Δεν έφταιγεν ο ίδιος, τόσος ήτανε

09:47 23/6/2026 - Πηγή: efsyn

Βρισκόμαστε στο όχι και τόσο μακρινό 2019. Σε ένα ταραγμένο πολιτικό σκηνικό, στον απόηχο του Brexit, oι Εργατικοί με επικεφαλής τον Τζέρεμι Κόρμπιν υφίστανται μια συντριπτική ήττα. Το κόμμα αποφάνθηκε ότι αιτία ήταν η «πολύ αριστερή» στροφή και προτίμησε για νέο αρχηγό τον κεντρώο Κιρ Στάρμερ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Στάρμερ θα οδηγούσε το Εργατικό Κόμμα σε μια εντυπωσιακή νίκη.

Μόνο που η καρέκλα του πρωθυπουργού στη Βρετανία έχει αποδειχθεί καρμανιόλα και ο Στάρμερ αναγκάζεται να παραιτηθεί πριν καλά καλά συμπληρώσει δύο χρόνια στην εξουσία. Ετσι, γίνεται ο έκτος πρωθυπουργός που

αλλάζει η χώρα μέσα σε 10 χρόνια. Συμπτωματικά, ακριβώς πάνω στην 10η επέτειο του δημοψηφίσματος για το Brexit.

Ο μετριοπαθής Εργατικός υπέπεσε στην ίδια παγίδα στην οποία πέφτουν εδώ και χρόνια οι περισσότεροι σοσιαλδημοκράτες στην Ευρώπη, οι οποίοι ταυτίζονται με τα μεγάλα συμφέροντα και αγνοούν τα λαϊκά στρώματα που τους στήριξαν.

Ο Στάρμερ εκλέχτηκε με την υπόσχεση να τερματίσει τη λιτότητα των Τόρις, αλλά αντ’ αυτού τη συνέχισε με «εργατικό» πρόσημο. Ενα από τα πρώτα μέτρα που έλαβε η κυβέρνησή του, για παράδειγμα, ήταν να καταργήσει το επίδομα θέρμανσης για τους περισσότερους συνταξιούχους. Χθες, στην ομιλία του, αυτοθαυμαζόταν για την κοινωνική πολιτική του και παράλληλα για το ότι η κυβέρνησή του ενέκρινε «τη μεγαλύτερη αύξηση στις αμυντικές δαπάνες από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου».

Στην εξωτερική πολιτική τήρησε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αμέριστη υποστήριξη στην Ουκρανία από τη μία, προκλητικά ανεκτική στάση απέναντι στο Ισραήλ από την άλλη, ποινικοποιώντας παράλληλα τη διαμαρτυρία υπέρ της Παλαιστίνης. Τουλάχιστον, είχε τη σοφία να μην αναμιχθεί στον πόλεμο των Τραμπ και Νετανιάχου στο Ιράν –σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Τόνι Μπλερ, που ταυτίστηκε με τον Μπους– με αποτέλεσμα να μπει στη μαύρη λίστα του Αμερικανού προέδρου.

Ομως, η παραίτηση του Στάρμερ και η αντικατάστασή του –κατά πάσα πιθανότητα από τον μέχρι πρότινος δήμαρχο του Μάντσεστερ, Αντι Μπέρναμ– δεν θα λύσει ως διά μαγείας το πρόβλημα των Εργατικών.

Η ακροδεξιά περιμένει στη γωνία. Το Reform UK του Φάρατζ ήρθε πρώτο σε ψήφους στις πρόσφατες τοπικές εκλογές και παραμένει σταθερά πρώτο στις δημοσκοπήσεις. Για να αντιστραφεί αυτό το κλίμα θα πρέπει η νέα ηγεσία (και κυβέρνηση) να πείσει ότι είναι όντως διατεθειμένη να ακολουθήσει μια διαφορετική, φιλολαϊκή πολιτική. Αλλιώς, η μοίρα του Στάρμερ θα περιμένει και τον επόμενο πρωθυπουργό.

Keywords
Τυχαία Θέματα
Δεν έφταιγεν ο ίδιος,τόσος ήτανε