Κυριάκος όπως… Γκαστόνε

Γκαστόνε! Κανονικός! Πιο τυχερός κι από τον πρώτο ξάδερφο του Ντόναλντ Ντακ. Ο πιο τυχερός πάπιος που κυκλοφορεί. Περπατάει στον δρόμο και βρίσκει πορτοφόλια γεμάτα λεφτά, αγοράζει λαχεία και κερδίζει πάντα τον πρώτο αριθμό, απίστευτος – και επιπλέον θέλει να «φάει» και την αρραβωνιάρα του Ντόναλντ Ντακ, την ωραία Νταίζη. Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Με κυρίευσε ίσως κάποια κρίση παλιμπαιδισμού; Ανοιξα τίποτε παλιές κούτες στην αποθήκη και βρήκα αντίτυπα του περιοδικού «Ντόναλντ» που έκανε θραύση στις δεκαετίες του ’60 και του ’70, περιγράφοντας τις περιπέτειες του διάσημου παπιού και των δικών

Τίποτε από όλα αυτά.

Γκαστόνε είναι το καινούργιο nickname του προέδρου Κυριάκου Α’! Με όποιον και αν μίλησα χθες για τα του συνεδρίου της ΝουΔου, όταν η κουβέντα έφτανε στον Κυριάκο Α’, η κατάληξη ήταν… «Γκαστόνε». Και πρέπει να μίλησα με καμιά 10αριά από αυτούς για να πιάσω το κλίμα και να έχω μια εικόνα για το τι παίχτηκε εντός και εκτός της μεγάλης αίθουσας του συνεδρίου.

Κάποιος λοιπόν το κυκλοφόρησε στους διαδρόμους του συνεδρίου, στο πλαίσιο κάποιας κουβέντας ξελιγωμένων συνέδρων με αντικείμενο το «ρεφιλέ, πόσο τυχερός είναι ο Μητσοτάκης», κι από στόμα σε στόμα έκανε τον γύρο της Αθήνας, για τον «τυχερό» Πρωθυπουργό μας, που όλα του πάνε δεξιά, σκίζει παντού, και θα σκίζει στον αιώνα τον άπαντα, όποιον βρεθεί μπροστά του.

Ο «Γκαστόνε», που λέτε τώρα, κατά δήλωσή του, είναι θυμωμένος, όπως μας είπε ο ίδιος κατά την ομιλία του στο συνέδριο, με την ακρίβεια! Μάλιστα. Και λυπάται κιόλας. Πολύ θυμωμένος, δε. Τόσο θυμωμένος, που δεν αποκλείεται να τα ψάλει ένα χεράκι στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Α’, που δεν κάνει τίποτε για να την αντιμετωπίσει!

Το άλλο που του πήγε καλά του «Γκαστόνε», συνολικά καλά, ήταν το ίδιο το συνέδριο. Από όλα όσα ακούστηκαν πριν από αυτό (ότι περίπου θα γινόταν κόλαση…), σχεδόν τίποτε δεν επιβεβαιώθηκε. Αν μάλιστα εξαιρέσεις

– το καμπανάκι που χτύπησε ο Νίκος Δένδιας για τις δημοσκοπήσεις που έχουν πάρει την κάτω βόλτα,

– το ζήτημα της προστασίας της ιδεολογικοπολιτικής ταυτότητας που έθεσε ο Κικίλιας,

– και μια δυο καταφανώς αρχηγικές εμφανίσεις των Κυρ. Πιερρακάκη και Αδωνη Γεωργιάδη (ο πρώτος παρουσίασε ουσιαστικά πολιτική πλατφόρμα, ο δεύτερος έμεινε στα «γνωστά» – μόνο εγώ μπορώ να ξεμπροστιάσω το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρουλάκη), το υπόλοιπο συνέδριο θα κατατασσόταν αυτοδίκαια στην κατηγορία «συνέδρια για τα πιο… βαθιά χασμουρητά»!

