Το μπάσκετ στα χέρια ενός τυχοδιώκτη

Είναι πολύ νωρίς ακόμα για να δικάσουμε όσους εμπλέκονται σε αυτό το απίστευτο σκάνδαλο που συγκλονίζει από χθες το ελληνικό μπάσκετ. Πολύ περισσότερο να τους καταδικάσουμε. Αλλωστε αυτή είναι δουλειά των δικαστικών Αρχών. Και το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει απόλυτα για όλους.

Υπάρχει όμως μια εικόνα που από μόνη της είναι πολύ προβληματική. Η σύλληψη του προέδρου της ελληνικής ομοσπονδίας μπάσκετ. Οσο κι αν ο Βαγγέλης Λιόλιος παραμένει αθώος μέχρι αποδείξεως στα δικαστήρια του εναντίου, έχει λερώσει

το όνομά του και μόνο λόγω των σοβαρών ενδείξεων που υπάρχουν (και οδήγησαν στη σύλληψή του) σχετικά με την εμπλοκή του σε μια πολύ βρώμικη ιστορία. Δεν (μπορεί να) του φόρεσαν χειροπέδες χωρίς στοιχεία.

Και η εντύπωση που δικαιολογημένα σχηματίζει κατόπιν τούτου η κοινή γνώμη ότι πίσω από τον καπνό των συλλήψεων υπάρχει η φωτιά ενός πολύ σοβαρού (και θα δούμε πόσο εκτεταμένου) σκανδάλου, αμαυρώνει το όνομα και τη φήμη ολόκληρου του ελληνικού μπάσκετ. Μιλάμε για τον πρόεδρο της ομοσπονδίας, που έχει στα χέρια του και διαχειρίζεται τις τύχες του αθλήματος στη χώρα μας.

Ας γίνει μάθημα αυτή η ιστορία σε αυτούς που εξέλεξαν τον Λιόλιο στην προεδρία της ΕΟΚ. Τους εκπροσώπους των σωματείων-μελών της, που όλοι τους προέρχονται από το μπάσκετ και μοχθούν γι’ αυτό χωρίς αμφιβολία.

Όμως την ώρα της εκλογής επέλεξαν να εμπιστευτούν το άθλημα, με κριτήρια που καλό θα ήταν να επανεξετάσουν, όχι στον Παναγιώτη Φασούλα, που δεν χρειάζεται να γράψουμε εδώ ποιος είναι και τι έχει προσφέρει στο μπάσκετ από μικρό παιδί, ή σε κάποιον άλλον βετεράνο του αθλήματος με διοικητικές ικανότητες. Αλλά σε έναν τύπο που κανείς στον χώρο δεν ήξερε 10-15 χρόνια πριν. Και κανείς δεν μπορούσε να κατανοήσει γιατί από γιατρός και επιτυχημένος επιχειρηματίας θέλησε να γίνει αθλητικός παράγοντας.

Εμπιστεύτηκαν με λίγα λόγια έναν τυχοδιώκτη αντί για έναν άνθρωπο του μπάσκετ. Και ιδού τώρα τα αποτελέσματα.

Keywords
Τυχαία Θέματα