Ταραγμένα νερά

Το καταλάβαμε, δεν χρειάζεται να επιμένουν: η λαϊκή Δεξιά, το γαλάζιο ΠΑΣΟΚ δηλαδή, κουράστηκε από τα ήρεμα νερά στο Αιγαίο. Το είπε και ο φυσικός ηγέτης του χώρου, Κώστας Καραμανλής ο Ακάματος, σε πρόσφατη ομιλία του με αφορμή την παρουσίαση βιβλίου.

Ο πρώην πρωθυπουργός κρίνει ότι το κόστος της πολιτικής των ήρεμων νερών ξεπερνά πια τα όποια οφέλη μας απέφερε. Επομένως, πάμε να τα ταράξουμε κι εμείς. Διότι αυτό θα συμβεί, μην αυταπατώμεθα, εφόσον ο ίδιος ο κ. Καραμανλής ορίζει τα ήρεμα νερά ως «την προσπάθεια αποφυγής εντάσεων». Αυτό σημαίνει ότι στην τουρκική ένταση θα απαντήσουμε και εμείς με ένταση – τι είδους ένταση, θα το δούμε αργότερα. Το βασικό επιχείρημα και του κ. Καραμανλή και άλλων προσωπικοτήτων του ιδίου χώρου, που συμμερίζονται τις ανησυχίες του, είναι ότι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων εκ μέρους της Ελλάδας παρερμηνεύεται από την Τουρκία ως υποχωρητικότητα. Αυτός είναι ο λόγος, εκτιμά, που αποθρασύνει την Τουρκία, σε σημείο ώστε να προωθεί το νομοσχέδιο της λεγόμενης Γαλάζιας Πατρίδας.

Το επιχείρημα αυτό πάσχει. Ο κ. Καραμανλής στενεύει την εικόνα, ώστε να προκύπτει το συμπέρασμα που τον βολεύει. (Αυτό που οι ψαγμένοι το λένε «tunnel vision» και οι οφθαλμίατροι «σωληνοειδή όραση»). Από την εικόνα που παρουσιάζει ο κ. Καραμανλής λείπει η πίεση, την οποία δέχεται η Τουρκία από τις αναδιατάξεις στον Περσικό και, γενικότερα, στον μουσουλμανικό κόσμο. Αυτές οι εξελίξεις είναι που επιδρούν κυρίως στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της, διότι δοκιμάζεται και το κύρος της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή και η στρατηγική της ως περιφερειακής δύναμης. Λείπει επίσης το γεγονός ότι, από το 2019, η χώρα μας συστηματικά ενισχύει το γεωστρατηγικό της αποτύπωμα, όπως θα έλεγαν οι ψαγμένοι.

Ενισχύει τη θέση της με συμμαχίες, συνεργασίες, προμήθειες σύγχρονων εξοπλισμών και, επιπλέον, διαφημίζει και ένα πρόγραμμα διοικητικού εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεών της. (Αλλο αν είναι απίθανο να πραγματοποιηθεί, πάντως διαφημίζεται κατά κόρον, λες και η επανάληψη της ευχής προκαλεί την πραγματοποίησή της…) Στην πλήρη εικόνα θα βρούμε τις αιτίες της αποθράσυνσης των γειτόνων και όχι στα ήρεμα νερά. Εξάλλου, γιατί το αποφάσισαν τώρα; Είχαν τόσο χρόνο στη διάθεσή τους, δεδομένου ότι ο μισητός Γιώργος Γεραπετρίτης κοντεύει να συμπληρώσει τρία χρόνια ως υπουργός Εξωτερικών, τώρα τους ήρθε ξαφνικά των Τούρκων;

Ας δούμε τώρα τι είδους ένταση προτείνει ο κ. Καραμανλής έναντι της Τουρκίας. Κατά τη γνώμη του, η Ελλάδα πρέπει να ξεκινήσει μια «εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας»! Καλούτσικο ακούγεται, αλλά τι να είναι; Η διπλωματία, ως γνωστόν δεν ασκείται δημοσίως. Οι συναντήσεις μεταξύ υπουργών Εξωτερικών και διπλωματικών αξιωματούχων δεν γίνονται σε απευθείας μετάδοση με διακοπές για διαφημίσεις. Αλλωστε, η συνεργασία με το Ισραήλ, όπως και με την Ουκρανία (που βρίσκεται στην αιχμή της τεχνολογίας των ντρόουν), η συμμαχία με τη Γαλλία, η ενίσχυση της στρατιωτικής αμερικανικής παρουσίας στη χώρα μας, ο σχεδιασμός των θαλασσίων πάρκων, η συμβολή της χώρας στη δημιουργία ευρωπαϊκού αμυντικού προγράμματος (SAFE), όλα αυτά προϊόντα της διπλωματίας είναι. Δεν τα παραγγέλνουμε στην ταβέρνα μαζί με τα παϊδάκια. (Απαραιτήτως προβατίνας, εννοείται).

Η δημόσια διπλωματία, τουλάχιστον όπως καταλαβαίνω εγώ τον όρο, σημαίνει να βγούμε στα κεραμίδια (ή στα κάγκελα της ΕΡΤ, ό,τι μας βρίσκεται, τέλος πάντων) και να αρχίσουμε τις τσιρίδες, τις εθνικοπατριωτικές κορόνες και τα λεκτικά νταηλίκια. Και οι Τούρκοι τι θα κάνουν; Δεν είναι ευπρεπές να πω τι ακριβώς θα κάνουν – εντάξει; Πάντως, θα τα κάνουν πάνω τους και αναγκαστικά θα κάνουν πίσω, γιατί θα πρέπει να αλλάξουν σώβρακα, οπωσδήποτε και παντελόνια, ίσως χρειαστεί να αλλάξουν και κάλτσες. Μάλιστα… Αν λοιπόν το έχω καταλάβει σωστά το σχέδιο της δημόσιας διπλωματίας, τότε θα πρότεινα να κάνουμε υπουργό Εξωτερικών τον Πάνο Καμμένο. Είναι ιδεώδης για τα μέτρα του ρόλου!

Παρατήρησα ότι, ενώ όλα τα ΜΜΕ μετέδωσαν κάποια στοιχεία από το μήνυμα του Μοστζάμπα Χαμενεΐ, με αφορμή την έναρξη του Χατζ, τα περισσότερα από αυτά (εκτός των ΜΜΕ του Ισραήλ, εννοείται) παρέλειψαν την ακροτελεύτια πρόταση του μηνύματός του: «Το μέλλον ανήκει στην ισλαμική Ούμα και στον νέο ισλαμικό πολιτισμό». Δεν ξέρω αν κάπου υφίστανται ακόμη οι υποστηρικτές της πολυπολιτισμικότητας – υποθέτω θα φυτοζωούν σε κάποιο θερμοκήπιο της Αριστεράς. Πάντως, σε αυτούς αφιερώνω την ευχή και ειδικά στους φλοτίλες!