Order of the Sinking Star review

Το Order of the Sinking Star είναι το νέο puzzle game του Jonathan Blow και της ομάδας του, Thekla Inc. Ο Blow έχει αφήσει το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στο συγκεκριμένο

είδος παιχνιδιών (Braid, The Witness), καταθέτοντας κάθε φορά μια διαφορετική προσέγγιση στον σχεδιασμό των γρίφων. Ας δούμε αν το καινούριο -και πιο φιλόδοξο μέχρι τώρα- πόνημά του ανταποκρίνεται στις προσδοκίες.

Το παιχνίδι αποτελεί καθαρόαιμο puzzle, περισσότερο συγγενικό με το Braid και σας εισάγει άμεσα στη λογική του, ήδη από τους τίτλους αρχής. Η βασίλισσα βρίσκεται σε ένα περίεργο μέρος, το οποίο φαίνεται να αποτελείται από τέσσερα τμήματα: το βόρειο, το νότιο, το δυτικό και το ανατολικό. Καθένα από αυτά αποτελεί έναν διαφορετικό κόσμο, με τους δικούς του ήρωες και τη δική του ιστορία. Στον βορρά βρίσκεται το Hearty Heroes of the Hauling, με μια ομάδα έξι τυχοδιωκτών, καθένας από τους οποίους διαθέτει μια διαφορετική δύναμη: ο πολεμιστής σπρώχνει αντικείμενα και ήρωες με τη δύναμή του, ο μάγος αλλάζει θέση με οτιδήποτε και οποιονδήποτε, η κλέφτρα τραβάει αντικείμενα καθώς κινείται, η βάρδος σέρνει οτιδήποτε, ο δρυίδης μετατρέπει αντικείμενα σε κρυστάλλους και, τέλος, ο κληρικός προστατεύει τα υπόλοιπα μέλη από επιθέσεις και φωτιές.

Στη δύση βρίσκεται το Vault of the Beamcasters, με τον μοναχικό εξερευνητή, ο οποίος, συλλέγοντας διαμάντια και τοποθετώντας τα σε συγκεκριμένα σημεία, ενεργοποιεί ακτίνες, καθεμία με διαφορετικό χρώμα και ιδιότητα. Αυτές του επιτρέπουν να τηλεμεταφέρεται, να σπάει πέτρες, να περνάει μέσα από βράχια κτλ. Στην ανατολή βρίσκονται τα Mirror Isles, τα νησιά με τους καθρέφτες, όπου ένας έμπορος προσπαθεί να λύσει γρίφους αξιοποιώντας τις μαγικές ιδιότητες των αντανακλάσεων. Τέλος, στον νότο βρίσκεται η ναυτικός του Skipping Stones to Lonely Homes, η οποία συνομιλεί με το πλοίο της και προσπαθεί να βρει αντικείμενα και να μετακινηθεί από νησάκι σε νησάκι, χρησιμοποιώντας πέτρες και επιπλέοντα φύλλα. Οι τέσσερις αυτοί κόσμοι συνδέονται με τον κεντρικό κόσμο της βασίλισσας, η οποία σταδιακά αποκτά τις δυνάμεις των υπόλοιπων ηρώων. Παράλληλα, οι φαινομενικά ανεξάρτητες ιστορίες αρχίζουν να συνδέονται μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα ευρύτερο αφηγηματικό πλαίσιο.

Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα με το σενάριο. Παρότι καλογραμμένο και μάλιστα με πάρα πολύ lore, παρουσιάζεται μέσα από συνεχείς συζητήσεις μεταξύ των ηρώων ή ηχογραφημένα αποσπάσματα, αφήνοντας μια αίσθηση πολυλογίας και δυσνόητου λόγου. Οπότε, το πιθανότερο είναι ότι κι εσείς, όπως κι εγώ, δεν θα δώσετε την πρέπουσα σημασία σε αυτά που ακούτε και, ως αποτέλεσμα, μπορεί να μην έχετε την παραμικρή ιδέα για το τί πραγματικά συμβαίνει. Νομίζω ότι οι δημιουργοί εδώ προσπάθησαν να δώσουν κάτι ενδιάμεσο ανάμεσα στην καταπληκτική ιστορία του Braid και στα φιλοσοφικά τσιτάτα του The Witness, αλλά το μείγμα, κατ’ εμέ, δεν είναι και ό,τι πιο επιτυχημένο.

