Τι επισημαίνει η Moody’s

Την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026, ο διεθνής οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s αναβάθμισε τις προοπτικές της Ελλάδας από σταθερές σε θετικές. Επειδή ο συγκεκριμένος οίκος είναι ο πιο αυστηρός από τους πέντε μεγάλους σχετικούς οίκους αξιολόγησης και η Moody’s ήταν η τελευταία που έδωσε επενδυτική βαθμίδα στην Ελλάδα, διάβασα προσεκτικά την ανάλυση μέσω της οποίας αιτιολογεί την επιλογή της. Μεταφέρω μερικά από τα στοιχεία αυτής της ανάλυσης, που προφανώς αντιστρατεύεται τις εγχώριες οικονομικές αναλύσεις του ΠΑΣΟΚ, του Τσίπρα και άλλων επαγγελματιών της αποδόμησης. Ας δούμε τα βασικά:

1. Η άνοδος των επενδύσεων ξεπερνά την ενίσχυση του Ταμείου Ανάκαμψης. Το αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας αλλάζει, υποστηρίζει περισσότερο τις επενδύσεις και την παραγωγικότητα. Η άνοδος των επενδύσεων είναι ευρύτερη από την ώθηση που δίνει η χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

2. Τα ακίνητα δεν είναι οι βασικές επενδύσεις που γίνονται στην Ελλάδα. Οι πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες περιλαμβάνουν και αλλαγές στο φορολογικό καθεστώς των αποσβέσεων, προσφέροντας στις επιχειρήσεις ένα πρόσθετο κίνητρο για νέες επενδύσεις και ενίσχυση του παραγωγικού κεφαλαίου της χώρας.

3. Οι ελληνικές επιχειρήσεις μεγαλώνουν και σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας. Το μερίδιο των επιχειρήσεων, με τουλάχιστον 50 εργαζομένους, στην ακαθάριστη προστιθέμενη αξία αυξήθηκε από 45% το 2009 σε περίπου 60% το 2024. Οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις επενδύουν ευκολότερα σε τεχνολογία και σε δεξιότητες, εξάγουν περισσότερο και διαθέτουν καλύτερη πρόσβαση σε διεθνή χρηματοδότηση.

4. Το ελληνικό χρέος θα πέσει κάτω από 120% του ΑΕΠ το 2030. Η ονομαστική ανάπτυξη, τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και η αξιοποίηση των ταμειακών διαθεσίμων για αποπληρωμή χρέους μείωσαν τον λόγο χρέους προς ΑΕΠ από 209,4% το 2020 και 154,2% το 2024 σε 146,1% το 2025. Προβλέπεται ακόμα περισσότερη υποχώρηση στο 120% έως το 2030, που θα στηρίζεται σε πρωτογενή πλεονάσματα 2,5%-3,0% και σε ανθεκτικότερους θεσμούς.

5. Η φοροδιαφυγή που μειώνεται θα επιτρέψει κι άλλες μειώσεις φόρων. Το 2019 δεν απέδιδε ΦΠΑ περίπου το 24%. Το 2024 το ποσοστό αυτό έπεσε σε περίπου 9%, πλησιάζοντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η διεύρυνση και η αποτελεσματικότερη διαχείριση της φορολογικής βάσης δημιουργούν περιθώρια για χαμηλότερους συντελεστές και για δαπάνες προτεραιότητας, χωρίς να τίθενται σε κίνδυνο τα αναγκαία πρωτογενή πλεονάσματα και η μείωση του χρέους.

6. Η πρόωρη αποπληρωμή χρέους δείχνει την ανθεκτικότητα της οικονομίας. Η κυβέρνηση προεξόφλησε 5,3 δισ. ευρώ το 2025 και σχεδιάζει επιπλέον αποπληρωμές 13 δισ. ως το τέλος του 2026. Η κίνηση μειώνει το χρέος και τις μελλοντικές χρηματοδοτικές ανάγκες, επιβεβαιώνοντας τη δέσμευση για εξυγίανση και ενισχύοντας την ανθεκτικότητα της Ελλάδας.

7. Η Ελλάδα είναι πιο καλά προστατευμένη από την άνοδο επιτοκίων στην αγορά ομολόγων. Η διάρθρωση του ελληνικού χρέους περιορίζει την έκθεση της χώρας στην άνοδο των διεθνών επιτοκίων. Η μεγάλη μέση διάρκειά του και οι ευνοϊκοί όροι, που καλύπτουν περίπου το 70% του αποθέματος, επιβραδύνουν τη μετακύλιση των αποδόσεων της αγοράς στο κόστος δανεισμού και συγκρατούν τις ετήσιες ανάγκες αναχρηματοδότησης σε χαμηλά επίπεδα.

Αυτά λέει η Moody’s, δίνοντας το σήμα ότι η ελληνική οικονομία έχει θωρακιστεί, σε μια δύσκολη συγκυρία· αλλά τους διεθνείς οίκους η τοξική πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα δεν τους χρειάζεται. Εδώ, κυριαρχούν τα λεφτόδεντρα, οι επίγονοι του «δώσ’ τα όλα» και οι οπαδοί της εσωστρεφούς αυτάρκειας των μηχανισμών, που δεν αισθάνονται καλά, επειδή δεν βλέπουν τη μεγάλη αναταραχή που πάντα περιμένουν για να υπάρξουν πολιτικά.

Πριν ανακαλυφθεί η κβαντική ιατρική, που δεν είναι ούτε κβαντική ούτε ιατρική, αλλά απλώς επικαλείται έναν πομπώδη ορισμό, πριν στο όνομα του εναλλακτισμού ένας δημοφιλής τραγουδιστής όπως ο Μαζωνάκης πάει να κάνει πλασμαφαίρεση που τελικά τον έστειλε, υπήρχαν πολλά άλλα ματζούνια διά πάσαν νόσον. Συνεχίζουν να δεσπόζουν.

Η ομοιοπαθητική, η γιόγκα, το τάι τσι, η χειροπρακτική, η ιχνηλάτηση των τσάκρα, οι βιοενέργειες και άλλες πολλές τέτοιες ονομασίες καλύπτουν πολύ συχνά την ανάγκη όλων μας να είμαστε καλύτεροι, υγιείς, νέοι, ευτυχείς.

Νομίζουμε ότι η υγεία αγοράζεται και πουλιέται κι είμαστε πάντα έτοιμοι να πιστέψουμε ταυτόχρονα μάγους, θαύματα, περίπου επιστήμονες, δήθεν επιστήμονες – κάποιους που επικαλούνται έναν τρόπο να είμαστε νέοι και υγιείς χωρίς να κοπιάσουμε. Την ίδια στιγμή, βέβαια, είμαστε καχύποπτοι στην ίδια την επιστήμη, αρνούμαστε τα εμβόλια και πιστεύουμε ότι αυτά φταίνε για τους θανάτους των γνωστών μας, επειδή ως γνωστόν οι γνωστοί μας δεν θα ήταν δυνατόν να πεθάνουν.

Μετά τον θάνατο του Μαζωνάκη ακούω δυνατά τη μόνιμη, συντονισμένη κραυγή «Πού είναι το κράτος;». Οπου κι αν είναι, δεν το θέλουμε· επειδή ό,τι φέρνει το κράτος το θεωρούμε καταπίεση: παιδεία, πρόληψη, νόμους, οικονομικές υποχρεώσεις δεν τα θέλουμε, τα θεωρούμε καταπίεση. Είμαστε τα παιδιά της Pisa, δεν καταλαβαίνουμε και δεν θέλουμε να καταλάβουμε.