Χαράλαμπος Στυλιανού

Το είχα καταλάβει πως ήρθε η ώρα να πάρω ξανά στα χέρια μου τον υπολογιστή γιατί, τις τελευταίες λίγες ημέρες, λίγο προτού κοιμηθώ τα βράδια, και αμέσως μόλις ξυπνούσα τα πρωινά, οι σκέψεις μου περιφέρονταν γύρω από το ίδιο θέμα: τις δολοφονίες γυναικών από τους συζύγους τους, και τους λόγους που τους ώθησαν να πνίξουν στο αίμα τον αλλοτινό τους έρωτα. Άφησα να μεστώσει στο μυαλό μου η ιδέα, ενώ παράλληλα ρουφούσα οτιδήποτε σχετικό έπεφτε στα χέρια μου, μέχρι που ένα πρωινό αφέθηκα να γεμίζω τις άδειες σελίδες του υπολογιστή με τις λέξεις, τις προτάσεις και τις παραγράφους, που ξεπετάγονταν

από μέσα μου διεκδικώντας επιτακτικά να δουν το φως. Έγραφα δίχως σταματημό, έως ότου κουράζονταν τα μάτια μου, και αποτραβιόμουν αποκαμωμένος σε μια γωνιά να τα ξεκουράσω. Σιγά σιγά, χωρίς να το συνειδητοποιήσω, άρχισαν να μου συστήνονται, ένας ένας, οι χαρακτήρες της ιστορίας μου. Η γέννησή τους, μέσα από τις άδειες σελίδες του υπολογιστή, με σάρκα και οστά, με αρετές και ελαττώματα, όμορφοι, άσχημοι ή αδιάφοροι, δεν έπαψε στιγμή να με μαγεύει. Κάποιοι από αυτούς, παλιοί γνώριμοι από το προηγούμενο βιβλίο μου, συνέχισαν να αναπτύσσονται και να ωριμάζουν μέσα από τις σελίδες του καινούργιου μου κειμένου, που φιλοδοξούσε να αποκτήσει, κι αυτό, τον ζηλευτό τίτλο του βιβλίου.

{jb_quote}Οι σκέψεις μου περιφέρονταν γύρω από το ίδιο θέμα: τις δολοφονίες γυναικών από τους συζύγους τους.{/jb_quote}

Το παλιό μου φιλαράκι, ο υπαστυνόμος Θανάσης Γερακιώτης, ήρεμος, ευγενικός και πράος, εξακολουθεί να κρατά τις ισορροπίες ανάμεσα στους υπόλοιπους ερευνητές της ομάδας, καλώντας συχνά σε τάξη τον απότομο, οξύθυμο και παρορμητικό Τζοβάνη, που αρέσκεται να πειράζει τον νεαρό, αλλά πανέξυπνο και οξυδερκή Ιωάννη. Πολλοί άλλοι μού συστήθηκαν για πρώτη φορά, ενθουσιάζοντάς με, όταν τους είδα να κτίζουν, μέρα με τη μέρα, τη δική τους ξεχωριστή προσωπικότητα. Κάποιοι από αυτούς επέλεξαν να γίνουν στυγνοί δολοφόνοι, σε μερικούς έτυχε ο ρόλος του θύματος, ενώ αρκετοί άλλοι προτίμησαν να περιφέρονται, αφανείς αλλά ασφαλείς, ανάμεσά τους.

Οι ήρωες της ιστορίας μου, ο αστυνόμος Διομήδης Θράσου, η κόρη του Κλειώ, ο υπαστυνόμος Θανάσης Γερακιώτης, οι αστυνομικοί Τζοβάνης, Ιωάννης, Σόφη και Ερμιόνη, ο Σαράντης Κακόπιερος, ο Σκωτσέζος Μάικ Ντίξον, η Κέιτ, ο Ρουμάνος Κριστιάν Πέτρε, ο Αρμένης Χακόπ Αρακελιάν, ο Ρώσος Βλαντίμιρ Τίχονοφ, η Σκωτσέζα Σιάρον Ρος και όλοι οι υπόλοιποι –να με συγχωρέσουν που δεν τους αναφέρω ονομαστικά– συνέχισαν να αναπτύσσονται, να ελίσσονται και να με εκπλήττουν μέχρι τις τελευταίες σελίδες του γραπτού μου.

Κάποιοι από αυτούς κατάφεραν να κρατήσουν καλά κρυμμένα τα μυστικά τους, σε τέτοιο βαθμό, που στο τέλος με αιφνιδίασαν, όταν αποκαλύφθηκαν γυμνά μπροστά μου. Η μαγεία της δημιουργίας και η συντροφιά, με όλη την παρέα των χαρακτήρων μου, διήρκεσε μερικούς μήνες. Όταν είδα να πλησιάζει το τέλος, τα συναισθήματά μου ήταν ανάμεικτα. Ένιωθα χαρά και μια ιδέα προσωπικής περηφάνιας, σαν είδα να γράφεται το τέλος της ιστορίας μου. Χάρηκα, αλλά ταυτόχρονα αισθάνθηκα μια παράξενη μελαγχολία, αντικρίζοντας τους ήρωες του βιβλίου μου να ανοίγουν τα δικά τους φτερά, ανεξάρτητοι πια από μένα, ακριβώς όπως τότε, όταν τα δύο μου παιδιά, μεγαλώνοντας, άνοιξαν τα δικά τους φτερά και τράβηξαν τους προσωπικούς τους δρόμους.

Καλοτάξιδοι να είσαστε, αγαπημένοι μου ήρωες…

Μοιραία σύμπτωση
Χαράλαμπος Στυλιανού
Εκδόσεις Βακχικόν
350 σελ.
ISBN 978-618-231-285-8
Τιμή €15,90