Οι αλήθειες για τους στολίσκους

Είναι απορίας άξιο, ότι η κόρη του Γιάσερ Αραφάτ δεν έχει κουνήσει δαχτυλάκι για τους πατριώτες της και ζει σε ευημερία κάπου μακριά απ’ την πατριδα της.

Στην ιστορία μας λοιπόν όπως αυτή έχει λάβει χώρα.

Τι ισχύει όταν ένα κράτος δέχεται εισβολή από ένα στολίσκο ο οποίος δεν έχει καμία άδεια να πλεύσει στα χωρικά του ύδατα ούτε να προσεγγίσει λιμάνια κατόπιν αποκλεισμού που έχει επιβάλει μετά από τρομοκρατικό χτύπημα που έχει δεχτεί.

Αναχαιτίζει τα πλοία και διαπιστώνει ότι αυτά κουβαλούν ναρκωτικές ουσίες.

Εδώ υπάρχει και ένα ακόμα ερώτημα.

Οι ναρκέμποροι και

Ο στολίσκος δεν είχε καμία άδεια να φτάσει στη Γάζα.

Το Ισραήλ τον αντιμετώπισε ως προσπάθεια παραβίασης αποκλεισμού,

και τον σταμάτησε πολύ πριν πλησιάσει καν τον προορισμό του σε διεθνή ύδατα πράγμα που είναι επιτρεπτό.

Γιατί δεν ζήτησε άδεια αν πραγματικά αυτός ήταν ο σκοπός ;

Η μεταφορά δηλαδή ουσιαστικής βοήθειας στους Παλαιστίνιους;

Γιατί απλά ενώ γνώριζαν την κατάληξη,αυτό επέλεξαν.

Αφήστε δε που δεν κουβαλούσαν καμία βοήθεια.

Ήθελαν όμως να αναχαιτιστούν και να ακολουθηθούν τα προβλεπόμενα.

Όλοι όσοι μετείχαν γνώριζαν από την αρχή την κατάληξη της ιστορίας όπως άλλωστε έχει συμβεί και τις προηγούμενες φορές.

Ο ναυτικός αποκλεισμός θεωρείται επιτρεπτός σε ένοπλη σύγκρουση, με βάση κανόνες όπως το San Remo Manual αλλά και νόμιμος αφού έχει δηλωθεί επίσημα και δεν στοχεύει άμαχους ενώ επιτρέπει ανθρωπιστική βοήθεια υπό όρους.

Ένα κράτος μπορεί να σταματήσει πλοία ακόμα και σε διεθνή ύδατα, εφόσον αυτά κατευθύνονται προς την αποκλεισμένη περιοχή.

Το κράτος του Ισραήλ υποστηρίζει ότι αφού βρίσκεται σε ένοπλη σύγκρουση με τη Χαμάς ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας είναι νόμιμος για λόγους ασφάλειας άρα έχει δικαίωμα να σταματά πλοία πριν φτάσουν, να τα ανακατευθύνει, ή να τα κατασχέτει αν αρνηθούν.

Κάποιοι οργανισμοί διαφωνούν.

Υποστηρίζουν ότι ο αποκλεισμός είναι παράνομος, γιατί, προκαλεί συλλογική τιμωρία στον πληθυσμό της Γάζας περιορίζει υπερβολικά την ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ επικαλούνται και το δίκαιο της θάλασσας.

Μετά το γνωστό περιστατικό του Mavi Marmara incident, μία έρευνα του ΟΗΕ  θεώρησε τον αποκλεισμό νόμιμο.

Άλλες υπό-επιτροπές του ΟΗΕ, έκριναν τον αποκλεισμό παράνομο.

Δηλαδή ούτε καν ο ΟΗΕ έχει μία ενιαία θέση.

Επειδή έγινε κοντά στην Ελλάδα και όχι σε ελληνικά χωρικά ύδατα,

η Ελλάδα δεν έχει πλήρη δικαιοδοσία αλλά έχει πολιτικό και διπλωματικό ρόλο.

Συνεπώς έχουμε πολιτικό θέμα,και όχι νομικό.

Συνήθως η ΕΕ λέει ότι η ανθρωπιστική βοήθεια πρέπει να φτάνει στη Γάζα

αλλά μέσω «συντονισμένων και ασφαλών καναλιών», όχι μονομερών αποστολών καλεί όλες τις πλευρές σε αυτοσυγκράτηση

Δηλαδή, δεν ενθαρρύνει τους στολίσκους ενώ καθοδηγεί για ανθρωπιστική βοήθεια με νόμιμες διαδικασίες και όχι με παράνομες όπως η περίπτωση αυτή εξ ου και η αναχαίτιση σε διεθνή χωρικά ύδατα.

Η κάθε τύπου εισβολή έχει συνέπειες.

Φαντάζεστε εσείς να μαλώνετε το παιδί σας γιατί έκανε κάτι και να του έχετε επιβάλει μια τιμωρία αποκλεισμού (όπως να μην ανοίξει τα παιχνίδια στο κινητό του ή την τηλεόραση) και μια παρέα που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των τιμωρημένων παιδιών να μπουκάρει στο σπίτι σας παραβιάζοντας ότι υπάρχει για να δώσει βοήθεια;

Φαντάζομαι δεν θα καλέσετε την αστυνομία ούτε θα αντισταθείτε,ούτε θα προχωρήσετε νομικά…

Θα δεχτείτε την εισβολή, όμορφα, ωραία και απλά…

Διότι καλές οι φωτογραφίες και οι διαμαρτυρίες του πληκτρολογίου, αλλά μεγάλη η σπέκουλα απ’ τους “ευαίσθητους” κάτω απ’ την παραποίηση της αλήθειας που βολεύει συγκεκριμένα συμφέροντα.

Τα συμπεράσματα δικά σας.