«Φτερών αναδιπλώσεις» της Μαρίας Πατακιά

Ο ΗΝΙΟΧΟΣ

Τα ηνία σφιχτά κρατημένα
–αν και σπασμένα–
τα μάτια κάρβουνο
να καίνε το μέσα κλάμα,
να φωτίζουν το έξω κλέος.

Μόνος, αγέρωχος ο Ηνίοχος
διασχίζει με την παλλόμενη
ακινησία του τους αιώνες
τους στρωμένους με πεσόντες
στα πεδία ενδόξων
πλην ματαίων μαχών!

Επιμένει, με φουσκωμένες
απ’ την προσπάθεια φλέβες
να συγκρατεί τα ανεξέλεγκτα
με τα θραύσματα των ηνίων

ΥΨΗΛΗ ΡΑΠΤΙΚΗ

Φτερά κομμένα και ραμμένα
πάνω στην ειδική ανάγκη μου.
Σε οίκο υψηλής ραπτικής κομμένα.
Τα υλικά προμήθευσαν τα όνειρα.
Το σχέδιο, πρωτότυπο, υπέγραψε
η ουτοπία.
Αόρατες οι ραφές να συνδέουν χαλαρά
τις ψευδαισθήσεις
να κρύβουν τις ρωγμές όπου χάσκει
σάπια η πραγματικότητα.
Το τελικό touch, ρινίσματα απ’ το χρυσάφι του Έρωτα
Να λάμπει στο σκοτάδι η προσδοκία.

ΑΠΤΕΡΟΣ ΗΤΤΑ

Νικηφόρα τα φτερά
που μας περικλείουν και μας αναδεικνύουν
Βάζουν σε παρένθεση
το Χρόνο που μας περιορίζει
Ορίζουν το χώρο
που μας χωρίζει

Καλύπτουν την αυτοπαθή ανωνυμία της μοναξιάς μας
Καταρρίπτουν την εγωπαθή αυτάρκεια της ανυπαρξίας μας
Συντηρούν την υπόμνηση της αέρινης φύσης
Συμβολίζουν τη χαμένη δυνατότητα της πτήσης.

Μα όταν στα φτερά του σε παίρνει ο Έρωτας!
Εκεί στα ύψη, χάνεται κι ο Αχέροντας.

ΦΤΕΡΟ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

Με παίρνει από το όνειρο
Με πάει στην αγκαλιά σου
Θροΐζω και ζαλίζομαι
πνίγομαι στα φιλιά σου
Αόρατο για τους πολλούς
Ανάλαφρο για σένα
Χαδιάρικο, κινητικό
στου πόθου την αρένα.
Ψίθυρος είναι στο αυτί
του Έρωτα και του Χρόνου
και βάλσαμο το χάδι του
στις χαρακιές του πόνου.

ΦΤΕΡΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Τι είναι
Αυτό το τρυφερό
και φτερωτό,
ευάλωτο αλλά και δυνατό,
που δίνει σχήμα στη μορφή μου;
Αυτό το συμπαγές μα απαλό
που συμπληρώνει
το αναπόφευκτο κενό
και δίνει συνοχή
στην ύπαρξή μου;

Είναι η σύνδεση
ανάμεσα σε δύο κορμιά
που αγκαλιάζονται;
Είναι ένα σώμα νοητό
αγγέλων που στοχάζονται;

Μην είναι η μνήμη
μιας αρχέγονης μορφής;
Μην είναι η ουσία της επαφής;
Μην είναι η μόνη
ερωτική πανοπλία
που καταργεί
της μοναξιάς τη δουλεία;

Ό,τι κι αν είναι, είναι ορατό
μόνο στους μύστες της ομορφιάς
Κι όποιος το βλέπει
είναι του σύμπαντος ο βασιλιάς.

Η Μαρία Πατακιά γεννήθηκε στην Αθήνα· ζει στις Βρυξέλλες και στην Αθήνα. Ολοκλήρωσε νομικές σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Paris 2 Sorbonne. Εργάστηκε ως νομική σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές – η πιο πρόσφατη έχει τον τίτλο AMOR (Εκδόσεις Μελάνι, 2025). Έχει δημοσιεύσει ποιήματα, μεταφράσεις ποιημάτων και δοκιμίων και κείμενα κριτικής. Είναι γραμματέας του ελληνικού πολιτιστικού συλλόγου Βρυξελλών «Κύκλος» και μέλος του γαλλικού πολιτιστικού συλλόγου «Art faber». Ανθολογημένα ποιήματά της μεταφράστηκαν στα γαλλικά και εκδόθηκαν από τις Εκδόσεις Le Miel des Anges, με τον τίτλο Arpenteurs du temps. Ποιήματά της μεταφράστηκαν επίσης στα αγγλικά και στα αλβανικά.