Θέματα