Το κράτος ήξερε

Ένα βρέφος βρέθηκε νεκρό στην Κυψέλη, με τουλάχιστον δέκα μαχαιριές στην πλάτη. Κι όμως, ίσως το πιο τρομακτικό στοιχείο αυτής της υπόθεσης να μην είναι μόνο όσα συνέβησαν μέσα σε εκείνο το σπίτι. Είναι όσα είχαν συμβεί πριν.

Τα παιδιά της οικογένειας είχαν ήδη μεταφερθεί πέρυσι στο Παίδων με εισαγγελική εντολή. Υπήρχε φάκελος κοινωνικής υπηρεσίας. Ο πατέρας φέρεται να τα πήρε παράνομα από το νοσοκομείο, ενώ δεν υπήρχε αστυνομική φύλαξη. Και μετά; Ποιος τα αναζήτησε; Ποιος ήλεγξε πού επέστρεψαν και σε ποιες συνθήκες ζούσαν;

Γιατί προστασία δεν είναι να αφαιρείς ένα παιδί τη μία

ημέρα και να το χάνεις από το θεσμικό ραντάρ την επόμενη.

Και κάπου εδώ η ιστορία συναντά όσα βλέπουμε χρόνια και στα ζώα. Καταγγελίες, εισαγγελικές εντολές, αφαιρέσεις, δικογραφίες. Ένας κρατικός μηχανισμός που κινητοποιείται όταν η κακοποίηση έχει ήδη συμβεί, αλλά δεν εξασφαλίζει πάντοτε ότι δεν θα επαναληφθεί.

Κι όχι δε βάζουμε στο ίδιο ζύγι τα παιδιά και τα ζώα, μάλλον όμως κάθε τι ανυπεράσπιστο έχει την ίδια μοίρα. Έχουν κάτι θεμελιώδες κοινό: είναι οι ευάλωτοι που εξαρτώνται από εμάς για να προστατευθούν από εκείνον που τα κακοποιεί.

Το κράτος δεν κρίνεται όταν παρεμβαίνει. Κρίνεται όταν δεν επιτρέπει στον ευάλωτο να επιστρέψει εκεί από όπου μόλις τον έσωσε.

Keywords
Τυχαία Θέματα