Ο Ανδρέας και η ιστορία

10:28 23/6/2026 - Πηγή: efsyn

Ο Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξε μια ιδιαίτερη μορφή του παγκόσμιου δημοκρατικού κινήματος την εποχή του διπολισμού μεταξύ Δύσης – Σοβιετικής Ενωσης. (Σήμερα ο αντίστοιχος διπολισμός είναι μεταξύ status quo και αναθεώρησής του). Ο Ανδρέας ήταν ένας διαφορετικός ηγέτης για την Ελλάδα, ταρακούνησε τα λιμνάζοντα ύδατα του συντηρητισμού με ανατρεπτικές προοδευτικές

ενέργειες προκαλώντας ακραίες αντιδράσεις λατρείας και μίσους για το πρόσωπό του.

Ριζοσπαστικός, ανανεωτής, χαρισματικός στην επαφή με τον κόσμο, αποφασιστικός, καλά πληροφορημένος, οξύς αναλυτής της διεθνούς σκηνής, με αίσθηση του timing στην πολιτική, έδωσε σάρκα και οστά στα όνειρα σε γενιές Ελλήνων που ζούσαν στο περιθώριο των εξελίξεων ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Αναγνώρισε την Ενιαία Εθνική Αντίσταση, θεσμοθέτησε την ισότητα των φύλων, ενίσχυσε την κοινωνική πρόνοια κ.λπ. κ.λπ. (ο κατάλογος είναι μακρύς).

Οι πολιτικοί του αντίπαλοι, Δεξιά και Αριστερά (που αργότερα προσπάθησαν απεγνωσμένα να τον μιμηθούν!), συνεργάστηκαν τότε σε έναν κυβερνητικό σχηματισμό με μοναδικό στόχο να τον στείλουν στο Ειδικό Δικαστήριο, να αμαυρώσουν την παρουσία του μηδενίζοντας την επιρροή του. Επέτυχαν το ακριβώς αντίθετο. Ο Ανδρέας επανήλθε στην εξουσία γέρος και ασθενής, αντιμετώπισε επιτυχώς την κρίση της δραχμής που του κληροδότησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, προχώρησε τις μεταρρυθμίσεις και ξεκίνησε την πορεία ένταξης της χωράς στην ΟΝΕ και της Κύπρου στην Ενωμένη Ευρώπη, θέματα που προχώρησε και ολοκλήρωσε αργότερα ο Κώστας Σημίτης.

Η Ελλάδα επί των ημερών του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ απόκτησε υπόσταση και προοπτική. 30 χρόνια μετά τον θάνατο του δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει κανείς την καταλυτική του παρουσία και την ηγετική του δεινότητα.
Ο ίδιος δεν θέλησε να γράψει για τον εαυτό του, ούτε παρότρυνε άλλους να γράψουν γι’ αυτόν. Οπως έλεγε «ο πολιτικός είναι μάχιμος, τα υπόλοιπα είναι δουλειά της Ιστορίας». Ο Ανδρέας ξεχώριζε, το ξέρουμε όλοι, είναι κοινός τόπος.

Ξεχώριζε όμως όχι γιατί ήταν τηλεοπτική ή μιντιακή περσόνα, αλλά γιατί είχε ένα στέρεο επιστημονικό και γνωστικό υπόβαθρο. Ηξερε τι ήθελε. Σε έναν λαό που αγνοούσε τις δυνάμεις του, του έδωσε νόημα, σκοπό και αυτοπεποίθηση.
Αγαπούσε τον άνθρωπο, συνδύαζε την πολιτική του ευφυΐα με τη συναισθηματική νοημοσύνη, ήταν ένας γιατί μπορούσε να ’ναι οι πολλοί. Αγαπούσε την πατρίδα του και ήξερε γιατί. Την προστάτευε και ήξερε το πώς, διπλωματικά και αμυντικά.

Ο Ανδρέας δεν ξεχνιέται όσα χρόνια κι αν περάσουν γιατί ήταν γνήσιος, ένας από εμάς για εμάς, ο λαός έτσι τον κατάλαβε με το ένστικτό του, ταυτίστηκε μαζί του και τον ακολουθήσε μέχρι το τέλος. Ο Ανδρέας σημάδεψε με την παρουσία και το έργο του την Ιστορία. Υπήρξε άξιο τέκνο της. Βαριά κληρονομιά για όσους τολμούν να τον ακολουθούν και κακό όνειρο για όσους αντίθετα επιδιώκουν, ακόμα και σήμερα μετά 30 έτη, ματαίως να τον ακυρώσουν.

*Πρώην υπουργός, ιστορικό στελέχος ΠΑΣΟΚ

Keywords
Τυχαία Θέματα