Το φάρμακο της λήθης

Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη μιλούσε στο ραδιόφωνο, προσπαθώντας να ξεδιαλύνει την παρεξήγηση γύρω από τα οστά του τσάρου Σαμουήλ και την επιστροφή τους στη Βουλγαρία. Εξηγούσε ωραία και στρωτά, με τη συνήθη σαφήνεια του λόγου της, το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο γίνονται οι επιστροφές κειμηλίων, ώσπου έθιξε την «ηθική διάσταση» του ζητήματος, όπως την είπε.

Δεν μπορεί, υποστήριξε, εμείς να ζητούμε την επιστροφή των γλυπτών που πριόνισε από τον Παρθενώνα ο Ελγιν, ενώ δεν ακολουθούμε και εμείς την ίδια αρχή έναντι

των άλλων. Θεωρητικά, πολύ σωστά τα λέει η κ. Μενδώνη. Δεν μπορούμε να επικαλούμαστε οικουμενικές ηθικές αξίες και αρχές, αλλά την ίδια ώρα να εξαιρούμε τον εαυτό μας από την ισχύ τους όποτε αυτές δεν μας συμφέρουν. Στην πράξη, όμως, ήδη το κάνουμε, και μάλιστα το κάνουμε με θέματα μάλλον μεγαλύτερης βαρύτητας.

Στα ελληνοτουρκικά, λ.χ., μονίμως επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο, παρουσιαζόμαστε ως οι κατεξοχήν υπερασπιστές (στον καθρέφτη μας μόνο, γιατί μη νομίζετε ότι κοροϊδεύουμε κανέναν παραέξω…), ενώ την ίδια ώρα παραβλέπουμε ό,τι δεν μας ευνοεί από το Διεθνές Δίκαιο και, όταν αυτά τα επικαλούνται οι Τούρκοι, εμείς το εκλαμβάνουμε ως πρόκληση και θράσος.

Προ ολίγων ημερών μόλις προκλήθηκε αναστάτωση στην κυβερνητική πλευρά, επειδή ο βουλευτής Αγγελος Συρίγος τόλμησε να πει ότι, μέχρι τώρα, υποχωρήσαμε δύο φορές στην πόντιση του περίφημου καλωδίου για την ηλεκτρική σύνδεση Κύπρου και Ισραήλ με την Ευρώπη.

Βεβαίως και είχε απόλυτο δίκιο ο κ. Συρίγος! Δεν ήταν μυστικό αυτό που είπε. Είναι καταγεγραμμένες οι κυβερνητικές ανακοινώσεις για την έναρξη των εργασιών, όπως και οι δηλώσεις για την αναβολή τους. Πάντα με κάποιο τεχνικό πρόσχημα, στην πραγματικότητα όμως υπό την πίεση των τουρκικών απειλών. Εντούτοις, η κυβερνητική ευπρέπεια επιβάλλει τη διαγραφή γεγονότων και τη λήθη. Κακώς, γιατί η λήθη δεν είναι βάλσαμο στην πληγή, είναι ηλιθιότητα.

Η προσπάθεια να κρυβόμαστε από τη δυσάρεστη πραγματικότητα είναι στάση καταδικασμένη εκ των πραγμάτων να καταλήγει σε αστείο – υπό την προϋπόθεση ότι είμαστε τυχεροί και δεν τελειώνει σε τραγωδία, γιατί υπάρχει πάντα και αυτή η πιθανότητα.

Εν προκειμένω, εντοπίζω το αστείο στη σχετική με τον κ. Συρίγο δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου: «Είναι ένας άνθρωπος που, εκτός από βουλευτής, μιλάει και με την ακαδημαϊκή του ιδιότητα, πάντοτε με ευπρέπεια σε ό,τι λέει». Σημειώστε, δε, ότι ο Παύλος Μαρινάκης είναι ένας έξυπνος άνθρωπος και μακράν ο ικανότερος εκπρόσωπος που είχε η ΝΔ ως κυβέρνηση εδώ και πολλά χρόνια. Εντούτοις, υποχρεώνεται να διατυπώνει τη θέση ότι ο κ. Συρίγος μπορεί ως καθηγητής να μιλάει για τα πράγματα όπως είναι, αλλά ως βουλευτής της συμπολίτευσης οφείλει να λέει μ@λ@κίες! Συγχωρήστε μου την αθυροστομία, αλλά δεν άντεχα. (Αφήστε που έχω συγκλονιστεί και με τη σκευωρία εις βάρος του αγωνιστή Φίλιππου Καμπούρη…)

Πήλινα πόδια

Τις τελευταίες αρκετές εβδομάδες, αν το έχετε παρατηρήσει, κλονίζεται επικίνδυνα ο μύθος της Σαουδικής Αραβίας ως μεγάλης δύναμης στη Μέση Ανατολή – ας το λάβουν υπ’ όψιν για να προσέχουν όσοι περνούν από κάτω, γιατί πέφτουν κομμάτια. Μετά την ταχεία προέλαση των Χούθι προς Νότο και κατά μήκος της ακτής της Ερυθράς Θαλάσσης, την περασμένη εβδομάδα έπληξαν και στρατιωτικούς στόχους στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας.

Καλά, Πακιστανούς και Τούρκους δεν είδαμε να σπεύδουν να υπερασπιστούν τους Σαουδάραβες, μολονότι υποτίθεται ότι προβλέπεται από την πρόσφατη αμυντική συμφωνία των τριών κρατών. Ομως, οι περίφημες ένοπλες δυνάμεις τους, με τα εκατοντάδες άρματα μάχης και τα σύγχρονα αμερικανικά αεροπλάνα, πού είναι; Πώς είναι δυνατόν το σαρίκι και η παντόφλα να ταπεινώνουν τον στρατό της Σαουδικής Αραβίας;

Και όμως είναι, γιατί οι αριθμοί εν προκειμένω εξαπατούν. Πρώτον, ο στρατός τους πάσχει από πολυτυπία υλικών. Αγοράζουν τα πάντα από οπουδήποτε, αδιαφορώντας για τις τιμές – όπως δηλαδή όταν αγοράζουν ρολόγια στη Γενεύη. Δεύτερον, ο στρατός τους στερείται ενιαίας διοίκησης, καθώς περισσότεροι από τους μισούς που υπηρετούν στο σύνολο των 250.000 ανήκουν σε ένα είδος εθνοφρουράς, που είναι στην πραγματικότητα οι πραιτοριανοί του καθεστώτος.

Τρίτον, πάσχει από ποιότητα προσωπικού. Οσοι ξένοι έχουν συνεργαστεί σε διεθνείς ασκήσεις με Σαουδάραβες έχουν να λένε… Γενικώς, από μακριά και στα χαρτιά, η στρατιωτική δύναμη της Σαουδικής Αραβίας φαντάζει επιβλητική. Οταν την εξετάζεις από κοντά, διαπιστώνεις ότι στηρίζεται σε πήλινα πόδια.