Συνεχίζει το ΠΑΣΟΚ τα λάθη

Κατά πολλούς ήταν μπλόφα, σε κάθε περίπτωση πέτυχε. Διπλά. Ηταν λίγο πριν από το Πάσχα, όταν η Πειραιώς τεχνηέντως άρχισε να κάνει στοχευμένες διαρροές ότι επίκεινται εκλογές τον Σεπτέμβριο, ακόμα και αν επισήμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης το διέψευδε. Ο στόχος ήταν προφανής. Να εξωθηθούν Τσίπρας – Καρυστιανού να ανακοινώσουν την ίδρυση των κομμάτων τους, ώστε να «ξεφουσκώσουν» έως την πραγματική ημερομηνία των εκλογών. Στην παγίδα, εκτός από το δίδυμο, έπεσαν και τα media, που μετατόπισαν τη συζήτηση από το δυσάρεστο για το κυβερνητικό επιτελείο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ, στα νεοσυσταθέντα κόμματα, τις ιδρυτικές τους διακηρύξεις και τα άτομα που θα τα στελέχωναν.

Υπήρξε όμως και τρίτη συνέπεια, με θύμα αυτή τη φορά τη Χαριλάου Τρικούπη. Διότι μπορεί το κόμμα Τσίπρα να επανενεργοποίησε το αντισύριζα μέτωπο με την ανάμνηση των δραματικών ημερών του 2015 και των πεπραγμένων του τότε αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, ταυτόχρονα όμως ενεργοποίησε και ανοιχτή μάχη για τη δεύτερη θέση ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το κόμμα Τσίπρα. Και σε αυτήν τη μάχη το ΠΑΣΟΚ έκανε ό,τι λάθος θα μπορούσε να κάνει. Αποκορύφωμα, η στοίχισή του πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ, την Κωνσταντοπούλου και τον Βελόπουλο στην πρόσφατη ψηφοφορία για την Ε΄ Αντιπροεδρία της Βουλής. Το κόμμα, που καταψήφισε την ανανέωση της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος ορίστηκε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος επί συγκυβερνήσεως ΝΔ – ΠΑΣΟΚ το 2014, αποφάσισε να υπερψηφίσει την Ελενα Ακρίτα, οι υβριστικές και προσβλητικές επιθέσεις της οποίας εναντίον αναρίθμητων προσώπων θα μπορούσαν να αποτελέσουν ύλη ολόκληρου βιβλίου.

Κυνηγώντας τους ψηφοφόρους που έχασε το 2012, το ΠΑΣΟΚ έχει γυρίσει την πλάτη στους ψηφοφόρους που έμειναν, οι οποίοι με τρόμο παρακολουθούν τον ανταγωνισμό του κόμματός τους με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, σε ένα πεδίο το οποίο ο ίδιος ο Τσίπρας συγκρότησε και καθόρισε.

Ακατάσχετη παροχολογία, λαϊκισμός, εύκολες λύσεις, πολιτική πόλωση, πλειοδοσία σε ανέξοδες υποσχέσεις. Η μετακίνηση του ΠΑΣΟΚ προς τα Αριστερά αποτελεί όχι μόνο ιδεολογικό, αλλά κυρίως, στρατηγικό λάθος, όπως αποδεικνύεται από όλες τις δημοσκοπήσεις, που το κατατάσσουν σταθερά πίσω από την ΕΛΑΣ. Προφανώς, ο ψηφοφόρος δεν έχει λόγο να επιλέξει έναν πράσινο ΣΥΡΙΖΑ, τη στιγμή που επανεμφανίστηκε ο original αρχηγός του. Δεν είναι τυχαίο ότι με την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, τα κομματίδια που προέκυψαν από τις αλλεπάλληλες διασπάσεις του, δημοσκοπικά βυθίζονται.

Αντί το ΠΑΣΟΚ να επιχειρεί να αποτελεί αταλάντευτα φωνή λογικής, κόντρα στον αριστερόστροφο και δεξιόστροφο λαϊκισμό, εκμεταλλευόμενο την κυβερνητική φθορά, μιμείται το ύφος και τη ρητορική ενός κόμματος που οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ παραδοσιακά πολεμούσαν στην κάλπη. Εντέλει, καταλήγει να αντιγράφει τους αντιπάλους του, αντί να τους αντιμετωπίζει πολιτικά. Το ΠΑΣΟΚ δεν χάνει επειδή δεν καταφέρνει να γίνει αρκετά Αριστερό, αλλά, διότι, στην προσπάθεια αντιγραφής, απομακρύνεται από την κοινωνική του βάση, εγκαταλείποντας τον ρεαλισμό και την υπευθυνότητα που κάποτε αποτελούσαν βασικά συστατικά της πολιτικής του πρότασης. Ετσι, χάνοντας την ταυτότητά του, σταδιακά χάνει και τους δυνητικούς ψηφοφόρους του.

Οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι της ΝΔ, που είναι πολλοί, πρόθυμα θα ψήφιζαν ένα κόμμα που θα επιχειρούσε να επανασυσπειρώσει το πολυσυζητημένο Μέτωπο της Λογικής. Αντ’ αυτού, βλέπουν το ΠΑΣΟΚ να στοιχίζεται πίσω από εκείνους που αποτέλεσαν τον λόγο συγκρότησης αυτού του μετώπου.