Ισχυρή Ελλάδα

Τα περίπου 7,5 χρόνια διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη, οι σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία πέρασαν από μεγάλη δοκιμασία. Για μεγάλο διάστημα, τα πρώτα χρόνια, κινήθηκαν στο κόκκινο. Η πρώτη σοβαρή διατάραξη ήταν το 2019, μετά την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου για τις θαλάσσιες ζώνες, το οποίο απέρριψε η Ελλάδα, ως παραβίαση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2020, προέκυψε η μεταναστευτική κρίση στον Εβρο, που θεωρήθηκε υβριδική επίθεση της Τουρκίας: χιλιάδες μετανάστες συγκεντρώθηκαν στα χερσαία σύνορα μετά την ανακοίνωση της Τουρκίας ότι τα ανοίγει και η θωράκιση των συνόρων απέτρεψε μια χωρίς κανόνες επέλασή τους. Τον Ιούλιο ως τον Νοέμβριο του 2020 προέκυψε η κρίση του «Ορούτς Ρέις», οι τουρκικές σεισμικές έρευνες δηλαδή σε θαλάσσιες περιοχές που η Ελλάδα θεωρεί ελληνική υφαλοκρηπίδα, με μεγάλη κινητοποίηση των δύο πλευρών· ήταν η οξύτερη κρίση αυτής της περιόδου.

Η ένταση στη συνέχεια εκτονώθηκε. Χωρίς βεβαίως να επιλυθούν οι διαφορές, επελέγη και από τις δύο πλευρές η ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης και η διατήρηση ανοικτών διαύλων επικοινωνίας. Η στρατηγική των «ήρεμων νερών» επέτρεψε ένα διόλου ευκαταφρόνητο τουριστικό κύμα, κυρίως στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου από την Τουρκία.

Αλλά οι εντάσεις επέστρεψαν πρόσφατα γύρω από τις διαφωνίες για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, για τα θαλάσσια πάρκα και για τα χωρικά ύδατα. Κι ήταν αρκετές για να ανατείλουν ξανά στην Ελλάδα όσοι πολιτεύονται με την ιδέα ότι η χώρα υποχωρεί έναντι των απαιτήσεων της Τουρκίας. Η ιδέα αυτή έγινε, ακόμα μια φορά, το «επιχείρημα» του παραδοσιακού στην Ελλάδα εθνικόφρονος/εθνικιστικού λόμπι, το οποίο εντείνει τη ρητορική του προσδοκώντας οφέλη στις επόμενες εκλογές. Στο λόμπι αυτό προστέθηκε ενεργά και ο Αντώνης Σαμαράς, αφού βλέπει ακόμα μία φορά τον εαυτό του και το σχήμα που ετοιμάζει, ως τον επιπλέον μηχανισμό που θα υλοποιήσει μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα συμφερόντων, στόχος της οποίας είναι η ανατροπή του Μητσοτάκη.

Οσο για τον Μητσοτάκη, ο οποίος, ενώ εργάζεται συνεχώς για την ύφεση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ταυτόχρονα εκσυγχρονίζει και ισχυροποιεί τη στρατιωτική ισχύ της χώρας και ήρεμα, αλλά προφανώς δυναμικά, ενισχύει τις διεθνείς συμμαχίες, η στάση του στα πράγματα εκφράστηκε χθες στον ΟΗΕ· όπου είπε το πολύ απλό: «Ενας ουσιαστικός διάλογος δεν μπορεί να συνυπάρξει με μονομερείς ενέργειες που αμφισβητούν τη διεθνή έννομη τάξη, ούτε μπορεί να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με απειλές πολέμου ως απάντηση στην άσκηση νόμιμων δικαιωμάτων σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο».

Η απάντηση σε αυτή την απλή πατριωτική θέση έρχεται από τον Ερντογάν. Τι είπε ο τούρκος πρόεδρος στη Νέα Υόρκη; Οτι «η Ελλάδα είναι γείτονας και σύμμαχος» κι ότι οι διαφορές πρέπει να λυθούν, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Στην ομιλία του, μάλιστα, δεν διατύπωσε άμεση απειλή κατά της Ελλάδας – κι ας είναι έντονο το αποτύπωμα της συμμαχίας της χώρας μας με το Ισραήλ, κι ας είναι σημαντική η συμβολή του Ισραήλ στην αναβάθμιση της αμυντικής θωράκισης της Ελλάδας.

Συμπέρασμα: ο μόνος τρόπος, για να συμβιώνουμε με την Τουρκία, δεν είναι απλώς να δηλώνουμε την επιθυμία ειρηνικής συνύπαρξης ή τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο· είναι και να είναι η Ελλάδα ισχυρή. Και η Ελλάδα σήμερα, είναι πιο ισχυρή από ποτέ.