Προτάσεις για την Ευρωλίγκα 2026/27

Τα παρακάτω αποτελούν σκέψεις που έκανα σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, αλλά και ιδέες που προέκυψαν από συζητήσεις με παίκτες, προπονητές και φιλάθλους.

Ιδού λοιπόν:

Μείωση του αριθμού των coaches challenge σε ένα, αλλά με δικαίωμα να το κρατούν αν το challenge είναι επιτυχημένο, επέκταση των reviewable φάσεων στο τελευταίο δίλεπτο και στα φάουλ

Τα δύο challenge έδωσαν φέτος στην ευκαιρία στους προπονητές να σταματούν το παιχνίδι από το πρώτο κιόλας δεκάλεπτο, πράγμα που μπορεί να διόρθωσε κάποιες διαιτητικές στραβοτιμονιές, αλλά διακοπές τόσο νωρίς στα σίγουρα δεν βοηθούν τον

ρυθμό και την αίσθηση του αγώνα. Ο περιορισμός των challenge σε ένα θα κάνει τους προπονητές αρκετά πιο διστακτικούς στο να το χρησιμοποιήσουν και συνολικά θα ευνοήσει τη ροή του αγώνα, κρατώντας σταθερή την επιλογή της προπονητικής παρέμβασης ανά πάσα στιγμή. Επιπλέον, στο καθοριστικό τελευταίο δίλεπτο, εκεί που κρίνονται όλα, η επέκταση του challenge και στα φάουλ που σφυρίζονται θα βοηθήσει στην απόδοση δικαιοσύνης. Για παράδειγμα τυπικές φάσεις όπου ένας παίκτης χάνει τη μπάλα με φάουλ και αυτή βγαίνει εκτός ορίων θα μπορούν να διορθώνονται, ενώ τώρα δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα. Αυτό βέβαια δεν μπορεί να ισχύει σε περίπτωση μη σφυριγμάτων – τα challenge σε κάθε περίπτωση γίνονται μετά από υπόδειξη.

Καθολική απαγόρευση χρήσης replay σε ροή αγώνα

Ενώ θεωρητικά ο κανόνας αυτός υπάρχει, παραβιάζεται συνεχώς σε σημείο που η τηλεοπτική κάλυψη καταλήγει συχνά ένα ατελείωτο clip από επαναλήψεις φάσεων, ένας λόξυγκας στην οθόνη. Ειδικά με το παιχνίδι να επιταχύνει τα τελευταία χρόνια, είναι πολύ συχνές οι περιπτώσεις χαμένων πόντων ή φάσεων στις οποίες απουσιάζει τελείως η δημιουργία και προλαβαίνουμε να δούμε μόνο την εκάστοτε εκτέλεση. Σεβασμός στο παιχνίδι.

Επέκταση του χρόνου των τηλεοπτικών Time Outs στα 3+ λεπτά

Αυτό θα επιτρέψει στις ομάδες να χρησιμοποιούν καλύτερα τις διακοπές για διαφημιστικούς σκοπούς σε σχέση με την υπάρχουσα κατάσταση στην οποία τα happenings προκύπτουν κάπως «λαχανιασμένα». Επιπλέον τα τηλεοπτικά δίκτυα μπορούν να προσβλέπουν σε περισσότερα έσοδα. O λίγος επιπλέον χρόνος μπορεί να καλυφθεί άνετα από την χρήση λιγότερων challenges κατά τη διάρκεια των αγώνων.

Καθιέρωση δύο ζωνών αγώνων με απόσταση δύο ωρών, π.χ 7-9 ή 8-10. Αντίστοιχα το ίδιο και για τα playoffs

Αν το every game matters ισχύει ακόμα, είναι κρίμα να συσσωρεύονται κατά κανόνα όλα τα παιχνίδια σε ένα διάστημα μίας ώρας, στα ελληνικά δεδομένα μεταξύ 21:00 και 22:00 το βράδυ. Η δημιουργία δύο ζωνών θα δημιουργήσει λιγότερο συνωστισμό ακόμα και στις περιπτώσεις που η μία ημέρα έχει π.χ 7 από τις 10 αναμετρήσεις της αγωνιστικής. Με ένα τέτοιο σύστημα κάποιος θα μπορεί να παρακολουθήσει ως και τέσσερα live παιχνίδια την εβδομάδα, πράγμα οριακά αδύνατο με στο υπάρχον σύστημα. Επιπλέον αυτό θα δημιουργήσει εξ΄ ορισμού χώρο στα πλέι-οφ προκειμένου να μπορούν οι φίλαθλοι να παρακολουθούν κάθε παιχνίδι, σε πλήρη αντίθεση με ό,τι συμβαίνει ως τώρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι την πρώτη εβδομάδα της φετινής σεζόν τρία παιχνίδια γίνονταν την ίδια μέρα και ήταν αδύνατον να παρακολουθήσει κάποιος έστω δύο από αυτά από την αρχή ως το τέλος.

