Κία Φιλιππίδου

Το καλοκαίρι του 2023, κοιτούσα το ηλιοβασίλεμα στην παραλία της Σαρωνίδας, κάνοντας ό,τι μπορούσα για να το απολαύσω περισσότερο. Έχωνα τα πόδια μου στην άμμο, πλησίαζα το νερό, έμπαινα μέσα, έβγαινα, ανάσαινα αλμύρα, όμως τίποτα δεν μου φαινόταν αρκετό. Δεν μπορούσα να το κάνω δικό μου, δεν μπορούσα να οικειοποιηθώ το δειλινό.

Θυμήθηκα το Κυκλαδικό νουάρ, που το είχα γράψει εμπνευσμένη από τις Κυκλάδες το 2022, και ακόμη ανέτρεχα εκεί για να ανακαλώ τις στιγμές άπιαστης ομορφιάς, όπως αυτές που ζούσα

στην ακτή του Σαρωνικού. Τις έβρισκα διασπαρμένες ανάμεσα στη δράση της αστυνομικής πλοκής εκείνου του βιβλίου και αιχμαλωτισμένες για πάντα. Έτσι, αποφάσισα να γράψω ένα καινούργιο μυθιστόρημα που θα εκτυλισσόταν στη Σαρωνίδα, με πρωταγωνιστές λάτρεις της θάλασσας, ώστε το μυαλό και οι αισθήσεις μου να στρέφονται συνέχεια σε αυτή την ιώδη φαντασμαγορία.

{jb_quote}Οποιαδήποτε αναφορά σε μια αστυνομική μυθοπλασία εμπεριέχει τον κίνδυνο να αποκαλύψει κάποιο στοιχείο που δεν πρέπει.{/jb_quote}

Ξανακάλεσα έναν από τους ήρωές μου, τον Λεωνίδα, του έπλασα μια ερωτική σύντροφο που την ονόμασα Ιώ, με σκοπό κάποια στιγμή να τη συναντήσει, όταν η ιστορία που θα ζούσε εκείνη θα απαιτούσε έναν έμπειρο λύτη αστυνομικών γρίφων, κι έτσι γεννήθηκε το μυθιστόρημά μου με τίτλο Σκοτεινός Σαρωνικός.

Στην πορεία η Ιώ μετονομάστηκε σε Ηώ, για να παίξω με την ιδιότητά της ως θεάς της αυγής και όχι του δειλινού, που ήταν η εμμονή της ηρωίδας μου, και κυρίως να μη σκέπτομαι τη θνητή Ιώ μεταμορφωμένη σε αγελάδα. Το ίδιο το μυθιστόρημα άλλαξε και αυτό αρκετούς τίτλους πριν επανέλθει στον αρχικό του. Θα σας πω λίγα λόγια γι’ αυτό. Δεν μπορώ να πω πολλά, γιατί οποιαδήποτε αναφορά σε μια αστυνομική μυθοπλασία εμπεριέχει τον κίνδυνο να αποκαλύψει κάποιο στοιχείο που δεν πρέπει.

Πρόκειται για μια ιστορία μυστηρίου, που αρχίζει το Πάσχα του 2022 με την εξαφάνιση μιας φιλόδοξης, ταλαντούχας και ευάλωτης νέας αρχιτεκτόνισσας, της Ζώγιας, η οποία –αθωράκιστη σε κάθε πιθανή απόρριψη– αναζητά την επιβεβαίωση. Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι η Ηώ, συμμαθήτρια, συμφοιτήτρια και κολλητή φίλη της Ζώγιας, με την οποία μοιράζεται μια σχέση αγάπης, θαυμασμού αλλά και ανταγωνισμού. Η Ηώ είναι συμβιβασμένη με την πραγματικότητα, γνωρίζει ότι για να επιτύχει στον δύσκολο στίβο της επαγγελματικής καταξίωσης χρειάζεται να δοκιμαστεί πρώτα στα εύκολα, κυνηγά την οικονομική ανεξαρτησία και απολαμβάνει τις μικρές ή μεγάλες σταδιακές νίκες της. Μία από αυτές είναι η απόκτηση ιδιοκτησίας και η μετεγκατάσταση στη Σαρωνίδα, σε συγκρότημα που έχει σχεδιάσει η ίδια. Δεν βιάζεται να συναναστραφεί και να αναμετρηθεί με ιερά τέρατα, όπως κάνει η Ζώγια. Δεν αποζητά την αποδοχή τους για να αισθανθεί δικαίωση. Μεγάλο ρόλο στη ζωή της παίζουν και οι γονείς της, που υπάρχουν στο φόντο, έτοιμοι να της συμπαρασταθούν, να την αγαπήσουν, να τη στηρίξουν χωρίς όρους. Αυτό προφανώς της δίνει μια αίσθηση σιγουριάς και αυτοπεποίθησης, που η φίλη της τη στερείται, έχοντας χάσει αυτό το δίκτυ ασφαλείας από πολύ νωρίς. Η Ζώγια αναζητά τη «φωλιά» της αλλού, χωρίς να αντιλαμβάνεται τι περιμένουν από αυτήν κάποιοι απ’ όσους είναι πρόθυμοι να της την προσφέρουν.

