Η παγίδα της Καϊράτ

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για τον Παναθηναϊκό στο Αλμάτι, ίσως να μην είναι η ίδια η Καϊράτ, αλλά όλα όσα συνοδεύουν μια τέτοια αποστολή. Το πολύωρο ταξίδι, η διαφορά ώρας, η αλλαγή των συνηθειών, η σωματική και πνευματική καταπόνηση. Μικρές λεπτομέρειες που, όταν συσσωρεύονται, μπορούν να μετατρέψουν ένα θεωρητικά βατό παιχνίδι σε μια δύσκολη δοκιμασία.

Οι «πράσινοι» διαθέτουν μεγαλύτερη ατομική ποιότητα από την αντίπαλό τους και έχουν κάθε λόγο να διεκδικούν τη δεύτερη νίκη τους στη League Phase του Conference League.

Η Καϊράτ δεν αποτελεί κάποιο ποδοσφαιρικό φόβητρο, ούτε διαθέτει ένα σύνολο που θα έπρεπε να τρομάζει τον Παναθηναϊκό. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι είναι ακίνδυνη. Στο γήπεδό της, με τον ενθουσιασμό και την ένταση που μπορεί να βγάλει, έχει τη δυνατότητα να προβληματίσει έναν αντίπαλο που θα την υποτιμήσει ή θα της επιτρέψει να πιστέψει ότι μπορεί να πάρει κάτι από το παιχνίδι.

Το ζητούμενο για την ομάδα του Τζέικομπ Νίστρουπ είναι να επιβάλλει από νωρίς τους δικούς της κανόνες. Να κρατήσει την μπάλα, να ελέγξει τον ρυθμό, να περιορίσει τα αβίαστα λάθη και να μη χαρίσει χώρους στις μεταβάσεις της Καϊράτ. Πάνω απ’ όλα, να παρουσιαστεί αποτελεσματική. Γιατί οι χαμένες ευκαιρίες που δεν κόστισαν απέναντι στην Μπόρατς, μπορεί σε ένα εκτός έδρας ευρωπαϊκό παιχνίδι να αποδειχθούν καθοριστικές.

Νέος μαέστρος

Η μεγάλη απουσία του Αζεντίν Ουναΐ αλλάζει αναπόφευκτα τις ισορροπίες στη μεσαία γραμμή. Ο Μαροκινός δεν είναι απλώς ένας ποιοτικός ποδοσφαιριστής. Είναι εκείνος που μπορεί να αλλάξει τον ρυθμό με μία ενέργεια, να δημιουργήσει υπεραριθμία, να δώσει φαντασία και το απρόβλεπτο στην επιθετική ανάπτυξη.

Κανείς δεν μπορεί να γίνει Ουναΐ στη θέση του Ουναΐ. Όμως ο Παναθηναϊκός μπορεί να αναζητήσει διαφορετικούς τρόπους δημιουργίας. Και κάπου εδώ εμφανίζεται ο Ιμράν Λούζα.

Ο Μαροκινός μέσος πραγματοποίησε απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης μια εμφάνιση που άγγιξε το τέλειο. Ένα γκολ, δύο ασίστ, εξαιρετικές μεταβιβάσεις, καθαρό μυαλό και διαρκής συμμετοχή στο δημιουργικό κομμάτι. Ήταν ο ποδοσφαιριστής που έδινε κατεύθυνση στο παιχνίδι και έμοιαζε να γνωρίζει, πριν ακόμη παραλάβει την μπάλα, πού έπρεπε να τη στείλει.

Πλέον, ο ρόλος του γίνεται ακόμη πιο απαιτητικός. Ο Λούζα καλείται να εξελιχθεί στον βασικό οργανωτή του Παναθηναϊκού, στον παίκτη που θα συνδέει τις γραμμές, θα επιταχύνει ή θα επιβραδύνει το παιχνίδι και θα βρίσκει τις κατάλληλες πάσες απέναντι σε μια άμυνα που αναμένεται να βρίσκεται – και σε μεγάλα διαστήματα – σε χαμηλά μέτρα.

Η ενέργεια του Κάνγκουα

Δίπλα του, ο Κίνγκς Κάνγκουα αποτελεί την πηγή ενέργειας του «τριφυλλιού». Με τις συνεχείς κινήσεις του, την ένταση που βγάζει στις μονομαχίες, τις πιέσεις και την ικανότητά του να μεταφέρει γρήγορα την μπάλα προς τα εμπρός, προσφέρει στοιχεία απαραίτητα για τη λειτουργία της μεσαίας γραμμής.

Ο συνδυασμός των δύο μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός. Η δημιουργική σκέψη του Λούζα και η εκρηκτικότητα του Κάνγκουα έχουν τη δυνατότητα να δώσουν στον Παναθηναϊκό τον έλεγχο του άξονα.

Ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται… ηρωισμούς στο Καζακστάν. Χρειάζεται ποδοσφαιρική ωριμότητα. Να γνωρίζει πότε να επιτεθεί, πότε να κρατήσει την μπάλα, πότε να ανεβάσει την ένταση και πότε να προστατεύσει τον εαυτό του. Να μη μετατρέψει την αναμέτρηση σε ένα παιχνίδι ανεξέλεγκτου ρυθμού, όπου ακόμη και ένας υποδεέστερος αντίπαλος μπορεί να βρει τις ευκαιρίες του.

Η νίκη επί της Μπόρατς έδωσε στον Παναθηναϊκό το πρώτο ευρωπαϊκό τρίποντο. Μια δεύτερη επιτυχία θα του προσφέρει σημαντικό βαθμολογικό προβάδισμα στη μάχη για την πρώτη οκτάδα και την αυτοπεποίθηση μιας ομάδας που θέλει να φτάσει μακριά στη διοργάνωση.