Αύξηση των διαθέσιμων παικτών που θα δηλώνονται ανά αγώνα στους 15, εκ των οποίων θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής οι 12

Με τα περισσότερα ρόστερ να έχουν επεκταθεί στους 14-16 παίκτες, δεν υπάρχει λόγος να μην γίνει κάτι ανάλογο και στον αριθμό των παικτών που θα δηλώνουν οι ομάδες σε κάθε αγώνα. Από τους 15 που θα «ντύνονται» σε κάθε ματς θα έχουν δικαίωμα οι 12, όπως συμβαίνει και τώρα, απλώς η δεξαμενή επιλογής κάθε προπονητή θα είναι μεγαλύτερη.

Final-4

–              Fan Zone δίπλα στο γήπεδο

Το σκηνικό στη Λετονία, με μια τεράστια fan zone δίπλα στην Riga Arena ήταν ό,τι πιο όμορφο έχω δει σε τελική φάση διοργάνωσης. Ένα μεγάλο hub οπαδών, καταστημάτων, merch, φαγητού και ποτού, γιγαντοθόνες για όσους δεν έχουν εισιτήριο, live συναυλίες και events. Αν και δεν είναι παντού εύκολο να δημιουργηθούν τέτοιοι χώροι, ειδικά σε περιπτώσεις που το εκάστοτε γήπεδο είναι στο κέντρο (π.χ Μαδρίτη, Βερολίνο), είναι κρίσιμο για να επεκταθεί η ατμόσφαιρα του Φάιναλ Φορ σε κάτι που θα αφορά επίσης κόσμο που δεν έχει εξασφαλίσει εισιτήριο αλλά παραμένει μέλος της μπασκετικής κοινότητας. Αυτό δεν αποκλείει αντίστοιχους χώρους όπως αυτός που δημιουργήθηκε φέτος στο Ζάππειο. Ένα πιθανό watch party στο πάρκινγκ του T-Center θα μπορούσε εύκολα να είχε συγκεντρώσει άλλους 20 χιλιάδες ανθρώπους.

Καλύτερο build up του τελικού

Στο παρελθόν είχαμε την ανοησία του «μικρού τελικού», ένα ανούσιο ματς το οποίο λειτουργούσε ως το πιο αδιάφορο lead in στο παιχνίδι του τίτλου. Τώρα έχουμε τον τελικό του ANGT. Βελτίωση, αλλά και πάλι ο διαθέσιμος ενδιάμεσος χρόνος ως την έναρξη του τελικού είναι 1 ώρα, ο οποίος σε όρους τηλεοπτικού χρόνου είναι περίπου 25-30 λεπτά, δηλαδή ελάχιστος. Με το παρόν σύστημα, ο τελικός του ANGT θα πρέπει να μετακινηθεί 4-4.5 ώρες πριν τον τελικό. Αυτό θα δώσει χρόνο για καλύτερα τηλεοπτικά shows τόσο από την ίδια την Ευρωλίγκα όσο και από τους partners, αλλά και την ευκαιρία για περισσότερα events, χρόνο στους θεατές να ψωνίσουν merchandise ή να φάνε κάτι. Αν μάλιστα αυτό συνδυαστεί με την ύπαρξη της FanZone η οποία αναφέρθηκε πιο πάνω, κάποιος μπορεί κάλλιστα να μείνει στο γήπεδο και στους γύρω χώρους για 6 ώρες με πολλές επιλογές για την ψυχαγωγία του.

Σύστημα διεξαγωγής

Στο υπάρχον format είναι αδύνατον να συμβεί, όμως από τη στιγμή που το ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι φανερά σε φάση διεργασιών και ζυμώσεων, είναι νομίζω φανερό πως οποιαδήποτε σκέψη αλλαγής οφείλει να βάλει στο τραπέζι το ενδεχόμενο ενός ακόμα γύρου playoffs, ακόμα και αν αυτό μπορεί να σημαίνει πως θα θυσιαστούν 3-4 αγωνιστικές της regular season. Η ατμόσφαιρα, η ένταση, το διακύβευμα των PO δεν μπορεί να συγκριθεί με κανένα ματς R.S, όσο θεαματικό και αν προκύψει.