Δεν θα το κατατάξω όμως, διότι παρενέβη ο ανιψιός Γρηγόρης (Δημητριάδης) στα πράγματα και άλλαξε την εικόνα. Το παλικάρι έχει αποφασίσει να κάνει δύσκολη τη ζωή του θείου «Γκαστόνε» και εξ αυτού του λόγου δείχνει ανυπάκουος και αποφασισμένος. Ο θείος είχε απαιτήσει να μην εμφανιστεί στο συνέδριο, εκείνος όχι μόνο εμφανίστηκε, αλλά έκανε και επίδειξη δύναμης: έστησε καμιά 30αριά κλακαδόρους υπηρεσίες κατά την είσοδο και πήγε το χειροκρότημα σύννεφο – με αποτέλεσμα ο θείος «Γκαστόνε» να γίνει έξαλλος. Ο ανιψιός δεν ήταν… σύνεδρος, κι αυτό έκανε ακόμη πιο… χαρούμενη την ατμόσφαιρα στον χώρο του Μετροπόλιταν ΕΧΡΟ, καθότι, μεταξύ των κλακαδόρων και των λοιπών περίεργων, κυκλοφόρησε η «ιδέα», μπορεί και η «εντύπωση», ότι ο ανιψιός έχει αρχηγικές φιλοδοξίες – να διαδεχθεί τον θείο «Γκαστόνε» στην ηγεσία του κόμματος!

Αυτά είναι νέα!..

Σε άλλα νέα της ημέρας τώρα, αισθάνομαι την ανάγκη να σταθώ στο πλευρό του αγωνιστή Παύλου Πολάκη, ο οποίος διεγράφη από τον ΣΥΡΙΖΑ, λίγο πριν από τη διάλυση του κόμματος, από τον πρόεδρο Σωκράτη (Φάμελλο), με γελοία αφορμή. Πραγματικά γελοία. Οταν ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι ο Φάμελλος κρυφό καμάρι, ότι με το που θα ανακοινώσει το κόμμα ο εξ εφέδρων πρόεδρος Τσίπρας όλη η παλιοπαρέα θα επιβιβαστεί σε πούλμαν από την Κουμουνδούρου να μετακινηθεί προς τα εκεί, ο φουκαράς ο Πολάκης είπε το αυτονόητο: κάνε, ρε πρόεδρε, μια Πολιτική Γραμματεία, να συζητήσουμε τουλάχιστον. Διότι δεν γίνεται βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να αναγγέλλουν ότι είναι έτοιμοι να προσχωρήσουν στο καινούργιο κόμμα, ο δε εκπρόσωπος του κόμματός μας να υποδύεται στις τηλεοράσεις τον εκπρόσωπο άλλου κόμματος. Κάπως πρέπει να τα δούμε όλα αυτά. Και τι έκανε ο Φάμελλος; Ανακάλυψε πίσω από το αγωνιώδες ερώτημα του Πολάκη για το πού πάει ο ΣΥΡΙΖΑ (άλλος κι αυτός, δεν βλέπει πού θα πάει ο ΣΥΡΙΖΑ;) «αισχρό υπονοούμενο», κι ότι έχει «κρυφή ατζέντα» και υπηρετεί «συμφέροντα»!

Θέατρο του παραλόγου. Γενικώς. Διότι εξεγείρεται η δημοκρατική μου συνείδηση και αισθάνομαι την ανάγκη να στηρίξω τον Πολάκη, ο οποίος υπέστη μια εξοντωτική και συνάμα εντελώς απαράδεκτη δίωξη, καθαρά για πολιτικούς λόγους!

