Το στάτους κβο

15:30 29/10/2026 - Πηγή: Τα Νεα

O στεναγμός ανακούφισης που έβγαλαν οι άνθρωποι του πρωθυπουργικού επιτελείου εκεί γύρω στις 2 χθες το πρωί πρέπει να ακούστηκε σε όλη την Αθήνα. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, στις στιβαρές πλάτες του οποίου έχει στηθεί τα τελευταία χρόνια όλη η εξωτερική μας πολιτική παρότι κατηγορείται επισήμως για εγκλήματα πολέμου και ανεπισήμως για γενοκτονία, όχι μόνο δεν οδηγούνταν στην έξοδο, αλλά έβλεπε να καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις και το κόμμα του και ο συνασπισμός του. Ναι, έχανε δύναμη. Ναι, δεν θα του ήταν εύκολο να σχηματίσει κυβέρνηση.

Τα αποτελέσματα που έρχονταν, όμως, έδειχναν ότι ακόμη λιγότερο εύκολο θα ήταν να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς αυτόν.

Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να χαρακτηρίζει τις ισραηλινές εκλογές αυστηρά εσωτερική υπόθεση, ακόμη και μερικοί μήνες αβεβαιότητας όμως με τον Νετανιάχου στο τιμόνι είναι γι’ αυτήν καλύτεροι από μια αλλαγή φρουράς στην οδό Μπάλφουρ και την ανάληψη της εξουσίας από έναν πρώην στρατιωτικό, τον Γκάντι Αϊζενκοτ, που της είναι άγνωστος. Ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός δεν ήταν άλλωστε ποτέ το φόρτε της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Το βλέπουμε και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις: δίνουμε υπερβολική σημασία στο ότι ο Μάρκο Ρούμπιο δεν επισκέπτεται την Τουρκία μετά την Ελλάδα και αιφνιδιαζόμαστε στη συνέχεια όταν η Ουάσιγκτον αποφεύγει να πάρει θέση για την επικύρωση του τουρκολιβυκού συμφωνίου.

Στην περίπτωση του Ισραήλ, όμως, υπάρχει ακόμη ένας παράγων που εξηγεί την ικανοποίηση της Αθήνας για τα αποτελέσματα: ένας κρυφός θαυμασμός για τον Νετανιάχου, όχι βέβαια για τον φονικό κυνισμό του, αλλά για τις πολιτικές του ικανότητες. Και η πεποίθηση ότι, όσο διαφορετικές κι αν είναι οι δύο χώρες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως κι ο ισραηλινός ομόλογός του, θα βρει τον τρόπο να παραμείνει στην εξουσία. Το βασικό εργαλείο, άλλωστε, είναι το ίδιο: η καλλιέργεια φόβου για το κενό.

«Κινδυνεύετε να τα χάσετε όλα, μια κυβέρνηση της Αριστεράς και των Αράβων θα καταστρέψει τα πάντα εδώ», κραύγαζε στο ραδιόφωνο ο Νετανιάχου την ώρα που οι Ισραηλινοί προσέρχονταν στις κάλπες, ενώ δύο ημέρες νωρίτερα είχε φτάσει στο σημείο να αναρτήσει μια εικόνα ενός πυρηνικού νέφους πάνω από το Τελ Αβίβ προειδοποιώντας ότι, αν δεν τον επανεξέλεγαν, οι Ισραηλινοί κινδύνευαν με ένα δεύτερο Ολοκαύτωμα. Στην Ελλάδα δεν παίζει ευτυχώς ένα τέτοιο σενάριο. Εδώ, αν δεν κερδίσει αυτονομία ο Μητσοτάκης, είτε θα οδηγηθούμε σε μια νέα χρεοκοπία είτε θα κάνουν «ντου» οι Τούρκοι.

Τηρουμένων και πάλι των αναλογιών, οι ισραηλινές εκλογές προσφέρουν ένα μάθημα και στην ελληνική αντιπολίτευση: η ενότητα των «προοδευτικών δυνάμεων» με στόχο να φύγει ο Πρωθυπουργός δεν είναι πανάκεια. Χρειάζεται μια καθαρότητα θέσεων. Χρειάζεται ένα πειστικό πρόγραμμα. Χρειάζεται κι ένας ηγέτης που να εμπνέει. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα στοιχεία, οι ψηφοφόροι συχνά προτιμούν την ασφάλεια του στάτους κβο.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords