Ρεμπέτικη kolotumba

Δεν μας τα λέει καλά ο ρεμπέτης Βαγγέλης Κορακάκης, που είναι από την Καισαριανή και είναι και ΚΚΕ. Δεν μας τα λέει καθόλου καλά, σχετικά με το θέμα της ανταπόκρισής του στη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ και της εν συνεχεία διάψευσης στην οποία προέβη. Αφήνω κατά μέρος το γεγονός ότι δεν εξήγησε επαρκώς το πώς βρέθηκε στη λίστα της διεύρυνσης. Διότι κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να δεχθεί ότι ξύπνησε μια μέρα ο Κώστας Σκανδαλίδης που έχει τη σχετική ευθύνη και είπε «εντάξει

με τον Χρήστο Νικολόπουλο που είναι φίλος μου, τι άλλο μας λείπει από τη λίστα; Α, ένας ρεμπέτης. Θα βάλω τον Κορακάκη»!

Υπάρχει η αλήθεια, που είναι απείρως πιο πεζή, και δεν έχει ούτε ύπνους ούτε όνειρα. ιδού: τον Βαγγέλη Κορακάκη, που είναι από την Καισαριανή και είναι και ΚΚΕ, τον πρότεινε στον Κ. Σκανδαλίδη στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και φίλος του τραγουδιστή. Ο Σκανδαλίδης, που δεν τον γνώριζε, ζήτησε από το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που εισηγήθηκε την ένταξή του στη λίστα να μιλήσει με τον Κορακάκη στο τηλέφωνο. Συνομίλησαν. Εξήγησε στον Κορακάκη τι είναι αυτό που κάνει το ΠΑΣΟΚ με τη διεύρυνση. Ο Κορακάκης είπε «ναι», συμφώνησε, και έτσι ανακοινώθηκε. Το γιατί εκ των υστέρων ανακάλεσε και μάλιστα έκανε και δήλωση που παραπέμπει σε δηλώσεις μιας «άλλης», σκληρής εποχής πρέπει να αποδοθεί στο Κόμμα (ένα είναι το κόμμα…) που τον τράβηξε από το μανίκι!

Αυτά…

Γαλάζια προπαγάνδα

Το γιατί όλο αυτό έγινε μέγα θέμα στον φιλοκυβερνητικό έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο μπορεί εύκολα να το καταλάβει κανείς. Δεν αρέσει καθόλου στο Μέγαρο Μαξίμου ότι το ΠΑΣΟΚ με τον έναν ή τον άλλον τρόπο επαναπατρίζει τον κόσμο του, και όχι μόνο αυτό, μαζεύει κόσμο κι από γύρω. Εξ ου και προσπαθεί με κάθε τρόπο να το υπονομεύσει, να το υποβαθμίσει και εν τέλει να το «καθαρίσει» πριν πάρει τη μορφή κύματος.

Διότι μη μου πει κανείς ότι τους έπιασε ο πόνος να «προστατεύσουν» την… πολιτική τιμή του Κορακάκη και του κάθε Κορακάκη σαν κι αυτόν, γιατί θα με πιάσουν τα γέλια.

Κάνουν μια δουλειά και θέλουν να την κάνουν καλά, αυτό είναι όλο. Εδώ ανήγαγαν σε μέγα θέμα επίσης ότι ένα  στέλεχος του ΠΑΣΟΚ έχει ενστάσεις για την προσθήκη στη λίστα της διεύρυνσης του Θ. Πελεγρίνη, επειδή λέει ήταν κάποτε κατά του νόμου για τα ΑΕΙ της Αννας Διαμαντοπούλου. Τι λες τώρα; Τρο-με-ρό!!!

Το ότι ο Πελεγρίνης εκείνη την περίοδο ήταν πρύτανης και ότι όλο το σώμα των πρυτάνεων της χώρας (με ελάχιστες εξαιρέσεις, ελάχιστες όμως…) ήταν κατά του νόμου προφανώς δεν λέει τίποτε στο συγκεκριμένο στέλεχος. Αλλά η αντίδρασή του αθροίστηκε με εκείνη του Κορακάκη και κάπως έτσι απέκτησε δυο επιχειρήματα ο μηχανισμός προπαγάνδας και παραπληροφόρησης του Μαξίμου για να ακυρώσει την ιστορία της διεύρυνσης…

Το μυστικό του Χάρη…

Και κάπου εκεί να ‘σου και ο δήμαρχος Δούκας – λείπει η Βασίλω απ’ τον χορό; Πρώτη! Λοιπόν, έχει κι ο Χάρης αντιρρήσεις για τη διεύρυνση. Οχι ποσοτικές, αλλά ποιοτικές. Τις οποίες έσπευσε να τις εκφράσει στον «φιλόξενο» (και πιο φιλοκυβερνητικό πεθαίνεις) ΣΚΑΪ. Αναγνώρισε μεν διότι δεν θέλει να είναι «άδικος» ότι «υπάρχουν άνθρωποι (στη διεύρυνση) με μεγάλη ιστορία» αλλά, προσέξτε, ο Χάρης είναι αμείλικτος: διότι «υπάρχουν (αυτά τα) στελέχη που ανακοινώνονται που έχουν μεγάλη αξία, όμως και αυτούς τους ίδιους δεν τους προστατεύουμε και τους βάζουμε σε μια λίστα με τους υπόλοιπους»! Ποιοι είναι αυτοί οι «υπόλοιποι» ο Χάρης δεν τους ονοματίζει. Να ξέρουμε ποιους εννοεί και δεν ενημέρωσε και τη Χαριλάου Τρικούπη να πάρουν τα μέτρα τους και εκεί στο ΠΑΣΟΚ. Κρατάει για τον εαυτό του, και τον Χρηστάρα τον Πρωτόπαπα, το μυστικό. Και αν έμενε μόνο σε αυτά, κομμάτια να γίνει. Κάνει όμως κάτι άλλο, ακόμη πιο σεχταριστικό. Λέει, για παράδειγμα, ότι «δεν μπορεί να φαινόμαστε (στο ΠΑΣΟΚ) σαν να παίρνουμε στελέχη από το τσουβάλι. Είναι φύρδην μίγδην έτσι όπως γίνεται η διεύρυνση»!!!

