Ζυμώσεις για νέο… Κίνημα

Ο συνάδελφος «Βηματοδότης» μάς ενημέρωσε χθες ότι έχει την αίσθηση πως κυοφορείται νέο κόμμα στο πλαίσιο του κόμματος Καρυστιανού, από τους διαγραφέντες ή παραιτηθέντες του «Κινήματος». Και σημείωσε ότι μεταξύ των διαμαρτυρομένων στη Θεσσαλονίκη κατά της κυβερνητικής πολιτικής εντοπίστηκε και το «ζεύγος» (των αποχωρησάντων, μην πάει ο νους σας αλλού) Θ. Αυγερινός – Κατ. Μουτσάτσου.

Εγώ θα πάω το πράγμα ένα… βήμα παραπέρα, για να σημειώσω

ότι στις έντονες ζυμώσεις που πραγματοποιούνται μεταξύ των απογοητευμένων από το «Κίνημα» Καρυστινού, μέσω των social media, κυριαρχεί η ιδέα για τη διοργάνωση εντός του Οκτωβρίου, Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης με κεντρικό θέμα «τι κάνουμε». Προφανώς η απάντηση στο ερώτημα είναι ότι «κάνουμε κόμμα ή Κίνημα», λόγω της διάψευσης των (δύο) «Ελπίδων» Καρυστιανού – Γρατσία, αλλά ένας γνωστός μου που μετέχει των διεργασιών, με ενημέρωσε ότι υπάρχουν δυσκολίες, «τα πράγματα δεν είναι εύκολα». Για παράδειγμα, τους απασχολεί έντονα το γεγονός ότι το (πιθανό) εγχείρημα συναντά αντιδράσεις στη «βάση», όπου επικρατεί σύγχυση, καθώς η Μαρ. Καρυστιανού εξακολουθεί να έχει μία απήχηση. Για τον λόγο αυτόν, αναζητείται, μου είπε ο δικός μου, πολιτική πλατφόρμα, η οποία θα αποσυνδέσει το… νέο «Κίνημα» από το κόμμα Καρυστιανού, τα Τέμπη κ.λπ.

Οπότε, λέω εγώ τώρα, μη σας προκαλέσει καμία εντύπωση αν δείτε να ξεφυτρώνει κανένα «κίνημα» κατά της φτώχειας…

Πρώτη απώλεια για την ΕΛΑΣ

Αργά μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, έφτασε και σ’ εμένα, η… θλιβερή η είδηση, ότι το πολύφερνο κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρα καταγράφει ήδη την πρώτη απώλεια. Ενας κύριος Αντώνης Μακρής από την Αιτωλοακαρνανία, ο οποίος μετείχε του Τομέα Αυτοδιοίκησης του νεοπαγούς κόμματος, κούνησε μαντίλι στον αρχηγό. Ο άνθρωπος είχε πιστέψει – και το περίμενε – ότι ο χουβαρντάς πρόεδρος θα ανακοίνωνε στη Θεσσαλονίκη την παροχή 13ου μισθού και 13ης σύνταξης, αλλά ο πρόεδρος «στο χιλιοστό» Τσίπρας, όπως είναι γνωστό, απέφυγε τα συγκεκριμένα χουβαρνταλίκια. Είπε άλλα, που ούτε εκείνα άρεσαν στον περί ου ο λόγος κύριο Μακρή. Ετσι έστειλε επιστολή και ζήτησε να τον διαγράψουν από παντού, χαρακτηρίζοντας την απόφασή του βαθύτατα πολιτική και ιδεολογική, και σημειώνοντας ότι το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης «δεν τον εκφράζει σε κανένα επίπεδο». Οπως σημειώνει χαρακτηριστικά στην επιστολή του «η Αριστερά ή εκφράζει τις ανάγκες των εργαζομένων ή μετατρέπεται σε έναν ακόμη διαχειριστή της υπάρχουσας κατάστασης».

