«Και στα δικά μας»

«Αυτό είναι ντροπή, να διεκδικήσεις με τάξη, αλλά όχι έτσι. Είμαστε οικογενειάρχες, καταστρέψατε το μαγαζί μας, πώς θα επιβιώσουμε τώρα;» λέει σπαρακτικά στους διαδηλωτές καταστηματάρχης στο Παρίσι, ενώ πλάι του μία γυναίκα κλαίει. Είναι ένα από τα πολλά βίντεο με απεγνωσμένους πολίτες που έκανε τον γύρο του κόσμου από τη γαλλική πρωτεύουσα.

Δημόσια και ιδιωτική περιουσία λεηλατείται, ιστορικά κτίρια βανδαλίζονται, το Μνημείο της Δημοκρατίας στην Place de la République καλύφθηκε από γκράφιτι, το δημαρχείο της Λιμόζ που στεγαζόταν σε ένα περίτεχνο κτίριο νεοαναγεννησιακού ρυθμού του 19ου αιώνα και το οποίο είχε επιβιώσει από δύο Παγκόσμιους Πολέμους πυρπολήθηκε από ομάδα κουκουλοφόρων. Σε απόγνωση οι κάτοικοι παρακολουθούν αβοήθητοι, προσπαθώντας να σώσουν ό,τι απέμεινε.

Την ίδια στιγμή, στην άλλη άκρη της Ευρώπης, κάποιοι ονειρεύονται τα ίδια για τη χώρα μας ανασύροντας τον Μάο. «Μεγάλη αναταραχή θαυμάσια κατάσταση, καλό είναι να ξυπνάει ο κόσμος, μόνο σε καλό βγαίνουν οι αγώνες, οπότε άντε και στα δικά μας! Θα πάρουμε σειρά και εμείς εδώ» είπε ο πρώην γραμματέας της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ και νυν στέλεχος του κόμματος Τσίπρα.

9 χρόνια πριν, τον Ιούλιο του 2017, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας περιέγραφε στο περιθώριο συζήτησης στη Βουλή πως δεν έχουν κάτι κακό οι μολότοφ αν στέκεσαι στη σωστή πλευρά (Κ. Τζαβάρας: «Στα πανεπιστήμια κατασκευάζουν μολότοφ»! – Α. Τσίπρας: «Και τι κακό έχουν οι μολότοφ»; – Κ. Τζαβάρας: «Τι κακό; Καίνε κόσμο»! – Α. Τσίπρας: «Εξαρτάται σε ποια μεριά είσαι όταν πέφτουν οι μολότοφ! Εκεί που τις ρίχνουν ή εκεί που πέφτουν»).

Δύο χρόνια μετά θα έχανε τις εκλογές με 17 μονάδες διαφορά και θα δήλωνε παραίτηση από την αρχηγία. Παρά το πολυσυζητημένο rebranding, όπως φαίνεται, τα στελέχη που στρατεύονται πλάι του συνεχίζουν στην παλιά λογική. Τοξικός λόγος ως αντιστάθμισμα της ανυπαρξίας πολιτικής πρότασης, όνειρα για αναβίωση της πάνω και της κάτω πλατείας ως όχημα επιστροφής στην Ηρώδου Αττικού.

Με μία βασική διαφορά. Οτι από το 2015 έχουν περάσει 11 χρόνια και οι πολίτες έχουν συνειδητοποιήσει ότι το χάος ευνοεί μόνο τα άκρα. Πολύ περισσότερο τώρα που ελλοχεύει και ο κίνδυνος επιστροφής Κασιδιάρη.

Παρ’ όλα αυτά, το νέο κόμμα δείχνει να μην έχει συνειδητοποιήσει γιατί χρεοκόπησε το παλιό. Η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να μετεξελιχθεί από κόμμα διαμαρτυρίας σε έναν πολιτικό σχηματισμό που μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα, έκανε τους πολίτες να το αντιμετωπίζουν ως πολιτικό προϊόν της κρίσης, που ολοκλήρωσε τον ιστορικό του ρόλο με την επιστροφή στην κανονικότητα. Η κοινωνία πλέον δεν αναζητά κάποιον που θα την εμπνεύσει για να σηκώσει ξανά τη γροθιά, αλλά εκείνον που θα πείσει ότι μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητα.

Και μπορεί «η κανονικότητα να μην αποτελεί ευκαιρία για την Αριστερά» αλλά αποτελεί το ζητούμενο από τους πολίτες. Τη στιγμή που ο μέσος Ελληνας αναζητά χρήματα για πληρώσει τη βενζίνη και μετράει πόσες ώρες θα ανάψει φέτος το καλοριφέρ, το μισό πολιτικό σύστημα αναζητά τρόπους για να αποτελέσει πόλο της συμμαχίας «που θα ρίξει τον Μητσοτάκη».

Έτσι τα μισά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ παίρνουν μεταγραφή για την ΕΛΑΣ και τα άλλα μισά για το ΠΑΣΟΚ, παραγνωρίζοντας τους βαθύτερους λόγους, δομικούς και ταυτοτικούς, της εκλογικής συντριβής.

Ισως η απάντηση βρίσκεται στην αναφορά της «Ιθάκης» στην ταινία «Viva la liberta» όπου ο Αλέξης Τσίπρας συγκρίνει τον Κασσελάκη με τον δίδυμο αδελφό του αρχηγού του ιταλικού κόμματος, ο οποίος αναλαμβάνει επειδή ο αρχηγός πάσχει από κατάθλιψη αλλά «είναι παντελώς άσχετος με το κόμμα».  Το πρόβλημα είναι ότι κανένας στην ΕΛΑΣ δεν προβληματίζεται ακριβώς για αυτό: ότι οι ψηφοφόροι επέλεξαν κάποιον «παντελώς άσχετο με το κόμμα».