Προσάναμμα στο τζάκι

Υπάρχει προσάναμμα για εξελίξεις. Οι τουλάχιστον τρεις βουλευτές της ΝΔ που βγήκαν εκτός κυβερνητικής γραμμής στις κάλπες για την Προανακριτική, μπορεί να έστειλαν μήνυμα που θα έχει συνέχεια. Πίσω από το «152» της κοινοβουλευτικής αριθμητικής αναδεικνύονται εύθραυστες ισορροπίες. Επιπλέον, η χθεσινή παρέμβαση στην Ολομέλεια του Αντώνη Σαμαρά ήταν η δική του διαχωριστική γραμμή απέναντι στον Κυριάκο

Οι πληροφορίες στο γαλάζιο στερέωμα δε, αναφέρουν ότι και ο Κώστας Καραμανλής βρίσκεται στα όρια της δικής του «έκρηξης». Και, παρά την προσπάθεια του κυβερνητικού επιτελείου να διαμορφώσει ένα πανηγυρικό κλίμα με αφετηρία το συνέδριο της περασμένης εβδομάδας, η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ πορεύεται ακόμη πιο μουδιασμένη. Στο Μαξίμου στέκονται μόνον στους δημοσκοπικούς δείκτες για να συντηρούν ένα σκηνικό αισιοδοξίας – αλλά κι αυτοί εσχάτως έχουν αρχίσει να συνοδεύονται από ερωτηματικά. Ως προς τις αντοχές και τους πραγματικούς εκλογικούς στόχους.

Οι βεβαιότητες ότι η κυβέρνηση ξέμπλεξε μέσα σε ένα 24ωρο με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις υποκλοπές, δεν καλύπτουν το σύνολο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Οι ελιγμοί για να επιβληθεί στους βουλευτές μια άτυπη κομματική πειθαρχία και να ενισχυθεί ο κομματικός πατριωτισμός, έχουν διάρκεια έως το επόμενο «χτύπημα» – είτε μέσω αποκαλύψεων είτε μέσω δικαστικών εξελίξεων.

Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, ο κύκλος των δικογραφιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας παραμένει ανοικτός και η Βουλή λίαν συντόμως μπορεί να κληθεί εκ νέου να αποφασίσει – στις υποκλοπές, η επόμενη μήνυση ή μια παρέμβαση εκτός πλάνου από τους ωτακουστές, μπορεί να βάλει την έρευνα σε νέα ρότα. Ακόμη κι αν το μεγάλο ακροατήριο εξακολουθεί να δείχνει αδιάφορο για το Predator και τους στόχους του, ένα πρόβλημα για το Μαξίμου είναι ότι η συζήτηση για τις υποκλοπές έχει αρχίσει να φουντώνει κι εντός της ΝΔ. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία αντιλαμβάνεται πλέον ότι το μόνο όπλο που παραμένει ενεργό για έναν έλεγχο της κατάστασης είναι ο «τσαμπουκάς της πλειοψηφίας». Που βγαίνει πλέον εκτός ορίων και ενοχλεί κάθε μέρα όλο και περισσότερο. Δεν είναι η συνταγή στην οποία επένδυαν εντός κι εκτός ΝΔ επτά χρόνια νωρίτερα, ούτε τροφοδοτεί προσδοκίες για ένα θετικό εκλογικό αφήγημα.

Σε αυτό το σκηνικό και με διάφορα θέματα κυβερνητικής διαχείρισης ανοικτά – από την καθημερινότητα, την οικονομική κατάσταση έως τα ελληνοτουρκικά –, οι προβολείς θα στραφούν εκ νέου στα σενάρια του ανασχηματισμού, ως κίνηση προσωρινής διεξόδου και νέας εσωτερικής διευθέτησης. Μόνο που το συνέδριο που μεσολάβησε βάζει ακόμη κι αυτό το ζήτημα σε νέες ράγες, καθώς επιβεβαίωσε ότι οι πρωτοκλασάτοι του κυβερνητικού σχήματος κινούνται ήδη και με ατζέντα επόμενης ημέρας. Ο Νίκος Δένδιας δεν πιστεύει στα «ήρεμα νερά» και προσκαλεί με τον τρόπο του το παραδοσιακό ακροατήριο που ομνύει στον Καραμανλή και τον Σαμαρά.

Ο Αδωνις Γεωργιάδης θεωρεί ότι μπορεί να εκφράσει τις σκληροπυρηνικές κομματικές οργανώσεις, ενώ ο Κυριάκος Πιερρακάκης αρχίζει να ξεδιπλώνει μια ατζέντα που μπορεί να συνεγείρει τους κεντρογενείς – με όχημα και την προεδρία του Eurogroup με την οποία θα φτάσει έως τις εκλογές. Και κάπου ανάμεσα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, καθιστά σαφές ότι δεν είναι αμέτοχος παρατηρητής, αλλά μπορεί να εκφράσει και τους μεν και τους δε. Η δική του σειρά στην κομματική επετηρίδα τού επιτρέπει να απευθύνεται στους παλαιότερους και να προσεγγίζει τους νεότερους, κρατώντας τις δικές του ισορροπίες. Οι έμμεσες αιχμές δε, για την τακτική και το ύφος του Αδωνη Γεωργιάδη, προαναγγέλλουν ότι οι δύο αντιπρόεδροι στην έδρα της Πειραιώς δεν πρόκειται να συγκροτήσουν ένα συμμαχικό δίκτυο.

Το ζητούμενο είναι ποιες ισορροπίες θα διαμορφώσουν οι επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη και ποιες ατζέντες θα βρουν μεγαλύτερο ζωτικό χώρο την ώρα του ανασχηματισμού. Και πολύ περισσότερο, εάν οι αποφάσεις – στη δεύτερη ανάγνωσή τους – συνδεθούν με «δαχτυλίδια»…