Ο πολυλογάς Σταυρίδης όσο μιλά εκτίθεται…

Παρακολουθώντας, τις τελευταίες δύο μέρες, την υπόθεση Σταυρίδη και την προσπάθειά του να δικαιολογήσει μία βλακώδη ενέργεια, καταλήγω στα εξής συμπεράσματα, επισημαίνοντας πως κατά τη γνώμη μου αυτή η εξέλιξη δεν χαρακτηρίζει την ουσία της διαγωνιστικής διαδικασίας:

Αν επιθυμείς όχι μόνο να είσαι αλλά και να φαίνεσαι διαφανής, επιβάλλεται να συνταξιδεύεις με επιχειρηματίες, ενώ είσαι στη θέση του επικεφαλής (έστω και κατ’όνομα) του φορέα που διαχειρίζεται την κρατική περιουσία, την οποία προφανώς δεν έχεις κληρονομήσει από κάποιο συγγενή. Θα ήταν υποκριτικό, σύμφωνα με τον Σταυρίδη, να

Αν το ταξίδι είναι μερικών ωρών και όχι ημερών ή εβδομάδων, αν είναι με λίαρ τζετ και όχι με γιότ/κότερο, δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό. «Θα αρνούμην να πήγαινα μία εβδομάδα με το γιοτ του διακοπές μαζί», αποφάνθηκε ο διακοσμητικός πολυλογάς, πρώην πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ.

Η συνήθης κατάληξη πολύμηνων διαπραγματεύσεων και αντιδικιών μεταξύ δύο ανδρών είναι ο εναέριος συμβιβασμός, χάριν του…δημοσίου οφέλους.

Ο άνθρωπος Σταυρίδης εκτίμησε την προσφορά ενός επιχειρηματία (η χρονική συγκυρία διόλου δεν τον πτόησε) να τον «πετάξει» στην Κεφαλονιά καθ’οδόν προς τη Γαλλία, για να κερδίσει μία μέρα διακοπών. Φαίνεται ότι για τον επαγγελματία Σταυρίδη που αυτοπροσδιορίζεται ως ο απόλυτος manager όλων των εποχών, η πίεση του ΤΑΙΠΕΔ του έπεφτε πολύ βαριά – τόσο που αγνόησε τις συνέπειες για να ωφεληθεί μερικών ωρών παραπάνω ξεκούρασης.

Ο πρώην πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, με υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης (για να χρησιμοποιήσουμε τσιτάτο πολιτικών ανδρών) εξέφρασε την ανακούφισή του για την αποπομπή του, ενώ υποτίθεται ότι εργαζόταν για το κοινό καλό, αντιλαμβανόμενος πλήρως τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Σαν να αναζητούσε ο ίδιος αφορμή εξόδου, και όχι η κυβέρνηση, όπως υπονόησε στις δηλώσεις του στο Mega.

Το γεγονός ότι μοιάζει απτόητος, και όσο περισσότερο ομιλεί τόσο περισσότερο εκτίθεται, όχι μόνο δείχνει ότι δεν έχει κατανοήσει το λάθος και το μέγεθος της κουταμάρας του, αλλά συνιστά και επικίνδυνη αφέλεια (η καλή εκδοχή) για ένα κύριο που βρέθηκε σε καίρια θέση για ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα, όπως αυτό των αποκρατικοποιήσεων.

Η ανάγκη του να μοιραστεί τη φωτογραφία του με μία εκ των αεροσυνοδών και, τελικά, πάνω στη φούρια του να τη στείλει σε τοπική εφημερίδα έχει πολλές ερμηνείες, εφόσον ισχυρίζεται ότι την επέδειξε στη σύζυγο και τα παιδιά του! Εντούτοις, καμία από αυτές δεν παραπέμπει σε χαρακτήρα με σοβαρή και στιβαρή προσωπικότητα- ό,τι δηλαδή χρειάζεται αυτή τη στιγμή η χώρα.

Υ.Γ. Αφήνω στην κρίση (και περισσότερο στη φαντασία των αναγνωστών) τι υπηρεσίες πιθανόν θα απολάμβανε ο πρώην πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, αν είχε προχωρήσει επιτυχώς η πώληση της ΔΕΠΑ στη ρωσική Gazprom. Κατόπιν αυτών, θα ισχυριζόταν πως αναγκάστηκε να τις δεχθεί για να καταδείξει πως οι διαδικασίες ήταν απολύτως διαφανείς…

*Ο Κωνσταντίνος Φίλης είναι Διεθνολόγος και Διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.

Follow on Twitter: @confilis