Να καλωσορίσουμε με τη σειρά μας τον κ. Μακρή στον πραγματικό κόσμο, και να δείξουμε μια επιείκεια που την «πάτησε» δεύτερη φορά με τον Τσίπρα. Με το καλό και οι υπόλοιποι να αναβλέψουν το φως το αληθινό…

«Γκράντε» εμφάνιση στη ΔΕΘ

Στο μεταξύ ο πρόεδρος της καρδιάς μας πραγματοποιεί σήμερα στη Θεσσαλονίκη νέα «γκράντε» εμφάνιση στη ΔΕΘ, μία εβδομάδα ακριβώς από την παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος του κόμματός του. Ακολουθούμενος από τα στελέχη, και προφανώς από κόσμο που κινητοποιήθηκε (για να δείξουμε «μπούγιο», σε γλώσσα slang), θα περιοδεύσει τα περίπτερα της Εκθεσης, και εν συνεχεία σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα επισκεφθεί τα γραφεία της HELEXPO για ενημέρωση. Κι αφού περάσει κάπως η ώρα, μεσημέρι, στη 1, θα κατευθυνθεί στο διπλανό Βελλίδειο, προκειμένου να δώσει συνέντευξη Τύπου στους δημοσιογράφους, όπου θα απαντήσει όχι μόνο σε πολιτικά ερωτήματα που εκ των πραγμάτων θα του τεθούν (μετεκλογικές συνεργασίες και τα ρέστα), αλλά επιπλέον και για το οικονομικό πρόγραμμα, το οποίο μετά τις αλλεπάλληλες γκάφες των συνεργατών του δεν φαίνεται να περνάει και τόσο καλά στην κοινωνία. Σήμερα, η ΔΕΘ είναι αποκλειστικά δική του. Αύριο είναι προγραμματισμένο να περάσουν από εκεί, ο Μήτσος Κουτσούμπας του ΚΚΕ (ήταν και το Σάββατο, αλλά απ’ έξω), αλλά και η Μαρία Καρυστιανού. Θα δώσουν και οι δύο συνεντεύξεις, αλλά δεν είμαι εύκαιρος να ενημερώσω πότε και πού…

«Συγχαρητήρια, το κράτος σε τιμωρεί!»

ΔΕΘ συνέχειας. Ελαβα επιστολή από τον τακτικό αναγνώστη μου κ. Κ. Ντ. ο οποίος, αν και ο ίδιος δεν είναι συνταξιούχος, μου γράφει περί της ληστείας εις βάρος των συνταξιούχων, η οποία ονομάζεται «εισφορά αλληλεγγύης». Την παραθέτω ως έχει, διότι (εκτός από καλογραμμένη) είναι επί της ουσίας το ξεγύμνωμα της κυβερνητικής πολιτικής που δήθεν μεριμνά για τους απόμαχους της ζωής:

«Δούλεψες 40 και 45 χρόνια; Πλήρωνες ανελλιπώς και αδρά τις ασφαλιστικές σου εισφορές;

Δεν έκρυψες εισοδήματα, δεν απέφυγες τις υποχρεώσεις σου και πλήρωσες περισσότερα για να εξασφαλίσεις μια αξιοπρεπή σύνταξη στα γεράματά σου; Συγχαρητήρια! Το κράτος σε… τιμωρεί. Σου επιβάλλει την περιβόητη Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων, επειδή ακριβώς η σύνταξή σου είναι μεγαλύτερη. Και το κάνει στο όνομα της… “αλληλεγγύης”.

Πόση υποκρισία χωράει άραγε σε μία λέξη; Για ποια αλληλεγγύη μιλάμε όταν το κράτος βάζει το χέρι στην τσέπη ανθρώπων 70, 75 και 80 ετών;

