Αντώνης Τουμανίδης

Μια φορά και έναν καιρό… κάποιος θα πεθάνει.

Ξεκίνησα να γράφω το βιβλίο το 2019, θέλοντας να αποτίσω έναν φόρο τιμής, με τον δικό μου ιδιαίτερο τρόπο, στην πηγή έμπνευσής μου: τον παραμυθά των παραμυθάδων, στον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Δεν επιθυμούσα να πειράξω τα παραμύθια του. Το αντίθετο. Ήθελα να τα ξαναγνωρίσει το κοινό στην αρχική τους πρωτόλεια μορφή –εκεί όπου η αθωότητα συνυπάρχει με τη σκληρότητα και το σκοτάδι δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις– και ταυτόχρονα να τα συνδυάσω με το μυστήριο

Ποιος ήταν όμως ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν; Έγραφε, όντως, παραμύθια αποκλειστικά για παιδιά; Όχι. Και αυτή η εντύπωση είναι καθαρά παραπλανητική. Ο Άντερσεν έγραφε μαγικές ιστορίες. Και οι μαγικές ιστορίες δεν γνωρίζουν ηλικίες, αλλά απευθύνονται σε όλους. Σε παιδιά και ενήλικες. Χωρίς διακρίσεις. Και έχουν άλλοτε χαρούμενο τέλος και άλλοτε θλιβερό – όπως στη «Μικρή Γοργόνα». Σε αυτές τις ιστορίες ο χωροχρόνος καταργείται, η φαντασία δεν περιορίζεται και η πραγματικότητα μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Και αυτό είναι, ίσως, που τις καθιστά όχι απλώς διαχρονικές, αλλά παντοτινές.

Ξεκίνησα, λοιπόν, να γράφω το βιβλίο το 2019. Και έπειτα… όλα σταμάτησαν. Το προσχέδιο καταχωνιάστηκε στο πίσω μέρος ενός συρταριού και έμεινε εκεί μέχρι το 2022-2023 περίπου. Προηγουμένως ξαναδιάβασα όλες τις ιστορίες του Άντερσεν και μαζί και τα ταξιδιωτικά του ημερολόγια – ανάμεσα σε αυτά και εκείνο της επίσκεψής του στην Ελλάδα. Ο Άντερσεν ήλπιζε να επιστρέψει, μετά την αναχώρησή του, κάποια στιγμή στη χώρα μας. Αλλά η αρρώστια τον πρόλαβε. Κι εγώ, χαμένος μέσα στα γραπτά του, άρχισα να «συνομιλώ» μαζί του. Τελικά τον πήρα από το χέρι και ξεπηδήσαμε από τις σελίδες μαζί με κάποιους από τους ήρωές του, προκειμένου να του συστήσω τον δικό μου «Άντερσεν»… τον οποίο ολοκλήρωσα λίγο πριν την εκπνοή του 2025.

Τελετουργικά εγκλήματα με αναφορές στις διάσημες ιστορίες του παραμυθά συγκλονίζουν την Ευρώπη. Από τη «Βασίλισσα του Χιονιού» μέχρι τη «Σκιά», ένα παραμύθι που έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, ο δολοφόνος μοιάζει να παίζει ένα αρρωστημένο παιχνίδι θεάτρου και αίματος. Η αλυσίδα του τρόμου θα φτάσει κάποια στιγμή και στην Αθήνα.

Στην Πλάκα, η αστυνομία και το Τμήμα Ανθρωποκτονιών γίνονται μάρτυρες σε ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της Ελλάδος έγκλημα. Στο κέντρο ενός δωματίου, καθισμένο σε μια ξύλινη κουνιστή καρέκλα, βρίσκουν ανδρικό σώμα αγνώστων στοιχείων, περίπου 35 ετών. Η δεξιά πλευρά του θύματος φέρει βαθιά θερμικά εγκαύματα ενδεικτικά της έκθεσης σε υψηλή θερμοκρασία. Η αριστερή πλευρά έχει μετατραπεί πλήρως σε κέρινο ομοίωμα.

Ο ντετέκτιβ Νουρ και η –υπεραναλυτική– συνεργάτιδά του, η Άνια, η οποία κατά κάποιον τρόπο είναι νοητικά το δικό μου «alter ego», θα ξεκινήσουν από τη Δανία ένα αγωνιώδες κυνηγητό στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, όπου ο θρύλος, η φρίκη και η πραγματικότητα μπλέκονται επικίνδυνα. Μέχρι το αναπάντεχο φινάλε…

Το πρώτο βιβλίο της «Τριλογίας των δολοφόνων» έφυγε από τα χέρια μου. Είναι ελεύθερο. Βρίσκεται πια στα ράφια των βιβλιοπωλείων, προκειμένου να περάσει στους αναγνώστες − χάρη στην αγάπη των οποίων ας μου επιτραπεί να αποκαλώ τον εαυτό μου συγγραφέα. Αλλά δεν μπορώ να μην το σκέφτομαι: ποια εντύπωση θα σχημάτιζε ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν για το σκοτεινό και δολοφονικό «alter ego» του; Θα αναγνώριζε κάτι από εκείνον μέσα σ’ αυτό; Ή θα αποστρεφόταν τη «σκιά» που γεννήθηκε από τις ιστορίες του; Ειλικρινά, θέλω να πιστεύω πως, έστω και για μια στιγμή, θα χαμογελούσε.

Και ζήσανε αυτοί καλά…;

Άντερσεν
Αντώνης Τουμανίδης
Ελληνικά Γράμματα
368 σελ.
ISBN 978-960-19-1142-7
Τιμή €15,90