Τρεις παραδοχές από μία ατάκα

Κι εγώ που νόμιζα ότι η ΝουΔου σκίζει και όπου να ‘ναι κερδίζει τις εκλογές αέρα-πατέρα. Προφανώς λάθος έκανα. Βέβαια «βοήθησαν» σε αυτό (το λάθος) δημοσκόποι και αναλυτές που μας διαβεβαιώνουν μήνες, τι μήνες, χρόνια τώρα, ότι ο Κυριάκος Α’, ένα «φουουου» να κάνει, το γκρέμισε το σπιτάκι με τα τρία γουρουνάκια. Αμ δε. Δεν είναι έτσι. Ακόμη και ο ίδιος το παραδέχεται. Τον άκουσα με τα αφτιά μου, χθες, στην πολυλάλητη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος. Είπε κατά λέξη: «Για να κερδίσουμε τρίτες συνεχόμενες

Μάλιστα. Για να ιδρώσουν όμως τη φανέλα, και μάλιστα όλοι μαζί, σημαίνει πως όλα αυτά με τα οποία είχαμε παραμυθιαστεί, ότι το κόμμα και ο αρχηγός δεν έχουν αντίπαλο και κερδίζουν με άνεση 10-0 από τα αποδυτήρια, είναι ένα ψέμα. Αλλιώς, γιατί να την «ιδρώσουν τη φανέλα» αν όλα ήταν τόσο εύκολα;

Αρα, παραδοχή πρώτη: οι δημοσκοπήσεις δεν λένε την αλήθεια.

Παραδοχή δεύτερη: ο αρχηγός δεν είναι καθόλου σίγουρος για την τρίτη τετραετία και ουσιαστικά παραδέχεται ότι θα πρέπει να γίνει μεγάλη μάχη για να την κατακτήσει.

Παραδοχή τρίτη: σ’ αυτό το ματς δεν του περισσεύει κανένας, άρα τα νταηλίκια «εγώ δεν δέχομαι μύγα στο σπαθί μου και όποιος γουστάρει είναι μαζί μου, αλλιώς προχωράω μόνος μου» δεν έχουν το παραμικρό υπόβαθρο. Σαθρά είναι.

Οτι του αρχηγού Κυριάκου Α’ δεν του περισσεύει κανείς, το κατάλαβα κι από μια άλλη αποστροφή του λόγου του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ηταν εκεί που αποφάσισε να εκδώσει απόφαση, άνευ δικαστηρίου, για την αθώωση – απαλλαγή να την πω; Δικαίωση; Κάτι απ΄ όλα αυτά τέλος πάντων – 13, 15, 20 βουλευτών του κόμματος, οι οποίοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αθώοι όλοι, απεφάνθη ο αρχηγός με τη χαρακτηριστική άνεση του ανθρώπου που «όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει και πουθενά δεν κωλώνει». Το είπε δε με ωραίο τρόπο για να το καταλάβουν όλοι, έτσι ώστε να μην έχουν και τίποτε αμφιβολίες που θα τους χαλάνε τη διάθεση. Τι είπε ο άρχοντας για τους βουλευτές του, και ενώ ακόμη δεν έχουν εμφανιστεί ενώπιον της Εισαγγελίας για να δώσουν εξηγήσεις (δεν γράφω «να απολογηθούν», διότι δεν θέλω να τους επιβαρύνω τους ανθρώπους), πολλώ δε μάλλον να δικαστούν – όσοι εξ αυτών, τέλος πάντων, δικαστούν; Οτι «όλοι οι βουλευτές της ΝΔ θα βρίσκονται στα ψηφοδέλτια εφόσον το επιθυμούν. Χωρίς τελεσίδικες αποφάσεις ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας. Είμαστε μια γροθιά και προχωράμε σαν γροθιά».

Αυτά με τις γροθιές δεν μου αρέσουν και ιδιαίτερα εμένα του φιλήσυχου ανθρώπου, αλλά δικός του είναι ο συλλογισμός, δική του και η ευθύνη των όσων δηλώνει. Αλλο θέλω να πω όμως: αφού όντως ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας για όλους, γιατί βιάζεται να τους αθωώσει εκείνος και δεν αφήνει τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της;

Εχω κι εγώ κάτι απορίες, ε;

Στο μεταξύ, το πόσο βιάζεται ο αρχηγός (μία ακόμη ένδειξη ότι ξεκίνησε ήδη η άτυπη προεκλογική περίοδος) αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι σήμερα μάλλον ο υπουργός Φλωρίδης καταθέτει άρον άρον στη Βουλή διάταξη, η οποία προβλέπει, λέει, την κατά προτεραιότητα εκκαθάριση εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων πολιτικών προσώπων. Και μάλιστα, εδώ είναι το «ζουμί», η διάταξη θα έχει και αναδρομική ισχύ, προκειμένου να συμπεριληφθούν στην «ευεργετική» διάταξη και οι εμπλεκόμενοι στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ολα τα «ισιώνει» ο πρόεδρος, όλα. Μωρέ, άμα θέλει; Παπάδες κάνει!