Η Ηώ –πριν ακόμη αντιληφθεί την εξαφάνιση της φίλης της– γνωρίζει συμπωματικά στη Σαρωνίδα τον Λεωνίδα Μάγκα, διάσημο ερευνητή δημοσιογράφο, με μεγάλες επιτυχίες στην εξεύρεση αγνοούμενων και την επίλυση αστυνομικών υποθέσεων, μέσω του τηλεοπτικού προγράμματός του. Ο Λεωνίδας, έχοντας μόλις κλείσει κάποιους λογαριασμούς με το παρελθόν, βρίσκεται σε μια νέα καμπή ζωής και πολύ γρήγορα εμπλέκεται ερωτικά με την Ηώ. Όταν αρχίζει να διαφαίνεται ότι η απουσία της Ζώγιας δεν οφείλεται στις αργίες του Πάσχα αλλά σε κάτι δυσοίωνο, ο δημοσιογράφος προσφέρει στην ερωτική πια σύντροφό του, Ηώ, παρηγοριά και τη σημαντική βοήθεια της εμπειρίας του στην αναζήτηση της φίλης της.

{jb_quote}Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο του έργου είναι η διαδικασία επίλυσης του γρίφου, η οποία αναδεικνύει την ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων.{/jb_quote}

Στην έρευνά τους προστίθενται ως αρωγοί δύο ιερά τέρατα αρχιτέκτονες, που ήταν οι εργοδότες της Ζώγιας, ο νεαρός ηθοποιός Μπάμπης, πρώην ερωτικός σύντροφος της Ηώς, μια ηλικιωμένη συνταξιούχος υπό τη διπλή ιδιότητα της γειτόνισσας της Ηώς στη Σαρωνίδα και της Ζώγιας στου Ζωγράφου, ένας ιδιόρρυθμος καθηγητής μαθηματικών και ένας συγγραφέας αστυνομικών βιβλίων, ο οποίος, εμπνευσμένος από τη θάλασσα που απλώνεται κάτω από τη βίλα του, μετατρέπει τα ύδατα σε ποταμίσια και γράφει ένα μυθιστόρημα με τίτλο Έγκλημα στο Βελιγράδι.

Όλα τα παραπάνω αφορούν στην πλοκή, αλλά ένα σημαντικό μέρος της ουσίας του μυθιστορήματος είναι η φιλία της Ζώγιας και της Ηώς, που δηλητηριάζεται όταν η μία προοικονομεί τη ρωγμή που θα δημιουργηθεί, αν η άλλη μάθει το τελευταίο μυστικό της. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο του έργου είναι η διαδικασία επίλυσης του γρίφου, η οποία αναδεικνύει την ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων. Δεν μπορώ να αναφερθώ περισσότερο σ’ αυτήν, γιατί οτιδήποτε και αν ειπωθεί, είναι πιθανό να προϊδεάσει τον αναγνώστη και να του αφαιρέσει λίγη από την απόλαυση, που ελπίζω ότι αυτή η ιστορία θα του προσφέρει.

Σκοτεινός Σαρωνικός
Αστυνομικό μυθιστόρημα
Κία Φιλιππίδου
Εκδόσεις Βακχικόν
256 σελ.
ISBN 978-618-231-319-0
Τιμή €14,84