Ανθρώπων που έχουν μπροστά τους αυξανόμενες ανάγκες για γιατρούς, φάρμακα, εξετάσεις και φροντίδα… Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται πλέον την αλληλεγγύη της Πολιτείας. Δεν χρωστούν ισόβια αλληλεγγύη στην Πολιτεία. Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο εξοργιστικό. Ο συνταξιούχος έχει ήδη πληρώσει για τη σύνταξή του. Επί δεκαετίες. Και όσο περισσότερα κατέβαλε, τόσο μεγαλύτερη σύνταξη δικαιούται. Δεν του χαρίστηκε. Την πλήρωσε. Τη δούλεψε. Την κέρδισε. Κι όμως, το κράτος εμφανίζεται μετά τη συνταξιοδότησή του και του επιβάλλει μια νέα, μη ανταποδοτική παρακράτηση. Χρήματα που φεύγουν κάθε μήνα από τη σύνταξή του χωρίς να χτίζουν γι’ αυτόν κανένα νέο συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Ας το πούμε λοιπόν χωρίς ωραιοποιήσεις: Δεν μπορείς να βαφτίζεις “αλληλεγγύη” μια μόνιμη αφαίμαξη και να θεωρείς ότι άλλαξε η πραγματικότητα επειδή της έδωσες έναν κοινωνικά ευαίσθητο τίτλο. Γιατί το μήνυμα που στέλνει το κράτος είναι τελικά απλό:

Δούλεψες περισσότερο; Πλήρωσες περισσότερα; Ησουν συνεπής για τέσσερις δεκαετίες;

Κατάφερες να δικαιούσαι καλύτερη σύνταξη; Θα πληρώσεις ξανά!».

Κραυγή αγωνίας από τρία χωριά

Ακούω όλη αυτή τη συζήτηση για την πολυμελή οικογένεια των Ναξίων, που είχε μετακομίσει στη Φουρνά της Ευρυτανίας κάνοντας χρήση μιας κυβερνητικής πρωτοβουλίας για να ζωντανέψουν τα ερημωμένα χωριά της ελληνικής περιφέρειας. Δεν θέλω να μπω στα ειδικότερα, στο γιατί πραγματικά η οικογένεια αυτή εγκατέλειψε τελικά τη Φουρνά για να μετεγκατασταθεί στη Νάξο, διότι από τα διάφορα που διάβασα, καταλαβαίνω πως οι δυσκολίες που υπήρχαν έτσι κι αλλιώς από μια τέτοια μεγάλη απόφαση, ήταν αυτές που τους οδήγησαν στον «επαναπατρισμό» τους, στη Νάξο.

Εμένα άλλο είναι το θέμα μου: στα Βόρεια Τζουμέρκα, χωμένα και χαμένα μέσα σε κατάφυτα βουνά, και σε ένα μαγευτικό περιβάλλον που συμπληρώνει ο Αραχθος ποταμός, υπάρχουν τρία χωριά, η Κράψη (η γενέτειρά μου), η Ανατολική και ο Δρίσκος που κάποτε αποτελούσαν μια ενιαία κοινότητα, αλλά σήμερα έχουν σχεδόν ερημώσει, λόγω της αστυφιλίας και της καταστροφής της κτηνοτροφίας.

Τα τρία αυτά χωριουδάκια, παρότι ζητήθηκε να ενταχθούν στο κυβερνητικό πρόγραμμα της «Φουρνάς», τα αρμόδια υπουργεία απέρριψαν το αίτημα. Ο λόγος είναι επιεικώς παράλογος: ανήκουν διοικητικά στον Δήμο Ιωαννίνων, παρότι απέχουν από την πόλη πάνω από 40 χιλιόμετρα, και σχεδόν μία ώρα με το αυτοκίνητο. Τώρα ο Σύλλογος των Απανταχού Κραψιτών απηύθυνε επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κων. Τασούλα, την οποία κοινοποίησε και στους αρμόδιους υπουργούς (Δόμνα Μιχαηλίδου και λοιπούς), προκειμένου να επανεξετάσουν το αίτημα για την ένταξη των τριών χωριών στο πρόγραμμα.

Φυσικά συνηγορώ ανεπιφύλακτα. Και προσθέτω ότι εκτός από το φυσικό περιβάλλον, οι κατοικίες των χωριών και ειδικά της Κράψης, είναι μοναδικά τεχνουργήματα της πέτρας.