Συναγερμός… για τα κόκκινα δάνεια

Μπορεί να μιλάμε όλοι τις τελευταίες ημέρες για τα «θαλασσοδάνεια» των τραπεζών σε επιχειρηματίες, υπάρχουν όμως, και τα δάνεια που δόθηκαν σε ιδιώτες και τα οποία πλέον αποτελούν βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Και αν δε γίνει κάτι άμεσα τότε ούτε το πρωτογενές πλεόνασμα, ούτε η φυγή της τρόικας και η έξοδος από το Μνημόνιο θα σώσει την Ελλάδα.

Ο λόγος για τα «κόκκινα»

δάνεια που αυξάνονται πλέον με απίστευτους ρυθμούς. Ο Μάριος Ψάλτης, διευθύνων σύμβουλος της PricewaterhouseCooper (PwC) δήλωσε στο συνέδριο του ΣΕΒ ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια θα φτάσουν φέτος στο 40%, από 32% που ήταν το 2013. Θα προστεθούν δηλαδή 20 δισ. ευρώ στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

Ο μεγάλος αυτός κίνδυνος επιβεβαιώθηκε και από τις δηλώσεις του διοικητή της ΤτΕ, Γ. Προβόπουλου ο οποίος στο ίδιο συνέδριο τόνισε την ανάγκη να αντιμετωπιστεί συστηματικά το ζήτημα των προβληματικών δανείων σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Όπως ανέφερε, η συσσώρευση των λεγόμενων «κόκκινων» δανείων, τα οποία έχουν φθάσει πλέον το 30%, είναι μία από τις αιτίες για την περιορισμένη χορήγηση δανείων από τις τράπεζες.

Προέβλεψε μάλιστα ότι βραχυπρόθεσμα οι δυνατότητες για αύξηση των χορηγήσεων (πιστωτική επέκταση) θα παραμείνουν περιορισμένες.

Διαβεβαίωσε ότι σήμερα το τραπεζικό σύστημα, μετά την ανακεφαλαιοποίησή του και παρόλο που από το 2009 έως το 2012 έχασε καταθέσεις 90 δισ. ευρώ, «πατάει πλέον σε στέρεες βάσεις».

Ωστόσο, όλα αυτά που λέει είναι απλά διαπιστώσεις, ο κίνδυνος είναι τεράστιος. Την εποχή της μεγάλης ευμάρειας, της φούσκας της ελληνικής οικονομίας για την οποία ευθύνονται και οι κυβερνήσεις και οι τράπεζες αλλά και οι πολίτες, τα δάνεια δίνονταν χωρίς κανέναν έλεγχο. Στα στεγαστικά για παράδειγμα, δίνονταν το 110% της αξίας του σπιτιού και… δώρο ένα επισκευαστικό. Όποιος ήθελε έμπαινε μέσα σε μια τράπεζα και έπαιρνε δάνειο σε χρόνο ρεκόρ. Ποιος θα ξεχάσει τις ατέλειωτες διαφημίσεις των τραπεζών για δάνεια σε πέντε λεπτά, για διακοποδάνεια, εορτοδάνεια κ.λπ.; Ο κόσμος «τσίμπησε» από την… ευρωστία της οικονομίας και δανείστηκε χωρίς προηγούμενο. Έλεγχος δεν υπήρχε, οι κυβερνήσεις διαβεβαίωναν ότι είμαστε ισχυρή οικονομικά χώρα, ο λαός χρήμα ήθελε, οι επιχειρήσεις επίσης προκειμένου να πουλάνε τα προϊόντα τους.

Μέχρι που το οικοδόμημα κατέρρευσε, ο κόσμος δεν έχει να πληρώσει τις δόσεις του, χάνει σπίτια και οικόπεδα, δεσμεύονται λογαριασμοί του. Οι τράπεζες δεν έχουν ρευστό και οι επιχειρήσεις καταρρέουν αφού το χρήμα δεν κινείται.

Δυστυχώς, όμως, ο κόσμος δεν είναι… Κοντομηνάς να μην πληρώνει και να μην τιμωρείται. Κι αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Αν δε γίνει μια γενναία αναδιανομή του όποιου πλούτου, μέσω κουρέματος δανείων τότε δεν υπάρχει σωτηρία. Άλλωστε, οι τράπεζες δεν πρόκειται να δουν δεκάρα τσακιστή από τον κόσμο που δεν έχει πράγματι να πληρώσει. Ας τα διαγράψει λοιπόν αυτά τα χρέη, όπως κάνει και με προβληματικές εταιρείες.