Γιώργος Γεραπετρίτης: Ύπνος

Τι νόημα έχει να αποκτήσει η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία νέο Σύνταγμα, όταν η κυβέρνηση, σχεδόν από… πεποίθηση, παραβιάζει συστηματικά τις θεμελιώσεις διατάξεις του ισχύοντος;

Κατά τον ίδιο τρόπο: τι νόημα έχει να μιλάμε για εξωτερική πολιτική, όταν… δεν υπάρχει υπουργός Εξωτερικών; Δεν είναι πραγματικός επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας – ούτε καν πολιτικός. Πόσο μάλλον πολιτικός με ειδικό βάρος…

Οι προκάτοχοι του Γιώργου Γεραπετρίτη ήταν πολιτικά στελέχη των κόμματων τους, με ηγετικές φιλοδοξίες. Χρήσιμο

Ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών αντιμετωπίζεται ως «γραμματοκομιστής» του Πρωθυπουργού.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ακόμη και την περίοδο που είχε δώσει το χαρτοφυλάκιο στον Δένδια, παρήγαγε και ασκούσε την εξωτερική πολιτική ως προσωπική του υπόθεση. Ασκώντας εκ παραλλήλου και τη διοίκηση του αρμόδιου υπουργείου, δια της εγκατάστασης μιας κυρίας -απολύτως αφοσιωμένης στην οικογένεια Μητσοτάκη- ως υφυπουργού με καθήκοντα υπουργού.

Πρόθυμα ο Γεραπετρίτης της εκχώρησε τον πυρήνα των αρμοδιοτήτων του και ο ίδιος  απλώς εκτελεί αποστολές του Μεγάρου Μαξίμου. Οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ γνωρίζουν πού πρέπει να απευθυνθούν, όταν θέλουν να μιλήσουν σοβαρά με την ελληνική κυβέρνηση.

Αυτές τις μέρες, η χώρα αντιμετωπίζεται σαν ξέφραγο αμπέλι σε τρεις τουλάχιστον περιπτώσεις:

– Οι Ισραηλινοί εισέβαλαν σε θαλάσσιο χώρο ευθύνης της και απήγαγαν επιβάτες στολίσκου διεθνούς αλληλεγγύης, που κατευθυνόταν στη Γάζα. Η κυβέρνηση περιορίσθηκε σε μια  δήλωση, μάλλον συμπάθειας προς τον… Νετανιάχου, που οργάνωσε την πειρατεία ως… δικαίωμά του.

– Ακολούθησε η ανακάλυψη του ουκρανικού drone, που παραβίασε τα ελληνικά σύνορα. Με τα πολλά ο Δένδιας θυμήθηκε ότι είναι υπουργός Άμυνας, παραδέχθηκε τον κίνδυνο που διέτρεξε η χώρα και ανέθεσε τη συνέχεια στις… «εισαγγελικές αρχές»!

Ο Γεραπετρίτης, είτε ενημερώθηκε είτε όχι, ούτε καν κάλεσε τον πρέσβη της Ουκρανίας, για να διαολοστείλει τον Ζελένσκι που έχουμε χρυσώσει – αλλά πουλάει τρελά για το περιστατικό. Κάποιοι θαυμαστές του μάλιστα υπαινίσσονται ότι μπορεί να είναι δουλειά των Ρώσων.

Το τρίτο είναι χειρότερο. Ο Ερντογάν -που είχε τεθεί παλαιότερα σε «διπλωματική απομόνωση» από τον Μητσοτάκη- σκίζει σελίδα, σελίδα τη «Διακήρυξη της Αθήνας». Δηλαδή του κειμένου αποτύπωσης του κατευνασμού του, που ο ημέτερος Πρωθυπουργός  ονομάζει «ήρεμα νερά».

Ο φερόμενος ως υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας μας κούφανε: «Δεν είναι δουλειά του υπουργείου Εξωτερικών», να τοποθετείται, λέει, σε… φήμες, που «δεν συμβάλουν στη διατήρηση του καλού κλίματος». Περιμένει να τουρκικό νομοσχέδιο για να μιλήσει!

Με τη σοφιστεία «προτιμούμε να δρούμε παρά να αντιδρούμε» και κομπάζοντας ότι «τα τελευταία χρόνια, έχει αποδειχθεί ότι είμαστε οι κυρίαρχοι της δράσης», αναφέρει προς απόδειξη τα περιβαλλοντικά θαλάσσια σχέδια, τη Shevron, αλλά όχι την Κάσο.

Ο Γεραπετρίτης συστήνει στην Τουρκία ότι «θα ήταν εντελώς άσκοπο να έχουμε μια σημαντική οπισθοδρόμηση», καθώς «η Ελλάδα θα είναι πάντα πολύ ισχυρός και ένθερμος υποστηρικτής της ειρήνης και της ευημερίας». Άλλα λόγια ν΄ αγαπιόμαστε…

Όταν στην εποχή Τραμπ, Νετανιάχου και Πούτιν, ο υπουργός Εξωτερικών χώρας υπό απειλή, νομίζει ότι η δουλειά του είναι να λέει… ευγενικά στον απειλούντα ότι «το διεθνές δίκαιο πρέπει να υπερισχύει των εσωτερικών μας προθέσεων ή οραμάτων», ή δεν καταλαβαίνει τι πάει να συμβεί, ή  μας βάζει στον ύπνο…

The post Γιώργος Γεραπετρίτης: Ύπνος appeared first on iEidiseis.