Παρατράγουδα

Είναι κρίμα που δεν βρίσκεται πια μαζί μας ο Πέτρος Λεωτσάκος. Ετσι όπως πάει η διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ, θα τον χρειαζόταν για να αποκαταστήσει την τάξη…

Δυσκολεύεσαι να συλλάβεις το μέγεθος της επιπολαιότητας σε αυτή την υπόθεση. Υποτίθεται ότι το ΠΑΣΟΚ πάει για την πρωτιά. Πάνε να ανατρέψουν τον Μητσοτάκη, όπως λένε. Αυτός είναι ο δεδηλωμένος στόχος τους ενόψει των επομένων εκλογών.

Ο δε αρχηγός τους, Νίκος Ανδρουλάκης, δηλώνει ότι είναι έτοιμος να κυβερνήσει,

παρότι στις δημοσκοπήσεις εμφανίζεται τέταρτος στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός, με ποσοστό αποδοχής πολύ χαμηλότερο από εκείνο του ΠΑΣΟΚ. Εν πάση περιπτώσει, ο πρόεδρος, απτόητος από γκάφες και αναποδιές, πάει για πρωθυπουργός και δεν δίνει σημασία στις επικρίσεις και τις ειρωνείες. Θα περίμενες, συνεπώς, τη στοιχειώδη σοβαρότητα εκ μέρους του, ώστε να αποφεύγονται τουλάχιστον οι μεγαλειώδεις γκάφες, όπως η τελευταία, με το δεύτερο κύμα διεύρυνσης. Προξενεί κατάπληξη η ελαφρότητα της διαδικασίας: όχι μόνο έδωσαν στη δημοσιότητα ονόματα ανθρώπων που δεν είχαν δώσει τη συναίνεσή τους, αλλά συμπεριέλαβαν και τον Θεοδόση Πελεγρίνη.

Πολιτικά, ο κ. Πελεγρίνης είναι παντελώς ανυπόληπτος. Οταν βάζει υποψηφιότητα την πρώτη φορά για πρύτανης του ΕΚΠΑ, έχει την υποστήριξη του ΚΚΕ. Από τη θέση του πρύτανη, παίζει το αντισυστημικό χαρτί του ΣΥΡΙΖΑ και συμβάλλει στην κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου. Ανταμείβεται με διακοσμητικές θέσεις υφυπουργού άνευ αρμοδιοτήτων στις κυβερνήσεις των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Στο διάστημα αυτό, γεμίζει τον χρόνο του ερμηνεύοντας στη σκηνή θεατρικούς μονολόγους φιλοσοφικού περιεχομένου, χωρίς καμία επιτυχία. Οταν πια περνάει στη χορεία της γραφικότητας με το ψώνιο του για το σανίδι, το σύστημα του ΣΥΡΙΖΑ τον ξεβράζει. Του υπόσχονται ότι θα του παραχωρήσουν ένα νεοκλασικό στα Εξάρχεια, για να το μετατρέψει στη θεατρική στέγη των ονείρων του. Του λένε ψέματα όμως, για να τον ξεφορτωθούν εύκολα, και εκείνος απογοητεύεται. Ετσι, το καλοκαίρι του 2023, ανακοινώνεται ότι θα είναι υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Γιώργου Πατούλη, όμως η κατακραυγή που ξεσηκώνεται αμέσως τον υποχρεώνει να αποσυρθεί διπλά ντροπιασμένος, τόσο για την προσχώρηση όσο και για την αποχώρηση.

Αυτόν τον λαμπρό πολιτικό, λοιπόν, επέλεξε για τη διεύρυνσή του το ΠΑΣΟΚ. Εναν ανεπιθύμητο, ο οποίος δεν έχει καμία απήχηση σε κανέναν πολιτικό χώρο. Γιατί; Ισως επειδή, όπως είπε ο κ. Πατούλης τον Ιούνιο του 2023, «η εμπειρία του σε σημαντικές θέσεις ευθύνης, όπως εκείνη του υφυπουργού και πρύτανη, μπορεί να ενισχύσει την ομάδα μας». Αντιλαμβάνεστε, επομένως, γιατί νοσταλγώ τον Πέτρο Λεωτσάκο. Και εκείνου η εμπειρία σε θέσεις ευθύνης, όπως του προέδρου του ιστορικού Ερωτοδικείου, θα ενίσχυε το ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει ακόμη πάντως και ο εθνικός σταρ. Μήπως θα έπρεπε να το σκεφτούν στην επιτροπή διεύρυνσης;

Η μόνη μου απορία είναι πώς αντέχει ο Νίκος Ανδρουλάκης. Γιατί χρειάζεται κάτι ξεχωριστό, κάτι που δεν το βρίσκεις εύκολα, για να πορεύεσαι από γκάφα σε γκάφα και να μπορείς να συνεχίζεις απτόητος, περήφανος και αγέρωχος σαν να μη συνέβη τίποτα. Για να μπορείς να τηρήσεις αυτή τη στάση σημαίνει είτε ότι διαθέτεις ένα ηθικό σθένος, το οποίο δεν διακρίνεται διά γυμνού οφθαλμού, είτε ότι δεν καταλαβαίνεις και πολλά από όσα συμβαίνουν τριγύρω. Οπως και αν είναι, ο Αλέξης Καραμήτρος πρέπει να νιώθει ικανοποιημένος για τη βοήθεια που του προσφέρει, ακουσίως έστω, πλην τόσο γενναιόδωρα, ο κ. Ανδρουλάκης. Οσο για το γεγονός ότι τουλάχιστον μέχρι χθες το βράδυ δεν είχε υπάρξει κάποια επίσημη αντίδραση από πλευράς ΠΑΣΟΚ για το φιάσκο δεν πρέπει να προξενεί έκπληξη. Οτιδήποτε και αν ειπωθεί σχετικώς, μόνο χειρότερη θα κάνει την κατάσταση…

ΑΣΤΕΙΟΤΗΤΕΣ

Διαβάζω ότι ο Πρωθυπουργός δέχεται εισηγήσεις για πρόωρες εκλογές και ελπίζω ότι δεν τις παίρνει στα σοβαρά. Θα ήταν το άκρον άωτον όχι μόνο του κυνισμού, αλλά κυρίως της ανευθυνότητας. Γιατί, ακόμη και αν έλθει η κατάπαυση πυρός στον πόλεμο του Περσικού, αυτό δεν θα συνεπάγεται αυτομάτως την ειρήνευση στην περιοχή. Είναι βέβαιη η εσωτερική αστάθεια που θα ακολουθήσει στο Ιράν, η οποία ενδεχομένως θα διαχυθεί στην ευρύτερη περιοχή. Δεν θα είναι το διεθνές περιβάλλον ασφαλές για μια από τις αγριότερες προεκλογικές εκστρατείες, όπως θα είναι η επόμενη χωρίς αμφιβολία. Οταν υποτίθεται ότι πρεσβεύεις την αξία της σταθερότητας, οφείλεις να το αποδεικνύεις στην πράξη. Οσοι εισηγούνται πρόωρες εκλογές, προφανώς δεν αντιλαμβάνονται τη φύση αυτού του πολέμου.