(Να φτιάξω μια ομάδα πρωτοβουλίας ή μια Κίνηση καλύτερα για την υποστήριξη του άδικα καρατομηθέντος Πολάκη; Θα το σκεφτώ, μια δυο μέρες και θα επανέλθω…)

Ο άλλος πάλι, ο εξ εφέδρων πρόεδρος Τσίπρας, ο οποίος προφανώς είναι πίσω από όλα αυτά, φαινομενικά υποδύεται τον αδιάφορο. Το έχει ρίξει στα κουίζ και τα όλο νόημα, λέμε τώρα, μηνύματα μέσω αναρτήσεων στα social media. Η νέα, χθεσινή ανάρτησή του, πρωί πρωί μάλιστα, έδειχνε ένα χέρι, μάλλον το δικό του, να χτυπάει ανυπόμονα, με τα δάχτυλα, την επιφάνεια ενός γραφείου. Η λεζάντα που συνόδευε το μήνυμα ήταν «τον Σεπτέμβρη θα είναι αργά»! Τσσσ… τρομερό. Ποιος τα σκέφτεται όλα αυτά; Αναρωτιέμαι, ειλικρινά. Αυτές τις παλιομοδίτικες ανοησίες…

Πριν από τρεις μέρες είχε κάνει άλλη ανάρτηση, ότι «τον Μάρτη ήταν νωρίς», και στη μάζωξη της περασμένης Δευτέρας στο θεατράκι της Ρεματιάς στο Χαλάνδρι είχε πει «τον Μάρτιο ήταν νωρίς, τον Σεπτέμβρη θα είναι αργά, τώρα είναι η ώρα», και συγγνώμη που θα το ομολογήσω, αλλά αισθάνθηκα έτοιμος να γράψω για τη… φοράδα στο αλώνι και την αήθη συμπεριφορά της, που δεν ταιριάζει σε μια κυρία. Συγκρατήθηκα.

Δεν θα το κάνω, ούτε σήμερα, στον απόηχο του χθεσινού, όλο αίνιγμα, «τον Σεπτέμβρη θα είναι αργά». Θα πω μόνο αυτό που λένε τα πιτσιρίκια μεταξύ τους, «σκασίλα μας μεγάλη και δέκα παπαγάλοι», ρε φιλ!

Ε, μα πια, άλλη αγωνία δεν είχαμε, παρά το πότε θα ανακοινώσει το κόμμα με το οποίο… οφείλει να μας… ξανασώσει!

Είναι δε τόση η… ανυπομονησία μας να ιδρύσει το κόμμα, με την έννοια ότι δεν μπορούμε να ασχοληθούμε με τις δουλειές μας, με τον εαυτό μας, με τους φίλους μας, ώστε αρπαζόμαστε από το καθετί που κυκλοφορεί, προκειμένου να μάθουμε το μεγάλο νέο. Για παράδειγμα, εγώ, που είχα μια πληροφόρηση ότι θα το ανακοίνωνε την περασμένη Πέμπτη, και το έγραψα κιόλας, απογοητεύτηκα τρομερά από το γεγονός ότι μετέθεσε τη μεγάλη ημέρα. Τώρα διαβάζω στο έγκυρο, περί των κινήσεων Τσίπρα, site Dnews ότι η αναγγελία είναι προσδιορισμένη για την επόμενη εβδομάδα, και πιο συγκεκριμένα για τις 26 Τρίτη ή για τις 27 Τετάρτη, Μαΐου πάντα. Θα συνοδευτεί, λέει, η αναγγελία με τη διακήρυξη του κόμματος, την οποία θα υπογράφει πρώτος αυτός (πώς αλλιώς θα γινόταν, ρε παιδιά;), και όποιος συνυπογράφει, αυτομάτως θα γίνεται μέλος του κόμματος. Βουλευτές να υπογράψουν τη διακήρυξη δεν θα δεχτεί. Προϋπόθεση θα είναι να έχουν παραιτηθεί προηγουμένως από το βουλευτικό αξίωμα. Πράγμα που δυσκολεύει τη ζωή ορισμένων ενθουσιωδών οπαδών του από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα κομματίδια της Αριστεράς. Για όνομα, συσκότιση. Μετά το «κάψιμο» της «Πυξίδας», από εμένα εδώ, δεν αφήνουν τίποτε να διαρρεύσει. Λες να το ονομάσει «Κυβερνώσα Αριστερά» τελικά;

Κάηκε το «k(λ)opyright» Λαλιώτη και πάμε για «k(λ)opyright» Σκανδαλίδη;