Σε έναν βαθμό

14:51 18/5/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Πιστός στην αποστολή του να κάνει τις λέξεις μας να χάσουν τη σημασία τους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης βγήκε στην έναρξη του συνεδρίου της ΝΔ και μας είπε ότι «σε έναν βαθμό» θυμώνει όταν βλέπει την ακρίβεια να ροκανίζει το εισόδημα. «Σε έναν βαθμό». Δεν έχει εντάσεις.

Γιατί, κατά τα άλλα, η Ελλάδα που μας περιέγραψε είναι θαύμα. Επενδυτική βαθμίδα, ανάπτυξη, μέσος μισθός στα 1.500 ευρώ· απλώς, να, κάπου εκεί ανάμεσα, έρχεται η ακρίβεια

και τον «θυμώνει» (ως έναν βαθμό) και του προκαλεί λύπη. Συγκινητικό – αν μη τι άλλο – το βάθος του συναισθηματικού κόσμου του.

Μέχρι σήμερα νομίζαμε ότι η επιτελική αριστεία προτιμά τους ξερούς αριθμούς. Αυτούς που λένε ότι ο πληθωρισμός στην Ελλάδα «τρέχει» με 6%, δηλαδή πάνω από 50% ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ το 2024, η διαφορά υπέρ των εισοδημάτων από κέρδη, έναντι των εισοδημάτων από εργασία, εκτοξεύτηκε στα 36,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Μέσα σε μια πενταετία, η ψαλίδα αυτή άνοιξε κατά 69,5% εις βάρος της εργασίας. Με απλά ελληνικά, ο πληθωρισμός είναι ένα ξαφνικό φυσικό φαινόμενο, κάτι σαν καλοκαιρινή θεομηνία. Εχει καταντήσει μηχανισμός αναδιανομής πλούτου. Σε έναν βαθμό, ας πούμε. Οταν, λοιπόν, οι αυξήσεις στα τρόφιμα αγγίζουν το 30%, στα ενοίκια το 49% και στην ενέργεια το 70%, το να μιλάς για μέσο μισθό 1.500 ευρώ είναι στα όρια του εμπαιγμού – την ώρα που τα λεφτά μας τελειώνουν πριν τελειώσει ο μήνας, αλλά η ανάπτυξη καλπάζει υπερηφάνως.

Γι’ αυτό και η πολιτική των κάθε λογής «pass» και «καλαθιών» δεν ήταν ποτέ μάχη κατά της ακρίβειας. Ηταν επικοινωνιακά πασαλείμματα, για να μην αγγιχτεί ο πυρήνας του προβλήματος και για να λένε τα ξένα πρωτοσέλιδα για το «οικονομικό θαύμα» της μεταμνημονιακής Ελλάδας που δεν έμαθε απολύτως τίποτα από την κρίση, αλλά απλώς συνεχίζει να κρύβεται πίσω από το γυαλιστερό περιτύλιγμα ενός άθλιου παραγωγικού μοντέλου, που εξασφαλίζει ανάπτυξη υποβαθμίζοντας την εργασία.

Στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησής του, όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε να καταλάβει ότι τα αισθήματα των πολιτών μπροστά στα ράφια και τους υπέρογκους λογαριασμούς τού χαλάνε τη μαγική εικόνα τόσο, ώστε «σε έναν βαθμό» να θυμώνει κι αυτός. Να θυμηθούμε να του δώσουμε μια ακόμη τετραετία, να ωριμάσει το συναίσθημα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords