Πράσινος Οκτώβρης

Τώρα που πήρε φόρα, ποιος το πιάνει το ΠΑΣΟΚ (λέμε τώρα…). Κυκλοφορεί έντονα ότι μετά την απόφαση να γιορταστεί η 3η του Σεπτέμβρη στο Ηράκλειο, καινούργια πρόταση έχει πέσει στο τραπέζι και συζητείται. Να διοργανωθεί μεγάλη γιορτή στο Περιστέρι, για τα 45 χρόνια από την ιστορική νίκη του Ανδρέα Παπανδρέου στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981, και να συνδυαστεί το grand event με εξόρμηση των στελεχών στην Αττική, όπου το ΠΑΣΟΚ χωλαίνει, χώλαινε τουλάχιστον, δραματικά στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Ο σχεδιασμός, λέει, θα περιλαμβάνει περιοδείες εβδομαδιαίας διάρκειας, στις οποίες θα λάβει μέρος και ο Ν. Ανδρουλάκης, με στόχο να προκαλέσει ξανά το ενδιαφέρον του κόσμου για το ΠΑΣΟΚ. Και παράλληλα να αντιπαρατεθεί «επί του πεδίου», τόσο με την κυβέρνηση, όσο και με το κόμμα ΕΛΑΣ – Τσίπρα, σε επίπεδο πολιτικών προγραμμάτων και όχι μόνο.

Η αλήθεια είναι ότι άργησαν κάπως, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ, θα πω. Αναφέρομαι στην απόφαση του κόμματος ΕΛΑΣ – Τσίπρα να ξεκινήσει οικονομική εκστρατεία για τη συγκέντρωση, λέει, των κεφαλαίων που απαιτούνται για τις ανάγκες που γεννάει η έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Αν και δεν υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες σχετικά με το πώς οι αγνοί οπαδοί θα συνεισφέρουν στον αγώνα, και μόνο που γνωστοποιήθηκε αυτό, έχω να πω ότι πρόκειται για μια προσπάθεια να τελειώνει όλη αυτή η συκοφαντική δυσφήμηση που υφίσταται το κόμμα και ο αρχηγός του πρόεδρος Τσίπρας, αναφορικά με τις πηγές χρηματοδότησης του κόμματος ΕΛΑΣ. Παρότι δεν έχει διευκρινιστεί πώς θα υλοποιηθεί η οικονομική εξόρμηση – ήτοι, με την αγορά κουπονιών α λα ΚΚΕ ή απευθείας καταβολή σε κάποιο τραπεζικό λογαριασμό (ή και με τα δύο μαζί) –, δηλώνω ότι είναι μια απάντηση.

Δεν μπορεί, ας πούμε, να καλούνται κάθε τόσο να απολογούνται τα στελέχη της ΕΛΑΣ στα κόμματα και την κυβέρνηση σχετικά με το «πού τα βρίσκετε (τόσα) λεφτά».

Θα πραγματοποιηθεί λοιπόν η οικονομική εκστρατεία και θα πάρουν τις απαντήσεις τους οι συκοφάντες. Οι οποίοι ξέρετε πού στοχεύουν, ε; Να υπονομεύσουν, οι κερατάδες, την πανθομολογούμενη εντιμότητα που διακρίνει το νέο κόμμα, και φυσικά τον πρόεδρό του.

Δίνεται η απάντηση για τα οικονομικά του κόμματος (μέσω της εκστρατείας που προανέφερα), καθυστερεί όμως η άλλη απάντηση, σχετικά με τις άθλιες συκοφαντίες ενός Βενεζουελανού, και ανησυχώ. Τι δήλωσε on camera αυτός ο ελεεινός; Οτι, τάχα μου και καλά, παραμονές των εκλογών του 2012, είχαν έρθει στα μέρη μας κάτι περίεργοι από τη Βενεζουέλα και συνάντησαν τον πρόεδρο Τσίπρα στο γραφείο του. Κι ότι αυτοί οι περίεργοι (μεταξύ των οποίων ένας υφυπουργός του Μαδούρο και κάτι πρέσβεις) έφυγαν από το Χίλτον όπου έμεναν για Κουμουνδούρου προς συνάντηση του προέδρου με μια μαύρη βαλίτσα, και ύστερα από λίγη ώρα επέστρεψαν στο Χίλτον όλοι, εκτός από τη βαλίτσα!

Η σχετική δημοσιοποίηση του άγνωστου αυτού περιστατικού έγινε την Κυριακή από τον «Ελεύθερο Τύπο», ο οποίος αφήνει αιχμές – και αυτός… – για το περιεχόμενο της μαύρης βαλίτσας και επίσης βαριά υπονοούμενα για το ποιος την πήρε.

Αυτές τις συκοφαντίες, φυσικά, εγώ δεν τις υιοθετώ. Αντιθέτως, τις καταγγέλλω στεντορεία τη φωνή, καθώς προέρχονται από δεξιούς κύκλους, οι οποίοι πάντα έχουν ένα θέμα με τη διεθνιστική αλληλεγγύη, καθότι αυτούς δεν τους κάνει παρέα κανένας. Ε μα πια, με πνίγει το δίκιο όταν ακούω κάτι τέτοια…

(Αλλά το κόμμα ΕΛΑΣ πότε θα τους τρίψει στη μούρη μια διάψευση, να είναι όλη δική τους; Ετσι, για να μην έχει να λέει κι ο κόσμος δηλαδή…)

Θέλω να αποσαφηνίσω κάτι, με αφορμή την «πατάτα» που διέπραξε την περασμένη εβδομάδα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης με το επίδομα ανεργίας, που πρέπει να έχει – κατ’ αυτόν – δίμηνη διάρκεια: ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ΔΕΝ μπορεί και ΔΕΝ πρέπει να εκφράζει προσωπικές απόψεις. Εκφράζει τις θέσεις της κυβέρνησης και τις απόψεις του πρωθυπουργού!

Τις δικές του απόψεις, εφόσον έχει και αισθάνεται ενδόμυχα να τον πιέζουν, μπορεί άνετα να τις αναφέρει στη γυναίκα του, στους κολλητούς του, άντε και σε κανένα κυριακάτικο τραπέζι με τα πεθερικά, τη γιαγιά και κάτι θείες της συζύγου.

Αν θέλει να εκφράζει προσωπικές απόψεις, κι εδώ είμαστε να τις υποδεχτούμε, πρέπει να παραιτηθεί από το πόστο στο οποίο υπηρετεί σήμερα. Κυβερνητικός εκπρόσωπος με προσωπικές απόψεις δεν υπάρχει πουθενά στον πλανήτη. Οπως επίσης δεν είναι και σύνηθες κυβερνητικός εκπρόσωπος να δηλώνει κάτι και μετά ο ίδιος να διαψεύδει τον εαυτό του. Δεν γίνεται!

Και ούτε μπορεί να καταφεύγει σε επιχειρήματα δικολαβικού χαρακτήρα (όπως το χθεσινό), ότι τάχα μου «πρέπει να μπορούμε να μιλάμε σε αυτή τη χώρα, να μπορούμε να κάνουμε διάλογο. Και θέλουμε, νομίζω, πολιτικούς που όταν ξεκαθαρίζουν ότι μιλάνε εκπροσωπώντας τον εαυτό τους, να μπορούν να ανοίγουν μια συζήτηση».

Να κάνουμε διάλογο, πράγματι, αρκεί αυτός που τον ανοίγει να μη δίνει την εντύπωση ότι είναι «λαγός» σε απόπειρες της κυβέρνησης να υλοποιήσει τις πιο αντιλαϊκές πολιτικές.

Συνεννοηθήκαμε;

Ναι, το ξέρω, αυτή την ώρα ο εκπρόσωπος Μαρινάκης «μετράει τους φίλους του». Που δεν είναι και πολλοί. Διότι η πλειοψηφία των στελεχών, του προέδρου Κυριάκου του Α’ ως επικεφαλής της… «καταδίωξης» συμπεριλαμβανομένου, τον έχει βάλει μπροστά και τον βαράει αλύπητα. Τον έχουν χαρακτηρίσει περίπου άσχετο και οπωσδήποτε άκυρο, προσπαθώντας να «μαζέψουν» μια γκάφα που μπορεί να κοστίσει στη ΝουΔου όσο κόστισε στον τότε ΣΥΡΙΖΑ, παραμονές των εκλογών του 2023, η δήλωση του Γ. Κατρούγκαλου για τη φορολογία των ελεύθερων επαγγελματιών.

Αυτός είναι ο μεγάλος τους φόβος, όχι ότι τους απασχολεί και ιδιαίτερα το πρόβλημα των ανέργων. Οσο για τον εκπρόσωπο, δεν υπάρχει κανείς λόγος ανησυχίας, η δήλωση δεν πρόκειται να πλήξει την εικόνα του. Είπε όσα θα ήθελε να ακούσει ένας κάτοικος των βορείων προαστίων, εκεί όπου θα εκτεθεί υποψήφιος.

Ετσι, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Η αναμενόμενη για σήμερα αποφυλάκιση του… Ηλία του Δομοκού από τις φυλακές… Δομοκού πυροδοτεί σειρά συζητήσεων για το αν αυτός ο λεβεντοφασίστας μπορεί να είναι υποψήφιος στις προσεχείς εκλογές. Ο ίδιος και οι υποστηρικτές του διατείνονται ότι κανείς δεν μπορεί να τον σταματήσει.

Ομως δεν μπορεί (να είναι υποψήφιος, έμμεσα ή άμεσα), διότι ο νόμος σαφέστατα αναφέρει ότι από τη στιγμή που έχει στερηθεί τα πολιτικά του δικαιώματα (και τα έχει στερηθεί, ως γνωστόν, ως πρωτοπαλίκαρο της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή) δεν μπορεί να τα επανακτήσει αν δεν συμπληρωθεί πλήρως και χωρίς εκπτώσεις ο χρόνος της καταδίκης του από το Κακουργιοδικείο Αθηνών.

Ο φασιστοτυπάκος, πάλι, διατείνεται ότι έχει εκτίσει την ποινή, διότι έκανε διπλά μεροκάματα στη φυλακή, αλλά αγνοεί το γράμμα του νόμου που καθορίζει ότι τα πολιτικά δικαιώματα επανέρχονται μετά την ολοκλήρωση της ποινής. Ο Ηλίας του Δομοκού συμπληρώνει την ποινή του το 2033. Να κάτσει στ’ αβγά του, λοιπόν, και να περιμένει σαν «καλό παιδί» να φτάσει το 2033 για να ασχοληθεί ξανά με την πολιτική. Τώρα δεν γίνεται.