Από την άλλη, το gameplay είναι ευφυές. Ο σχεδιασμός κάθε πίστας και κάθε εμποδίου εντυπωσιάζει. Παρότι ορισμένες ιδέες επαναλαμβάνονται, κάθε φορά θα εκπλήσσεστε από την ευρηματικότητα του εκάστοτε γρίφου και από το πόσο απλή και έξυπνη μπορεί τελικά να είναι η λύση. Το παιχνίδι είναι αδυσώπητο, εξαιρετικά δύσκολο σε κάποιες στιγμές. Θεωρώ σαφώς δυσκολότερο το κομμάτι του εξερευνητή, γιατί οι πίστες του είναι μεγαλύτερες, οι πιθανοί συνδυασμοί των ακτίνων φαντάζουν πάρα πολλοί και είναι εύκολο να χαθείτε. Στις περιπτώσεις αυτές, το παιχνίδι σας επιτρέπει να γυρίσετε τον χρόνο πίσω, όχι όμως με τον ευρηματικό τρόπο που το έκανε το Braid. Εδώ η δυνατότητα αυτή λειτουργεί αποκλειστικά ως διορθωτικός μηχανισμός για τα λάθη σας. Επιπλέον, πατώντας την επιφάνεια αφής του DualSense στο PS5, μπορείτε να επαναφέρετε όλη την πίστα στην αρχική της κατάσταση και να προσπαθήσετε ξανά. Να σημειώσω πως δεν υπάρχει κανένα σύστημα υποδείξεων, οπότε, αν κολλήσετε σε κάποιο puzzle, το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να επιστρέψετε στον κεντρικό κόσμο της βασίλισσας και να δοκιμάσετε κάποιο άλλο. Βεβαίως, δεν είναι απαραίτητο να έχετε λύσει όλα τα puzzles για να ολοκληρώσετε το παιχνίδι.

Ο χειρισμός είναι αρκετά απλός, αν και εξαρτάται σαφώς από την κατανόηση της δύναμης κάθε ήρωα. Αυτό που δεν μου άρεσε, ή τουλάχιστον μου πήρε αρκετή ώρα να συνηθίσω, είναι πως όλος ο κόσμος παρουσιάζεται σαν μια τεράστια πίστα από τετραγωνάκια, όπου οι ήρωες και τα εμπόδια ή οι εχθροί δεν μπορούν να κινηθούν διαγώνια. Αυτό κάνει τον χειρισμό με τον αναλογικό μοχλό εκνευριστικό, καθώς ακόμα και μια μικρή διαγώνια κίνηση μπορεί να οδηγήσει τον ήρωα σε διαφορετική κατεύθυνση από αυτήν που επιθυμείτε. Χρησιμοποιώντας το d-pad σώθηκα, οπότε σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Να σημειωθεί ότι το μικρό μέγεθος των επιπέδων δεν σημαίνει και μικρό παιχνίδι. Τουναντίον, μιλάμε για ένα πραγματικά γιγαντιαίο πακέτο, έναν ολόκληρο κυκεώνα από puzzles, περισσότερα από 1000 στο σύνολο. Σύμφωνα με τον Blow, ένα πρώτο ολοκληρωμένο playthrough χρειάζεται περίπου 50 ώρες, ενώ για τη λύση όλων των γρίφων ο χρόνος ενασχόλησης μπορεί να ξεπεράσει τις 500 ώρες. Το μεγαλύτερό μου θέμα με το παιχνίδι, όπως και με το The Witness, είναι ότι, παρότι ως puzzle game είναι ευφυέστατο και πιθανότατα το όνειρο κάθε λάτρη του είδους, προσωπικά ως adventure gamer, το ένιωσα άψυχο. Απολάμβανα να το παίζω, όπως απολαμβάνω να λύνω ένα ωραίο σταυρόλεξο σε περιοδικό. Δεν αναπτύσσει τους χαρακτήρες του, δεν σας κάνει να αναρωτηθείτε τί θα συμβεί στο τέλος και δεν προσπαθεί καν να σας βάλει στον κόσμο του. Όλα μοιάζουν λίγο με δικαιολογία για την ύπαρξη των γρίφων – θα μπορούσαν να υπάρχουν κυβάκια αντί για ήρωες. Και αυτό, για εμένα, είναι το μεγαλύτερο αρνητικό του τίτλου.

Ο κόσμος ντύνεται με ένα όμορφο και αρκετά ενδιαφέρον εικαστικό, που όμως δεν φτάνει τα επίπεδα του Braid ή του The Witness. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί μια προοπτική που βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε top-down και ισομετρική. Οι κόσμοι είναι πολύχρωμοι, τα περιγράμματα των χαρακτήρων και των αντικειμένων ευκρινέστατα, ενώ τα ειδικά εφέ πανέμορφα. Γενικά, στον τομέα των γραφικών, το παιχνίδι δεν ενθουσιάζει, αλλά ούτε απογοητεύει. Ο ήχος, από την άλλη, είναι πολύ καλός, με τις ερμηνείες έμπειρων voice actors και τα ηχητικά εφέ να δίνουν ρέστα. Η μουσική μάλλον απλώς συνοδεύει τη δράση, χωρίς να αποτελεί κάτι που θα θυμάστε.

Το Order of the Sinking Star προσφέρει πάρα πολλές ώρες ευχάριστου puzzle gameplay, με πανέξυπνους γρίφους και ακόμα πιο έξυπνες λύσεις. Αν είστε φαν του είδους, θα το λατρέψετε – απλά μην περιμένετε συναισθηματικό πλούτο αντίστοιχο με του Braid.

8/108/10Ευφυές gameplay με καταπληκτικά puzzlesΠοικιλία ηρώων και δυνάμεωνΑπίστευτος αριθμός γρίφωνΠολύχρωμο εικαστικόΉχοςΚάποια θέματα χειρισμούΑπουσία συναισθηματικής σύνδεσης με τον κόσμο και τους χαρακτήρεςΠλατφόρμα:PS5 (review), Switch 2, PCΑνάπτυξη:Thekla IncΈκδοση:Arc Games