… και ένα αυθόρμητο ερώτημα

Οπότε, για τους νουνεχείς ανθρώπους, το αυθόρμητο ερώτημα που γεννάται είναι το εξής: έκανε κάτι για να διευρυνθεί η… διεύρυνση ο δήμαρχος Χάρης; Εξ όσων γνωρίζω όχι. Κάτι για να αποτρέψει το «φύρδην  μίγδην» ίσως; Ούτε. Δεν προλάβαινε κιόλας, είχε να υποδεχτεί τον Μπραντ Πιτ, οπότε πού να βρει τον χρόνο να ασχοληθεί με τα πασοκικά. Τώρα που ο Μπραντ Πιτ ολοκλήρωσε τα γυρίσματα, ίσως; Μπα, ούτε τώρα!

Μόνο για να πετάει πέτρες απ’ εξω προς τα μέσα έχει καιρό. Και να τροφοδοτεί έτσι με υλικό τον μηχανισμό προπαγάνδας και παραπληροφόρησης του Μαξίμου, ο οποίος παίζει τα ρέστα του να πατήσει κάτω το ΠΑΣΟΚ…

Ιδού η Ρόδος, ιδού και… οι κάλπες

Βάλτε τα τώρα όλα αυτά σε μια σειρά. Προσθέστε και τις δημοσκοπήσεις που άρχισαν να βγαίνουν, και μας βεβαιώνουν ότι σκίζει η ΝουΔού, πετάει στα ουράνια η δημοφιλία του Κυριάκου του Α’, αλαλάζει από χαρά και ευτυχία ο λαός, άρα κακώς μας απασχολούν οι υπόλοιποι της αντιπολίτευσης. Δεν υπάρχει λόγος, γιατί πολύ απλά «δεν τους βλέπουμε», και δεν είναι γιατί έχουμε λόγου χάρη… καταρράκτη, αλλά γιατί δεν υπάρχουν!

Αυτή είναι μέσες άκρες, και όσο πιο εύληπτα μπορώ να το δώσω, η στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου – αυτήν προωθούν αγόγγυστα οι ακάματοι έντυποι και ηλεκτρονικοί παπαγάλοι.

Μας καλούν δε να συμφωνήσουμε για τη μονοκρατορία Μητσοτάκη – ΝουΔού. Οκ, γιατί όμως δεν κάνουμε ένα τεστ; Η Βουλή λειτουργεί εδώ και μήνες, παράνομα, με 297 βουλευτές, λόγω της έκπτωσης από το βουλευτικό αξίωμα τριών βουλευτών των φασιστοσπαρτιατών του Κασιδιάρη. Γιατί η κυβέρνηση δεν προκηρύσσει επαναληπτικές εκλογές στις περιφέρειες που εκλέγονταν τα «ορφανά» του Κασιδιάρη; Ητοι στη Β’ Πειραιά, στη Β’ Θεσσαλονίκης, και στη Β3 Νοτίου Τομέα Αττικής; Αφού δεν επιθυμεί γενικευμένες εκλογές, ας προκηρύξει σε αυτές τις τρεις περιφέρειες, να διαπιστωθεί και στην κάλπη η μονοκρατορία της. Να έχει ισχυρές αποδείξεις ότι δεν υπάρχει καμία αντιπολίτευση, υπάρχει μόνο η ΝουΔού.

Αντε βρε, ιδού η Ρόδος. Το πήδημα θα πιστοποιηθεί αργότερα…

Τιμή στον Αντώνη Καλογιάννη

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τον θάνατο του μεγάλου Αντώνη Καλογιάννη και προχθές ζήσαμε στο κατάμεστο Παλλάς μια μαγική βραδιά με τα τραγούδια του. Ο Καλογιάννης, που ήταν μια ανακάλυψη του Μίκη Θεοδωράκη, άφησε πίσω του κληρονομιά μερικά από τα καλύτερα τραγούδια που μας συντρόφευσαν σε χαρές, σε λύπες, σε αγώνες. Τραγούδια που θα τραγουδιούνται από πολλές γενιές ακόμη. Στο Παλλάς βρέθηκαν άνθρωποι κάθε ηλικίας, φίλοι του και φίλοι της οικογένειάς του, και ένιωσαν να τους πλημμυρίζει η συγκίνηση, καθώς ο Αντώνης Καλογιάννης, μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη, ήταν οι φωνές του αντιδικτατορικού αγώνα στη διάρκεια της χούντας. Τραγούδησαν Θεοδωράκη στα πέρατα της γης και γιγάντωσαν την παγκόσμια αντίδραση στη χούντα των συνταγματαρχών.

Θαυμάσια η παραγωγή της εκδήλωσης (χρησιμοποιήθηκε ακόμη και ΑΙ), υπέροχη ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Ανδρέα Κατσιγιάννη και μια ομάδα τραγουδιστών αποτελούμενη από τους Μελίνα Ασλανίδου, Παντελή Θαλασσινό, Μανώλη Μητσιά, Δημήτρη Μπάση, Γιώργο Νταλάρα, Μίλτο Πασχαλίδη, τον βαρύτονο Τάση Χριστογιαννόπουλο και την παιδική χορωδία του Σπ. Λάμπρου μας χάρισαν μαγικές στιγμές, με το συναίσθημα να κυριαρχεί…