Κατά τα λοιπά, θα δικαιώσω (εν μέρει, μην παίρνει και θάρρος) τον πρόεδρο Κυριάκο Α’ που γκρίνιαξε στους δημοσιογράφους, επειδή η συνεδρίαση που όλοι ανέμεναν να γίνει Κούγκι, δεν έγινε. Κι ότι εκείνοι είναι υπεύθυνοι που το πράγμα έλαβε αυτές τις διαστάσεις – πρόεδρε, αν έφταιγαν οι δημοσιογράφοι και δεν υπήρχε θέμα, τότε προς τι το πολυήμερο χαλαρωτικό «μασάζ» στους βουλευτές και οι δικές σου αλλεπάλληλες συσκέψεις με τους συνεργάτες σου για την αντιμετώπιση της κατάστασης; Τον δικαιώνω επίσης (πάντα εν μέρει…) που οι πολλές γκρίνιες για υπουργούς και επιτελικό κράτος έμειναν στο επίπεδο των έμμεσων αναφορών. Αλλά για να μη δημιουργούνται πλασματικές εικόνες, και «γρήγορες» έπεσαν, και κάτι «καρφιά» ναααα, με το συμπάθιο, ρίχτηκαν, και σοβαρά πράγματα ειπώθηκαν, που λογικά δεν κάνουν κανέναν ευτυχισμένο – φυσικά ούτε τον ίδιο. Θα μεταφέρω εδώ μόνο μία αναφορά βουλευτή (του Α. Κατσανιώτη συγκεκριμένα) που τα λέει όλα:

«Δεν κυβερνά μια παράταξη μέσα από μελέτες. Το πρόγραμμα το ψηφίζουν οι πολίτες. Την ευθύνη την έχει η πολιτική ηγεσία. Και γι’ αυτό πρέπει να είναι καθαρό ποιο είναι το πολιτικό κέντρο που αποφασίζει, το οποίο είναι σαφέστατα ευθύνη του πρωθυπουργού».

Οχι, φωτογραφίες του Ακη Σκέρτσου δεν μοίρασε μετά το τέλος της ομιλίας του ο Κατσανιώτης. Δεν χρειαζόταν. Κατάλαβαν όλοι ποιον εννοούσε. Και άλλοι βουλευτές τον υπέδειξαν, άδικα όμως, τον Ακη. Γιατί – να τα λέμε κι αυτά – χωρίς Σκέρτσο το μαγαζί δεν δουλεύει. Ρετάρει, και ρετάρει πολύ…

Ο Αδωνις, πάλι, δεν έχασε την ευκαιρία να τα χώσει, όπως εκείνος ξέρει, στον Νίκο Δένδια, επειδή ο υπουργός Αμυνας απουσίαζε και πάλι χθες από τη συνεδρίαση (μία ακόμη κρίσιμη συνεδρίαση), διότι είχε προγραμματισμένο ταξίδι στην Πορτογαλία. «Μερικοί για να μη μιλήσουν είναι ικανοί να πάνε μέχρι τη Σελήνη», είπε ο Αδωνις και όλοι κατάλαβαν ποιον εννοούσε. Οχι, ούτε αυτός χρειάστηκε να μοιράσει φωτογραφίες του Νίκου Δένδια. Ηταν απολύτως κατανοητά όσα είπε, και για ποιον συγκεκριμένα τα είπε…

Ανατριχιαστική είναι η αποκάλυψη (του DNews) ότι η Αστυνομία είχε συλλάβει προ έτους τον νταή πιστολέρο της Κρήτης που εκτέλεσε τον νεαρό στο Ηράκλειο, τον πήγε εισαγγελέα, αλλά εκείνος τον άφησε ελεύθερο! Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που η Αστυνομία κάνει τη δουλειά της και η Δικαιοσύνη όχι απλώς δεν ακολουθεί, αλλά είναι και περιπτώσεις που υπονομεύει. Κατά συνέπεια, λάθος αποδέκτη είχε η οργή των συγγενών του θύματος κατά τη χθεσινή κηδεία του. Επιτέθηκαν στην ΕΛ.ΑΣ. διότι, λέει, όταν έπρεπε να κάνει κάτι, δεν έκανε.

Η Δικαιοσύνη δεν έκανε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και δεν είναι η πρώτη φορά, ε; Αναφέρω εδώ ότι, με αφορμή τα όσα έγραφα προ ημερών για τα καθάρματα που έκαψαν τους ανθρώπους στη Marfin και κυκλοφορούν ελεύθερα ανάμεσά μας, μου τηλεφώνησε σοβαρός κυβερνητικός παράγοντας για να μου δηλώσει ότι η ΕΛ.ΑΣ. έκανε τη δουλειά της. Ταυτοποίησε άμεσα και τον βασικό ένοχο του εμπρησμού και τους συνεργούς του. Ωστόσο, όταν έφτασε η ώρα να δικαστούν, παρά το πλήρες υλικό που της παρασχέθηκε από πλευράς ΕΛ.ΑΣ., η Δικαιοσύνη τούς αθώωσε όλους, επικαλούμενη ελλείψεις στα στοιχεία. Εντάξει τώρα, άμα πιάσουμε αυτή τη συζήτηση, δεν θα τελειώσουμε ούτε αύριο. Ολοι θα έχουν κι από ένα παράδειγμα…