Για μια ισχυρή Ελλάδα

Περάσαμε μια μακρά περίοδο κρίσεων. Η χώρα άντεξε, ανέκτησε αξιοπιστία και σταθερότητα, περιόρισε ανεργία, προσέλκυσε επενδύσεις, ψηφιοποίησε το κράτος. Αυτά είναι σημαντικά. Το ερώτημα τώρα πρέπει να είναι πιο φιλόδοξο: πώς θα γίνει η Ελλάδα μία από τις καλύτερες χώρες της Ευρώπης για να ζει, να εργάζεται και να δημιουργεί κανείς;

Το 2030, διακόσια χρόνια από τη συγκρότηση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, προσφέρει έναν ισχυρό συμβολικό ορίζοντα. Ο Πρωθυπουργός έχει συνδέσει αυτό το ορόσημο με την

Γιατί τα δύο συνδέονται. Χωρίς ισχυρούς θεσμούς δεν υπάρχει μακροχρόνια οικονομική ανάπτυξη. Και χωρίς μια παραγωγική οικονομία που δημιουργεί ευκαιρίες και βελτιώνει τη ζωή των πολλών, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς σταδιακά εξαντλείται.

Γι’ αυτό η επόμενη μεγάλη περίοδος μεταρρυθμίσεων πρέπει να ξεκινήσει από το κράτος. Στη Συνταγματική Αναθεώρηση να συζητήσουμε αλλαγές που μπορούν να θωρακίσουν τη χώρα για τις επόμενες δεκαετίες. Από την αξιολόγηση και αξιοκρατία μέχρι την τεχνητή νοημοσύνη και την κλιματική κρίση. Το ίδιο ισχύει για την οικονομία. Η δημοσιονομική υπευθυνότητα αποτελεί αδιαπραγμάτευτη κατάκτηση.

Τώρα κάνουμε το επόμενο άλμα: από την οικονομία της ανάκαμψης στην οικονομία της παραγωγικότητας. Ακόμα περισσότερες επενδύσεις και εξαγωγές. Ισχυρότερη βιομηχανία και πρωτογενής παραγωγή. Ανταγωνιστικές ελληνικές επιχειρήσεις, σταθεροί κανόνες, μακροχρόνιος ορίζοντας και ταχύτητα στις αποφάσεις. Ανάπτυξη που μετατρέπεται σε καλύτερη ζωή, σε υψηλότερους μισθούς, καλύτερη δημόσια υγεία και παιδεία, ασφάλεια, φροντίδα και περισσότερες επιλογές για κάθε οικογένεια.

Υπάρχει όμως μια ακόμη μεγάλη αλλαγή που θα χαρακτηρίσει την Ελλάδα του μέλλοντος.

Από μια συγκεντρωτική σε μια πολυκεντρική Ελλάδα. Με γεωγραφική ανακατανομή του διοικητικού και οικονομικού κέντρου της χώρας. Οι υποδομές και η τεχνολογία μας δίνουν πλέον τη δυνατότητα. Αποκεντρώνοντας δομές του κράτους. Δημιουργώντας περισσότερα ισχυρά κέντρα ανάπτυξης σε ολόκληρη τη χώρα. Παραγωγικές μικρότερες πόλεις.. Κατοικημένα νησιά και ορεινές κοινότητες. Παράλληλα, ενισχύουμε τοπικές αλυσίδες αξίας. Να παράγουμε τοπικά, να μεταποιούμε τοπικά, να δημιουργούμε αξία τοπικά και να πουλάμε παντού. Να συνδέσουμε τον πρωτογενή τομέα με τη μεταποίηση, την τεχνολογία και τις εξαγωγές. Τα περιφερειακά πανεπιστήμια με την οικονομία του τόπου τους. Τα επενδυτικά κίνητρα με τη δημογραφική πραγματικότητα κάθε περιοχής. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και που τώρα δουλεύουμε για να γίνει πραγματικότητα.

Η λογική αυτή βρίσκεται ήδη στον πυρήνα της Εθνικής Στρατηγικής για την Περιφερειακή και Τοπική Ανάπτυξη: δίκαιη κατανομή της ανάπτυξης σε ολόκληρη τη χώρα, συντονισμός των χρηματοδοτικών εργαλείων, μέριμνα για ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές και σχεδιασμός με ορίζοντα πέρα από το 2030. Γιατί η περιφερειακή ανάπτυξη δεν είναι μόνο οικονομική πολιτική. Είναι κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι όμως και εθνική ασφάλεια. Η εθνική παρουσία αποτυπώνεται στα σχολεία που λειτουργούν, στις επιχειρήσεις που επενδύουν, στους νέους που μένουν, στις οικογένειες που δημιουργούνται, στην επισιτιστική ασφάλεια.

Η Ελλάδα του 2035 θα είναι μια χώρα θεσμικά πιο ώριμη, οικονομικά πιο παραγωγική, κοινωνικά πιο δίκαιη και γεωγραφικά πιο ισορροπημένη. Μια χώρα που δεν θα συγκρίνεται πια με το δύσκολο παρελθόν της, αλλά με τις καλύτερες χώρες της Ευρώπης. Και αυτή η πρόοδος θα φτάσει παντού, σε κάθε ταχυδρομικό κώδικα. Να έχει κάθε παιδί το δικαίωμα να ονειρευτεί χωρίς η γεωγραφία να καθορίζει τα όρια των προσδοκιών του. Να έχει το δικαίωμα να φύγει. Αλλά και την πραγματική δυνατότητα να μείνει ή να επιστρέψει. Γιατί αυτός ίσως είναι ένας από τους πιο απαιτητικούς ορισμούς της κοινωνικής δικαιοσύνης για την Ελλάδα του μέλλοντος.

Ο Θανάσης Κοντογεώργης είναι υφυπουργός στον Πρωθυπουργό