Θολές πολιτικές προοπτικές

του Νίκου Σίμου

Η χειρότερη προοπτική για την Οικονομία –και μάλιστα για μία Οικονομία που είναι ακόμη βυθισμένη σε κρίση ελλειμμάτων και δημοσίου χρέους- είναι να υπάρχει πολιτική αστάθεια και αβέβαιη προοπτική όσον αφορά τις πολιτικές εξελίξεις. Η πρώτη περίπτωση έχει σχέση με την ακυβερνησία, κάτι βεβαίως που δεν συμβαίνει τώρα. Η αβέβαιη προοπτική έχει σχέση με το θολό κλίμα που δημιουργείται από τον χρόνο των εκλογών ο οποίος, άλλοτε αναβάλλεται και άλλοτε επισπεύδεται, αναλόγως της συγκυρίας που δείχνει αν η επίσπευση ή όχι των εκλογών συμφέρει ή δεν συμφέρει την κυβέρνηση και

τον συνεταίρο της, παρά τις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού ότι θα εξαντλήσει την τετραετία. Άλλωστε το πότε θα γίνουν οι εκλογές δεν εξαρτάται μόνο από την κυβέρνηση. Ένα καταστροφικό αποτέλεσμα στις Ευρωεκλογές, για τα κόμματα της συγκυβέρνησης, μπορεί να μη ρίχνει την κυβέρνηση αλλά το κλίμα που δημιοιυργεί καθιστά ρυθμιστή την αντιπολίτευση. Επιπλέον πριν από την λήξη της θητείας της σημερινής κυβέρνησης μεσολαβούν και οι διαδικασίες για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, όπου η αντιπολίτευση όντως μπορεί να προκαλέσει εκλογές.

Αν δεχθούμε την αρχή η οποία επικρατούσε την περίοδο Σημίτη ότι το Χρηματιστήριο αντανακλά την πορεία της Οικονομίας αλλά και το πολιτικό κλίμα, τότε η πτώση χθες λ.χ. του γενικού δείκτη απεικονίζει την πολιτική αβεβαιότητα που υπάρχει συνεπεία όλων των ανωτέρω. Επιπλέον οι πληροφορίες που θέλουν να έχουν σταματήσει οι διαπραγματεύσεις με την τρόϊκα και που επιβεβαιώνονται, ουσιαστικώς, από τον πρόεδρο του Γιουρογκρούπ, επιτείνουν το κακό κλίμα. Διότι τι είπε ο κ. Ντάϊσεμπλουμ, συμφώνως προς το πρακτορείο Bloomberg; Ότι είναι άγνωστο πότε θα επιστρέψουν οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, της ΕΕ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην Αθήνα. Οι δε διαπραγματεύσεις διεκόπησαν διότι κατά τον Ντάϊσεμπλουμ η κυβέρνηση δεν έχει καλύψει τις προϋποθέσεις για την εκταμίευση των δόσεων του τρίτου τριμήνου του 2013.

Μπορεί να υποθέσουν ορισμένοι ότι πρόκειται πιθανώς για ωμό εκβιασμό. Όμως οι δανειστές θέλουν να παίρνουν τα λεφτά τους πίσω. Γι’ αυτό άλλωστε δίνουν τις δόσεις προκειμένου να ξεπληρώνονται, κυρίως, παλαιότερες υποχρεώσεις. Επομένως ή κάτι δεν έχουμε κάνει καλά ή περισσεύει η ελληνική αναξιοπιστία. Το ενδιαφέρον είναι αν οι επιφυλάξεις των δανειστών έχουν βάση. Διότι στην περίπτωση που έχουν δίκιο παρά το γεγονός ότι ο λαός έχει πληρώσει τίμημα βαρύτερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα που αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα χρέους και ελλειμμάτων, τότε κάτι η κυβέρνηση δεν κάνει σωστά ή χρησιμοποιεί διπλή γλώσσα.

Keywords
Τυχαία Θέματα