Κάνε παιδί μου (σωστό) φάουλ

Δεν θα μπω στην διαδικασία να εξετάσω την κατάσταση του ομίλου και τις προοπτικές του Ολυμπιακού, όπως διαμορφώθηκαν μετά και την εντός έδρας ήττα από την Μπαρτσελόνα, για τον απλούστατο λόγο ότι (επιμένω πως) ακόμη είναι νωρίς. Όσο κι αν δεν το θεωρώ επαρκές επιχείρημα, θυμίζω ότι πέρυσι οι Πειραιώτες ξεκίνησαν το ΤΟΡ 16 με 1-3 και η Σιένα που μπήκε με 4-0 δεν προκρίθηκε.

Το μόνο που μπορεί κανείς να ισχυριστεί με σιγουριά, μετά τις 3 πρώτες αγωνιστικές, είναι ότι η Μπαρτσελόνα , με τις συγκεκριμένες

Εννοείται, επίσης, πως όποιος αγαπάει το μπάσκετ, δεν μπορεί να μην βγάλει για μια ακόμη φορά το καπέλο στον μεγάλο Ναβάρο και να μην θαυμάσει αυτά που έκανε , για μια ακόμη φορά στην τεράστια καριέρα του.

Το σημαντικότερο είναι ότι ο Ολυμπιακός, αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει προβλήματα, που έχουν αναστατώσει τη χημεία του και τον δυσκολεύουν να εκφράσει το παιχνίδι του. Αλλά κι αυτά είναι μέσα στην φυσιογνωμία της μάχης και είναι υποχρεωμένος να τα αντιμετωπίσει, όπως κάθε ομάδα.

Μπορώ να αναφέρω μερικά από αυτά που θεωρώ σημαντικότερα, όπως για παράδειγμα τις καθοριστικές απουσίες δυο Αμερικανών που έδιναν τρομερή ενέργεια σε άμυνα και επίθεση, του Λο και του Πέτγουεϊ. Ειδικά με την Μπαρτσελόνα, έλειψε και ο νεαρός Αγραβάνης που θα μπορούσε να πάρει πάνω του 2-3 φάουλ. Θα μπορούσα επίσης να υπενθυμίσω την απειρία των νεοαποκτηθέντων βασικών παικτών που παίζουν για πρώτη φορά στην καριέρα τους στην Ευρωλίγκα (Λοτζέσκι, Ντάνστον, Σίμονς και σία).

Αν όμως κάποιος μου ζητούσε να αξιολογήσω αυτό που κατά τη γνώμη μου θεωρώ βασικότερο πρόβλημα, θα κετέληγα σε ένα: στα φάουλ. Ο Ολυμπιακός δεν ξοδεύει τα φάουλ σωστά. Και μιλάω για αυτά που κάνει. Ο κανονισμός σου δίνει 4 φάουλ σε κάθε περίοδο, μέχρι να πας στις βολές. Αυτό σημαίνει ότι έχεις περιθώριο να κάνεις (4Χ4=) 16 φάουλ με βασικό στόχο να γλιτώσεις ισάριθμα καλάθια , δηλαδή (16Χ2=) μίνιμουμ 32 πόντους. Αυτό δεν το κάνει.

Το αντίθετο, πολλά από αυτά γίνονται πάνω στην τελική προσπάθεια, δεν είναι τόσο δυνατά όσο πρέπει, με αποτέλεσμα να του στοιχίζουν γκολ-φάουλ. Ήταν φανερό ότι υπήρχε προσανατολισμός να γίνεται φάουλ, μόνο στον Ντόρσι όταν ήταν να τον στέλνουν σε βολές, αλλά δυο φορές υπήρξε ολιγωρία. Στη μία ο Αμερικανός εκτέλεσε έξτρα βολή που με το ζόρι έφτασε στο σίδερο. Επίσης στην επίθεση που ξεκίνησε η Μπαρτσελόνα περίπου 90 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη, η μπάλα πέρασε από τα χέρια του Ντορσι στο ξεκίνημα της επίθεσης, αλλά δεν του έκανε κανείς φάουλ για να προλάβει να στείλει αυτόν στις βολές , πριν αυτό συμβεί με κάποιον άλλο πιο αποτελεσματικό(πχ Ναβάρο ή Ολεσον).

Βέβαια, επειδή δεν είναι η πρώτη φορά, το ερώτημα είναι γιατί δεν έγιναν τα φάουλ. Όταν και όπου έπρεπε. Ακόμη και ένα σκληρό μαρκάρισμα πάνω στον τραυματισμένο Ναβάρο για να μην κινείται τόσο άνετα δεν θα έβλαπτε. Όπως , για παράδειγμα, έγινε πέρυσι στον τελικό του Λονδίνου στα γκαρντ της Ρεαλ Μ. για να ξεκινήσει η ανατροπή.

Στο γήπεδο πάντως , αντιληφθήκαμε ότι υπήρχε αυτός ο προσανατολισμός από τον πάγκο. Το γιατί δεν υλοποιήθηκε είναι ένα ακόμη πρόβλημα, και μάλιστα σοβαρό; Ο Μπαρτζώκας και οι συνεργάτες του, οφείλουν να πείσουν ή να μάθουν, ακόμη και τους παίκτες που πέρυσι έπαιζαν σε μικρότερου βεληνεκούς ομάδες και δεν σκέφτονται έτσι ψυχρά, ότι αυτό είναι ένα από τα μεγάλα μυστικά του παιχνιδιού αν θες να βρίσκεσαι στο κορυφαίο επίπεδο. Εκεί όπου τέτοιου είδους λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά.